Projekt i konstrukcja
Założenia projektowe Crowthera zaowocowały lekkim jachtem turystyczno-regatowym, o czym świadczą dane techniczne – model 40 ma wyporność zaledwie 5,8 tony, co sprawia, że żegluje tak dobrze nawet przy słabych wiatrach na kotwicy. Przy długości całkowitej wynoszącej 39,92 stopy, szerokości 19,69 stopy oraz kadłubie katamaranowym z mieczami szybrowymi, jacht łączył w swojej epoce smukłe kadłuby z wysoką platformą łączącą oba kadłuby (bridgedeck). Ta podwyższona wolna przestrzeń zmniejszała uderzenia fal o dno kadłuba (slamming), które nękały ówczesne katamarany turystyczne, takie jak modele z serii Prout. Wariant 40S powstał poprzez połączenie formy pokładu C39 z formą kokpitu 42 i miał węższą szerokość niż kadłuby 40C, z których później powstał model 42. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
40S to slup z ożaglowaniem ułamkowym, a miecze szybrowe są kluczem do jego zdolności do żeglugi pod wiatr – dobrze trzymają się wody i uniosą go na kursach do wiatru tam, gdzie katamaran ze stałym kilem zacząłby się ślizgać na kotwicy. Zakrzywione sekcje kadłuba przyczyniają się do prędkości, a smukłe wejście dziobu sprawia, że jacht doskonale radzi sobie pod wiatr na kotwicy. Dane z prób zanurzenia kadłuba o nazwie Shaman pokazują te osiągi: 19,5 węzła pod spinakerem, 17,5 węzła tylko na foku oraz 14,5 węzła w baksztagu na kotwicy. Remont jednego z jachtów w 1991 roku, przeprowadzony przez samodzielnego właściciela po wykupieniu udziałów wspólników, przesunął silniki na rufę i dodatkowo przedłużył kokpit, co ułatwiło i zwiększyło bezpieczeństwo manewrów na kotwicy. (2)
Wnętrze i kabiny
Pod pokładem model 40 oferował cztery kabiny dwuosobowe, co pozwalało na zakwaterowanie dwóch par lub rodziny bez żadnych kompromisów. Pokazany przez Shamana egzemplarz 40S ilustruje praktyczną ostateczną wersję tego układu: wnętrze z 4 miejscami do spania i 2 toaletami, mieszczące przynajmniej sześć osób i oferujące wysokość w kabinie wynoszącą 6 stóp i 2 cale. Jedna toaleta była elektryczna, a druga ręczna – obie zostały odnowione podczas tamtej modernizacji. Zbiorniki na jachtach S mieściły 70 galonów paliwa i 120 galonów wody. (1)
Znane problemy
Sam proces produkcji stanowi ograniczenie: przy zaledwie 16 zbudowanych egzemplarzach i niewielkiej liczbie jednostek na wodzie, każdy kadłub wymagający części lub rzetelnego inspektora staje się rzadkim problemem. Łączone pokład i formy kokpitu z różnych programów kadłubowych to osobliwość konstrukcyjna, którą warto dokładnie obejrzeć w miejscu styku form – połączenie to nie jest standardowym szwem produkcyjnym. Remont z 1991 roku, w trakcie którego przesunięto silnik do tyłu, poprawił bezpieczeństwo w kokpicie, ale zmienił układ maszyn, co należy sprawdzić pod kątem uszczelnienia i osiowości w tym konkretnym egzemplarzu. (1)
Remonty i właściciele
Posiadanie jachtu Catana 40 zawsze było domeną nielicznych. Kadłub nr 1, o numerze Pêcheur de Lune, został zarejestrowany w Tulonie w lipcu 1985 roku i odrestaurowany w 2019 roku przez Alberto Machado, po czym otrzymał nową nazwę Oceanus lub Oceanus II. Remont przeprowadzony w 1991 roku przez ówczesnego właściciela, podczas którego wydłużono platformy do żeglugi pod wiatr (sugarscoops) do 44 stóp oraz przeniesiono silniki na rufę, pokazuje rodzaj modyfikacji konstrukcyjnych, jakie te jachty bywały poddawane. Późniejsze egzemplarze o kadłubach typu S, takie jak Avighna (kadłub nr 16, 1992) i Shaman (kadłub nr 17, 1992), ilustrują historię budowy tego modelu. (1)
Werdykt
Catana 40 to kultowy projekt, który wciąż zapewnia prędkość w słabym wietrze i doskonałe właściwości nautyczne pod wiatr, które Crowther w niego wpisał, ale jego niezwykle krótka seria produkcyjna czyni go bardziej kolekcjonerskim egzemplarzem niż praktycznym jachtem turystycznym dla większości. Wysoki mostek i smukłe kadłuby były ponadczasowe; rzadkość jest ceną za tę wyjątkowość.
Zalety
- Niska wyporność wynosząca 5,8 tony sprawia, że jacht dobrze żegluje przy słabym wietrze
- Miecze szybrowe zapewniają prawdziwe osiągi pod wiatr
- Wysoki mostek redukuje uderzenia fal w porównaniu do ówczesnych katamaranów
- Cztery podwójne kabiny w kadłubie o długości 40 stóp
Wady
- Zbudowano tylko 16 sztuk; 11 lub 12 jest w stanie pływania – bardzo rzadkie
- Łączone formy na modelu 40S wymagają dokładnej inspekcji połączenia
- Remonty z silnikiem rufowym odbiegają od oryginalnego układu wnętrza



