Design i konstrukcja
Kadłub jachtu VX One to studium kontrolowanej agresji. W recenzji VX One Design jeden z żeglarzy testowych opisał grot z kwadratowym topem, niską wolną burtę, smukłą pionową dziobnicę oraz szeroką rufę z ostrym obłem, który łagodnieje w miarę przesuwania się w górę po burtach. Ten obł nie jest elementem czysto dekoracyjnym: jacht generuje maksymalny moment prostujący i moc z kształtu kadłuba, gdy na fali przechyla się lekko na burtę przy odpowiedniej prędkości. Samą konstrukcję wykonano z dwukierunkowej tkaniny z włókna szklanego E (E-glass) nasycanej żywicą winyloestrową po obu stronach piankowego rdzenia Divinicell, a poszczególne elementy sklejono za pomocą kleju konstrukcyjnego, który chemicznie łączy się z całością. Kil to profilowany i anodowany aluminiowy finkil zaprojektowany z myślą o trwałości i zachowaniu kształtu, niosący pod sobą ołowianą bombę; ster to wysokiej klasy profil z włókna węglowo-szklanego. Na wodzie balastowa bomba pozwalała na szybkie postawienie jachtu po wywrotce, przy czym salingi pozostawały tuż nad falami. (1)
Takielunek i obsługa
Filozofia takielunku Bennetta brzmi KISS – prostota – i jacht doskonale na to reaguje. Lakierowany maszt węglowy, bom oraz dziobnik gennakera połączone są z GNAV (systemem obciągania bomu z góry), który pozostawia załodze wolną przestrzeń na pokładzie podczas zwrotów przez sztag i przez rufę. Fok samozwrotny pracuje na promienistej szynie Harken z wbudowanym rolerem, a barber hauler pozwala załodze na zmianę żagli w zależności od stanu morza; zarówno szot foka, jak i lina barber haulera schodzą się na pojedynczym obrotowym podkładzie pod pokładem dziobowym. Szot grota typu skiff prowadzi się bezpośrednio z bomu, choć dostępna jest również wersja montażu na dnie kadłuba, choć większość załóg decyduje się na bom. Na kursach z wiatrem szeroki bukszpryt gennakera oraz jedno-linowy system wybierania fału sprawiają, że obsługa spinakera asymetrycznego jest prosta, a rękaw spinakera jest na tyle szeroki, że umożliwia łatwe stawianie i zrzucanie żagla na dwupasowym spinakerze. W recenzji VX One odnotowano, że jacht doskonale żeglował przy wietrze o sile 12–16 węzłów ze szkwałami do 18 węzłów, osiągając z łatwością 16 węzłów na kursach z wiatrem, a prototyp wcześniej zarejestrował 13 węzłów na GPS, zanim powolna reakcja na szkwał zakończyła pływanie. (2)
Wnętrze i kokpit
Nie ma tu kabiny w tradycyjnym rozumieniu – VX One to jacht otwarty – ale kokpit jest przemyślany pod względem układu. Jest prosty i wolny od zbędnych elementów, z miejscami do przechowywania sprzętu dziennego i zapasów oraz schowkiem na miecz pod pokładem. Półpokłady są wygodne do balastowania, a nogi można schować pod pasy balastowe; żeglarze testujący zauważyli, że nawet po długim halsowaniu w bajdewindzie czuli się jakby nogi miały się zaraz oderwać. Szeroki, płytki, otwarty kokpit pomieści pasy balastowe i kilka lin regulacyjnych, więc można na nim żeglować bez balastowania jak olimpijski złoty medalista. (2)
Właścicielstwo i struktura klasy
Klasa otwarta jest dla wszystkich żeglarzy bez ograniczeń typu „owner-driver”, a na tym poziomie nie funkcjonują płatne programy profesjonalne. Do momentu rozpoczęcia ekspansji europejskiej zbudowano około 100 jachtów zgodnie z rygorystycznymi regułami monotypowymi, przy czym pierwszy z nich zwodowano w USA w 2012 roku. Kil podnoszony unosi się na fałach grota, dzięki czemu jacht transportuje się na przyczepie kombi za zwykłym samochodem osobowym i podnosi się za pomocą jedno punktu podparcia. Dla lżejszych żeglarzy lub początkujących oferowano nieco słabszą wersję napędową, a zaprojektowano również wariant z turbosprężarką (bez bulbu) z dodatkowymi trapezami i spinakerem topowym, jednak nie stał się on standardem. (2)
Werdykt
VX One udaje się jako rzadka rzecz: to prawdziwie szybki jacht kilowy, który zwykli żeglarze mogą prowadzić ostro bez ryzyka wyczerpania. Jego kadłub z obłem, prostota konstrukcji węglowej i łagodna stabilność czynią go atrakcyjnym jachtem do regat klubowych i zaskakująco przyjemnym jachtem na jednodniowe pływanie.
Zalety
- Kadłub o obłym oble generuje realną moc i moment prostujący przy przechyle w dużych prędkościach
- GNAV i fok samozwrotny pozwalają zachować wolny kokpit i łatwość poruszania się po pokładzie
- Łatwy transport na przyczepie, jednopunktowe podnoszenie oraz przystępna obsługa spinakera asymetrycznego
- Klasa monotypowa bez programów profesjonalnych, otwarta dla żeglarzy o dowolnej masie załogi
Wady
- Otwarty kokpit oznacza brak osłoniętego wnętrza
- W różnych dokumentach różnią się dane dotyczące wyporności i zanurzenia
- Szot grota prowadzony z bomu na styl skiff wymaga przyzwyczajenia niektórych załóg
