Projekt i konstrukcja
Trzydziestopięciostopowy kadłub projektu Berna wykonany jest z laminatu poliestrowo-szklanego w technologii przekładkowej (sandwich), co według oryginalnej recenzji poprawia klimat we wnętrzu – to ta sama logika izolacji termicznej, która stała się podstawą dla późniejszych jachtów tej marki budowanych w technologii przekładkowej. Kadłub niesie 4409 funtów (ok. 2000 kg) balastu ołowianego przy wyporności 12992 funtów (ok. 6340 kg), co daje stosunek balastu do wyporności na poziomie 34%. W połączeniu z 5,9-stopowym płetwą z bulbem, sprawia to, że środek ciężkości znajduje się nisko jak na jacht tej długości. Szerokość wynosi 10,83 stopy przy długości całkowitej 35,83 stopy, co daje stosunek długości do szerokości (L/B) na poziomie 3,19. Taka konfiguracja sprawia, że nadwodzie pozostaje stosunkowo wąskie, bez utraty stabilności. Powierzchnia zmoczona wynosi około 398 stóp kwadratowych, a stosunek wyporności do długości (D/L) na poziomie 187 plasuje ten jacht w gronie tak zwanych umiarkowanych jednostek regatowych, a nie ciężkich jachtów oceanicznych. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Głównym atutem jest takielunek typu slup ułamkowy. Przy standardowym żaglu referencyjnym ISO stosunek powierzchni żagli do wyporności wynosi 16,8, rosnąc do 19,4 przy zastosowaniu genui 135%, a testy potwierdzają, że jacht niesie więcej ożaglowania niż 76% podobnych jednostek – co według tego kryterium oznacza znacznie zbyt duży maszt i bom. Wskaźnik prędkości względnej wynosi 86, a teoretyczna prędkość kadłubowa wynosi 7,5 węzła; obliczona maksymalna prędkość pod silnikiem Yanmar 3GM to około 6,0 węzła. Wskaźnik wywrotności wynosi 1,88, a wskaźnik komfortu wynosi 24,9 – to umiarkowana wartość, która w połączeniu ze stopniem zanurzenia wynoszącym około 1197 funtów na cal mówi o tym, że jacht stabilnie osiada pod obciążeniem, zamiast niekontrolowanie myszkować na fali. Zanurzenie waha się od 5,91 do 6,21 stopy w zależności od obciążenia, co sprawia, że trzeba unikać płytkich kotwicowisk, ale zapewnia stabilność w przechyle. (1)
Warunki mieszkalne i układ wnętrza
Certyfikat CE klasy A oceanicznej jest najwyraźniejszym dowodem przeznaczenia tego jachtu turystycznego o wąskiej szerokości do żeglugi oceanicznej. Pojemność zbiornika wody wynosząca 47 galonów oraz zbiornika paliwa 21 galonów pozycjonują go wyłącznie jako jacht do żeglugi przybrzeżnej i morskiej, a nie do długodystansowej mieszkalności na pokładzie.
Znane problemy
Przekładnia Saildrive jest zamontowana zgodnie z danymi źródłowymi.
Remonty i eksploatacja
Właścicielami są głównie nieliczne floty – poniżej 200 zbudowanych egzemplarzy – pochodzące od jednego szwedzkiego budowniczego, przy czym silnikem jest diesl Yanmar 3GM napędzający przekładnię Saildrive. Wskaźniki kluczowe dla komfortu życia na pokładzie – wskaźnik wyporności, wskaźnik komfortu, stosunek balastu – są stabilne i przeciętne, co sugeruje, że jacht wymaga rutynowej konserwacji laminatu i takielunku, a nie ciągłej uwagi nad strukturą kadłuba.
Werdykt
Comfortina 35 to projekt Thomas Berna od szwedzkiej stoczni, która zamienia przestrzeń na prędkość: jacht ma mocno wydłużone olinowanie jak na swoje rozmiary, certyfikat klasy oceanicznej oraz został zbudowany w małych seriach z termicznie izolowanym kadłubem przekładkowym. To jacht dla żeglarza, a nie apartament na kotwicy, a skromna produkcja i przemyślany projekt mówią same za siebie.
Zalety
- Takielunek ułamkowy z stosunkiem powierzchni żagli do wyporności sięgającym nawet 19,4 m² pod genuą – mocno przewyższa konkurencję
- Kadłub ze sklejki i laminatu przekładkowego zaprojektowany z myślą o poprawie klimatu we wnętrzu
- Certyfikat CE klasy A do żeglugi oceanicznej na kadłubie z bulbkilem o stosunku balastu wynoszącym 34%
- Niska produkcja (poniżej 200 sztuk) od renomowanego szwedzkiego budowniczego
Wady
- Zanurzenie wynoszące 5,9–6,2 stopy ogranicza dostęp do marin i kotwicowisk
