Ontwerp en constructie
Het onderwaterschip van de Valiant 40 vormt het hart van haar karakter. De weggesneden voorvoet, de aangepaste vinkiel met extern lood en het roer aan skeg verminderden het natte oppervlak. Bovendien zijn de kielen van de vroege modellen iets langer dan die van latere boten; dit detail onderscheidt de rompen uit de eerste productieserie van de latere boten uit Texas. Net genoeg boegspuit zorgt ervoor dat het dek redelijk droog blijft, terwijl de grote hoeveelheid drijfvermogen voorin voorkomt dat de boeg in zeegang gaat spinnen (pearling). Het interieur is gedurende de gehele productieperiode gelijk gebleven, wat betekent dat een koper uit welke periode dan ook dezelfde indeling krijgt — een ongebruikelijke continuïteit die de vertrouwdheid vergroot. (1)
De bouwgeschiedenis is belangrijk voor elke koper. Tussen de rompnummers 120 en 249 werden de harsmengsels gewijzigd om een brandvertragend additief te bevatten, en er was een sterke correlatie tussen dat additief en de osmoseblaasjes die later op boten tussen deze rompnummers ontstonden. Blaasjes ontstonden bij de meeste, maar niet alle boten die tussen 1976 en 1981 werden gebouwd. Uniflite bouwde van 1975 tot 1984 159 Valiant 40s voordat Rich Worstell, een eigenaar en dealer van Valiant, de mallen kocht en de productie in Texas startte met rompnummer 267. (1)
Tuigage en bediening
Spar-tech in Seattle bouwde het grootste deel van de tuigages, en het zeilplan vertelt een verhaal van een rustige evolutie. Een paar vroege boten hadden langere gieken en een uiteinde-giekschoot, een configuratie die voor de onoplettende roerganger tijdens een gijp met anker een lastige en bijna gevaarlijke situatie bleek te zijn. De werf reageerde met een grootschoot-overloop halverwege de giek, gepaard met een kortere giek en een iets hogere mast. Hierdoor werd de kuip beter onder controle en werd de boot veel veiliger te hanteren onder spinnaker of tijdens een onbedoelde gijp. Het kottertuig zelf, met 772 vierkante voet zeil op 100 procent en een mast van 55 voet boven de waterlijn, geeft een zeiloppervlak-verplaatsingsverhouding (SA/D) van 15,5 — genoeg om vooruit te komen zonder overtuigd te zijn. (1)
Op zee vertalen de cijfers zich in echte afstanden. Een Valiant 40 is in staat om consequent 165 mijl per dag te varen zonder dat de bemanning veel energie hoeft te verbruiken achter het anker. Met een conventionele windvaanstuurinrichting, kottertuigage, goede zeilen en wat aandacht voor de trim is een constante en comfortabele snelheid van 6,5 tot 7,5 knopen de norm op een winderige oversteek. De kuip is comfortabel en veilig; een plek om het weer mee door te komen in plaats van er slechts mee te moeten leven. (1)
Accommodatie
Benedendeks is de Valiant 40 ingericht voor wonen aan boord en toerzeilen, in plaats van weekendwedstrijden. Het ontwerp combineert een achterhut met een V-kooi voorin voor comfortabel toeren, terwijl er buitenboord slaapplaatsen zijn die het aantal slaapplaatsen vergroten zonder de belangrijkste ruimtes te krap te maken. De U-vormige kombuis met uitstekende opbergruimte bevindt zich op een hoogte waar een kok comfortabel kan werken, en het toilet is voorzien van een aparte douchecabine — een kenmerk dat echte toerzeilers onderscheidt van dagboten. De traditionele salon herbergt een tafel tegen een schot of een vaste, neerklapbare werktafel voor toerzeilen, en de stahoogte in de kajuit bedraagt overal 1,83 meter (zes voet). De gemiddelde tankcapaciteit bedraagt 360 liter brandstof en 450 liter water met een vuilwatertank van 57 liter, cijfers die langdurig zelfstandig reizen ondersteunen.
Bekende problemen
Het enige gedocumenteerde systeemprobleem is de correlatie met osmose bij rompen uit het brandvertragings-tijdperk, van rompnummer 120 tot en met 249, waarbij de meeste boten die tussen 1976 en 1981 werden gebouwd last kregen van osmoseblaasjes onder de anker. Vroege boten met een eindboomspaan hebben het hierboven genoemde nadeel bij het overstag gaan. Verder is er in de literatuur weinig te vinden over structurele problemen met het ontwerp. (1)
Refits en eigendom
Omdat het interieur gedurende de gehele productieperiode ongewijzigd is gebleven, valt de aandacht bij een refit meestal op de tuigage, systemen en cosmetische zaken aan de romp, in plaats van een ingrijpende herinrichting van de indeling. De hulpmotor van 40 pk kwam van verschillende dieselmakers, dus de herkomst van de motor van elke tweedehands boot is een kwestie van casuïstiek in plaats van een vaste specificatie. Door het doorlopende interieurplan erven eigenaren van een latere romp dezelfde doordachte indeling voor toerzeilen die Perry ontwierp voor de eerste boot.
Het oordeel
De Valiant 40 blijft bestaan omdat Perry een romp met een kleinere natte oppervlak wist te balanceren met voldoende breedte, ballast en drijfvermogen voorin om haar zowel snel als geruststellend te maken. Het is een boot waarvan de vroege gebreken specifiek en gedocumenteerd waren, en waarvan latere versies een beproefd platform verfijnd in plaats van opnieuw uitgevonden hebben.
Pluspunten
- Kottertuig en gematigd zeilplan leveren gemiddelden van 6,5–7,5 knopen met minimale bemoeienis
- Doorlopende interieurindeling door de gehele productie: achterhut, wachtbedden, aparte natte cel met douche, sterke U-kombuis
- Veilige kuip en droog dek dankzij de boegspuitkap en het voorwaartse drijfvermogen
- Goed gedocumenteerde bouwgeschiedenis helpt bij gerichte keuring van de rompen die gevoelig zijn voor osmose
Minpunten
- Brandvertragende harsen rompen (120–249) vertonen een hoge correlatie met osmose; de meeste boten uit 1976–81 zijn getroffen
- Vroege boten met een uitschuifbare giek voor het sturen vormen een gevaar bij overstag gaan voor onvoorbereide roergangers
- Door de verschillende hulpmotoren is de herkomst van de motor nooit een eenduidige zaak
