Trident Voyager 35 — Informatie, review, specificaties

Trident Voyager 35 — profile diagramApproximate side-elevation profile generated from published dimensions. Not a builder drawing.{"source":"listingsport.com","subject":"trident-voyager-35","renderer":"2026-09-20.1","mark":"lp-coord-v1"}
Globale tekening

Beweeg over een maat om de waarde te zien

De Trident Voyager 35 neemt een rustige maar belangrijke plaats in binnen de Britse geschiedenis van het toerjacht als een van de eerste toerzeilers met een pilothouse die op de Britse markt werden aangeboden. Gebouwd door Trident Marine in Southampton tussen 1972 en 1986, met ongeveer 150 voltooide rompen, groeide het ontwerp uit tot een 35voets romp getekend door Angus Primrose, de scheepsarchitect achter de Moody 33 en Westerly Oceanlord. Primrose's romp diende als basis voor drie Tridentvarianten — de Warrior met middenkuip, de Challenger met achterkuip en de Voyager met pilothouse — die allemaal vergelijkbaar zeegedrag vertonen.

Maten

Afmetingen 01

Lengte over alles
—
Deklengte
—
Waterlijnlengte
—
Breedte
—
Diepgang
—
Maximale stahoogte
—
Doorvaarthoogte
—

Constructie en romp 02

Constructie
—
Romptype
—
Kieltype
—
Ballast
—
Waterverplaatsing
—
Watercapaciteit
—
Brandstofcapaciteit
—

Tuigage en zeilen 03

Tuigagetype
—
Voorlijk grootzeil
—
Onderlijk grootzeil
—
Hoogte voordriehoek
—
Basis voordriehoek
—
Voorstaglengte (geschat)
—
Zeiloppervlak
—

Berekeningen 04

Zeiloppervlak-verplaatsingsverhouding
—
Ballast-verplaatsingsverhouding
—
Verplaatsing-lengteverhouding (D/L)
—
Comfortverhouding
—
Kapseiscoëfficiënt
—
Rompsnelheid
—

Ontwerp en constructie

Trident Marine werd in 1968 opgericht door John Baker, een voormalig directeur van Westerly Yachts, en bouwde zijn reputatie op met kwalitatieve toerjachten naar de ontwerpen van Primrose, voordat de productie in 1986 stopte vanwege financiële moeilijkheden. De Voyager 35 werd door Trident Marine geproduceerd van 1972 tot 1986, en er verlieten ongeveer 150 exemplaren de malen. De Voyager onderscheidde zich van zijn zusterschepen door een pilothouse te hebben met een binnenstuurstand en een grote salon, terwijl de Warrior een grotere achterhut met eigen natte cel bood en de Challenger die ruimte inruilde voor een ruimere kuip en een kleinere achterhut. (1)

Tuigage en bediening

Onder zeil is de Voyager 35 een langkielige masttop-sloop, een configuratie die haar gemakkelijk te hanteren en goed uitgebalanceerd houdt. Het is een zware waterverplaatsende toerzeiler met een verplaatsing-lengteverhouding (D/L) van 314, waardoor ze een volledige belading kan dragen zonder dat dit invloed heeft op haar gedrag in het water; haar comfortverhouding van 29,0 geeft haar een stabiele, voorspelbare beweging in zeegang. Die massa brengt wel een nadeel met zich mee aan de wind bij rustige omstandigheden: een zeiloppervlak-verplaatsingsverhouding (SA/D) van 13,2 maakt haar geen snelheidsduivel, en ze heeft een goede bries nodig om vaart te maken, waarbij ze vaak moeite heeft als de wind wegvalt. Wat ze mist in acceleratie bij licht weer, compenseert ze in stormachtig weer, met een ballast-verplaatsingsverhouding (B/D) van 41,3 die haar helpt om haar zeil goed te dragen en door de golven heen te duwen. Een kapseiscoëfficiënt van 1,8 plaatst haar onder de veiligere keuzes voor oceaanoversteken in vergelijking met ontwerpen met hogere cijfers.

Accommodatie

De afgesloten stuurstand in de pilothouse bood eigenaren van een Voyager bescherming tegen het weer en een uitstekend zicht dat weinig Britse toerjachten uit de vroege jaren 70 konden evenaren. Benedendeks kozen kopers tussen twee indelingen op dezelfde romp. De standaardindeling had twee hutten — een V-kooi voorin en een tweepersoonskooi achterin — terwijl de alternatieve versie drie hutten opleverde met een eenpersoonskooi voorin en midscheeps, plus de tweepersoonskooi achterin. Beide versies deelden een grote salon met een U-vormige dinette die kon worden omgebouwd tot een extra tweepersoonskooi, waardoor de boot met redelijke comfort slaapplaatsen bood aan zes tot acht personen.

Opties en Varianten

Trident stelde kopers van de Voyager in staat om de specificaties aan te passen via een menu met fabrieksopties. De motorkeuze liep uiteen van Volvo Penta- of Perkins-diesels, de diepgang van de kiel kon 4 voet 6 inch of 5 voet zijn, de brandstofcapaciteit was 25 of 40 gallon en de masthoogte was 43 of 46 voet. Die keuzes voor de mast en kiel stelden een eigenaar in staat om de diepgang en het zeilplan af te stemmen zonder het bewezen ontwerp van de Primrose-romp te verlaten.

Het oordeel

De Voyager 35 is een doordachte, zware waterverplaatsende toerzeiler met een pilothouse van een kortstondige maar gerichte Britse werf. Ze ruilt pure snelheid in voor stabiliteit bij zwaar beladen en bescherming tegen weerinvloeden op het roer, en haar Primrose-afkomst komt tot uiting in een voorspelbare romp die uitstekend geschikt is voor lange reizen. De beperkte productieaantal en de vroege indeling van de pilothouse maken haar een unieke vondst voor de toerzeiler die beschutting en stabiliteit belangrijker vindt dan snelheid.

Pluspunten

  • Een van de eerste toerjachten met een stuurhuis op de Britse markt met een afgesloten binnenstuurstand en goede zichtlijnen
  • Zware waterverplaatsende romp met veel ballast, wat zorgt voor een stabiel gedrag en een veilig profiel voor oceaanreizen
  • Flexibele indelingen met twee of drie hutten, slaapplaatsen voor zes tot acht personen
  • Uitgebreide fabrieksoptielijst voor motor, kiel, tanks en mast

Minpunten

  • Traag bij licht weer door de lage zeiloppervlak-verplaatsingsverhouding
  • Slechts ongeveer 150 gebouwd, waardoor het vinden van een specifieke indeling of optiecombinatie geduld vereist
  • De romp met lange kiel geeft de voorkeur aan stabiliteit boven snelle manoeuvres

Vergelijkbare zeilboten

12 vergelijkbare ontwerpen · vergelijkbare LOA, waterverplaatsing en tuigage