Projekt i konstrukcja
Stocznia Rex Marin zbudowała model 42 z kadłubem z laminatu poliestrowo-szklanego układanego ręcznie przy użyciu żelu izoftalowego na bazie maty włóknistej i żywicy izoftalowej. Zarówno kadłub, jak i pokład są konstrukcjami przekładkowymi z laminatu, co według oryginalnego przeglądu poprawiło mikroklimat w kabinie podczas postoju na kotwicy. Wnętrze wykończono tekiem, zgodnie ze skandynawskim standardem jachtów turystycznych tamtego okresu. Stocznia oferowała model 42 z różnymi opcjami kilu: pierwszy to kil płetwowy z żeliwa, a druga opcja z kilu płetwowego ma zanurzenie zaledwie około 1,55 do 1,63 m w zależności od obciążenia, co pozwala na wpływanie jachtu do większości marin, podczas gdy głębszy kil płetwowy o zanurzeniu od 1,85 do 1,94 m ogranicza jego użytkowanie do głównych portów. Stosunek wyporności do długości (D/L) wynosi 242, co plasuje go wśród umiarkowanych jachtów regatowych, a powierzchnia zmoczona wynosi około 43,5 m². (1)
Takielunek i obsługa
Jako kecz, Aphrodite 42 niesie ożaglowanie, którego liny regulacyjne są imponujące: szot grota ma długość 104 stóp, a szoty genui i foka każdy biegną około 42 stóp, wszystko na kotwicy o średnicy 14 mm. Szoty spinakera mają podobnie 14 mm średnicy i wynoszą nieco poniżej 92 stóp. Jacht był wyposażany w różne alternatywy napędowe, a przy dieslu Volvo Penta MD31 napędzającym wał osiąga on prędkość 8,0 węzła na silniku, wobec teoretycznego maksimum kadłuba wypornościowego wynoszącego 7,8 węzła. Wskaźnik zanurzenia wynoszący około 1429 funtów na cal mówi sam za siebie – jest to solidnie zbudowany jacht turystyczny, który nie wchodzi w ślizg, ale ze spokojem niesie swój ciężar. Wskaźnik wywrotności na poziomie 1,76 oraz wskaźnik komfortu bliski 32 dopełniają obraz stabilnej, przewidywalnej platformy. (1)
Warunki mieszkalne
Wnętrze wykończono w całości w teku, co jest standardowym skandynawskim podejściem do ciepłych kabin. Jedyną uwagą konstrukcyjną dotyczącą wnętrza w recenzji z tamtych lat jest sama zabudowa tekowa. Konstrukcja pokładu przekładkowego, poprawiając klimat we wnętrzu, świadczy o mieszkalności w różnych warunkach, bez konieczności określania liczby miejsc do spania czy układu kabiny.
Znane problemy
Jedną z kluczowych uwag konstrukcyjnych dla kupującego jest to, że pokład ma konstrukcję przekładkową (sandwich), a stocznia oryginalna budowała również modele 33 i 42 z pokładami tekowymi wkręcanymi w podkład pokładowy na rdzeniu z balsy – konfiguracja ta jest podatna na wnikanie wilgoci, jeśli uszczelnienia lub wkręty ulegną degradacji. W przypadku modelu 42 recenzja potwierdza laminatowy kadłub i pokład przekładkowy, ale nie precyzuje materiału rdzenia poza tym ogólnym stwierdzeniem.
Remonty i eksploatacja
Kupujący używane jednostki powinni zwrócić uwagę na różnorodność wariantów fabrycznych: zanurzenie kilu, wybór silnika i szczegóły takielunku różniły się od siebie. Silnik Volvo Penta MD31 pozostaje najlepiej udokumentowanym napędem, z przekładnią wałową i prędkością maksymalną 8 węzłów. Tekowy wnętrze i konstrukcja przekładkowa są typowe dla tego okresu i przy odpowiedniej konserwacji są trwałe; głównym punktem do monitorowania podczas zakupu jest wskazana powyżej wilgoć w rdzeniu pokładu.
Werdykt
Aphrodite 42 to przemyślanie zaprojektowany skandynawski jacht turystyczno-regatowy typu ketch, którego konstrukcja przekładkowa i umiarkowane parametry regatowe czynią go stabilną i wygodną platformą pełnomorską. Nie jest lekkim jachtem, a jego zanurzenie wymaga uwagi przy planowaniu akwenu portowego, jednak opcja z płytkim kilem znacznie rozszerza zakres żeglugi.
Zalety
- Ręcznie układany kadłub izoftalowy z pokładem przekładkowym zapewniającym lepszy mikroklimat we wnętrzu
- Stabilny profil: wskaźnik wywrotności 1,76, wskaźnik komfortu 32,0, stosunek balastu do wyporności 39%
- Opcja płytkiego finkilu otwiera dostęp do większości marin
- Udokumentowana prędkość na silniku do 8 węzłów z napędem wałowym Volvo Penta MD31
Wady
- Głębszy kil ogranicza zastosowanie do głównych marin
- Konstrukcja przekładkowa pokładu niesie ryzyko wnikania wilgoci, jeśli wkręty lub uszczelnienia ulegną degradacji
