Projekt i konstrukcja
Pearson 22 jest zbudowany głównie z laminatu poliestrowo-szklanego z pokładem przekładkowym z rdzeniem balsowym – to rozwiązanie konstrukcyjne, którego stocznia Pearson używała w celu zwiększenia sztywności i izolacji bez zwiększania wyporności. Kadłub jachtu charakteryzuje się pochyloną dziobnicą i lekko odwróconą pawężą, stałym finkilem ze skosem oraz wewnętrznie zamontowanym sterem wolnonośnym obsługiwanym rumplem. Przy wyporności 2600 funtów i balastzie żeliwnym o wadze 1000 funtów, stosunek balastu do wyporności wynosi około 38%, a wskaźnik wywrotności na poziomie 2,25 plasują ten jacht mocno w klasie małych jachtów turystycznych do transportu na przyczepie, a nie w kategorii łatwych łódek jednodniowych. Długą linię wodną, którą projektant Shaw wprowadził do konstrukcji, zaprojektowano celowo: przedłużone linie wzroku na linii wodnej miały jednocześnie zwiększyć prędkość i przestrzeń we wnętrzu. Samoodpływowy kokpit przyznaje, że jacht tej wielkości będzie mokry, a całe zestawienie sprawia, że jednostkę można łatwo transportować, co rozszerza jej zasięg poza granice jakiegokolwiek jednego portu macierzystego. (2)
Takielunek i prowadzenie
HMS Beagle II ma takielunek typu slup ułamkowy pod masztem o wysokości około 30 stóp nad linią wodną, niosąc około 218 stóp kwadratowych żagli, co daje stosunek powierzchni żagli do wyporności bliski 18,4. Na wodzie szybko przyspiesza i reaguje natychmiast, dzięki czemu sprawia wrażenie większej niż jej długość. Już w pierwszym roku startów doganiała jachty o połowę większe od siebie, a kadłub nr 45 wygrał cztery regaty przelotowe na dystansie ponad 20 mil z marginesem czasowym wynoszącym niecałe pięć minut, zdobywając mistrzostwo sezonu jako najmniejszy jacht we flocie. Właściciele, którzy ścigali się z nią w tej samej klasie wielkościowej, oceniają ją jako prawdopodobnie najsztywniejszy jacht w tej grupie, a jej średni handicap PHRF wynoszący 246 potwierdza, że jest to naprawdę regatowy mały jacht turystyczny, a nie tylko pomostowa łódka do postoju. (1)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem w jachcie Pearson 22 miejsca do spania dla czterech osób: podwójna koja V w kabinie dziobowej oraz dwie proste koje-kanapy w mesie. Dokumentacja techniczna producenta wymienia cztery pełnowymiarowe koje i wyposażenie kambuza, podczas gdy szczegółowy układ wnętrza umieszcza kambuz po obu stronach tuż za kabiną dziobową, z opcjonalnym kuchenką i zlewem. Toaleta znajduje się w kabinie dziobowej pod koją V, a jako opcję oferowano toaletę, dzięki czemu jacht mógł być skonfigurowany zarówno jako jednostka weekendowa, jak i wyposażony w najmniejsze ilości mebli regatowych. Długi kadłub o długiej linii wodnej, który poprawił prędkość, zwiększył również przestrzeń mieszkalną – co jest cichym kompromisem, który projekt Shawa potrafił przedstawić w sposób niezwykle elegancki. (2)
Znane problemy
Jedyna udokumentowana skarga właścicieli dotyczy kwestii ergonomicznych, a nie konstrukcyjnych: manetka i dźwignia zmiany biegów są zamontowane daleko za kokpitem, a śruba napędowa znajduje się poza rufą. Taka lokalizacja oznacza, że sternik jest oddalony od manetki i mieści się w bardzo narażonym na uderzenia śrubie, co warto wiedzieć dla każdego, kto manewruje na silniku w ciasnych miejscach. (2)
Remonty i eksploatacja
Ponieważ produkcja trwała zaledwie cztery lata, zanim model 22 został wycofany z rynku na rzecz nieco większych jachtów turystycznych, takich jak Pearson 26, zachowane egzemplarze stanowią ograniczoną grupę wczesnych konstrukcji stoczni Shaw. Dzięki możliwości transportu na przyczepie wiele jednostek uniknęło surowych północnych zim, jednak geometria sterowania silnikiem zaburtowym jest cechą stałą układu wnętrza i nie stanowi łatwego do naprawienia niedociągnięcia bez poważnych przeróbek. Pokład z rdzeniem balsowym, standardowy w ówczesnej produkcji Pearson, wymaga zwykłej czujności w zakresie wilgoci przy przejściach przez pokład. (2)
Werdykt
Pearson 22 to mały jacht turystyczno-regatowy stoczni Shaw, który przewyższa swoje parametry długościowe: szybko przyspiesza, jest sztywny na żaglach wśród rówieśników i obdarzony wnętrzem o długiej linii wodnej, które oferuje miejsca do spania dla czterech osób bez udawania czegoś, czym nie jest. Czteroletni okres jego produkcji czyni go ciekawym akapitem historycznym, jednak jego rekordy z wody pokazują jacht, który wygrywał z większymi flotami w czasie skorygowanym. Dostępne z dala z przodu sterowanie silnikiem zaburtowym oraz odsłonięta śruba napędowa to cena za układ z rufą typu counter-stern.
Zalety
- Szybkie przyspieszenie i natychmiastowa reakcja pod takielunkiem slupa ułamkowego
- Sztywny kadłub jak na tę klasę wielkości, udowodniony w regatach z większymi jachtami
- Długa linia wodna pozwala na uzyskanie czterech miejsc do spania i prawdziwego kambuza w 22 stopach długości
- Łatwy transport na przyczepie z samoodpływowym kokpitem, co zapewnia wszechstronne zastosowanie
Wady
- Sterowanie silnikiem zaburtowym znajduje się daleko za kokpitem
- Śruba wychodzi poza pawęż rufową, co oznacza brak osłony podczas manewrów
- Krótki, czteroletni okres produkcji ogranicza wielkość floty i dostępność części zamiennych
