Projekt i konstrukcja
Kadłub i pokład są wykonane metodą infuzji próżniowej z laminatu winyloestrowego z rdzeniem piankowym przeniesionym aż do linii wodnej – to nowoczesne podejście laminatowe, które łączy się z lżejszą konstrukcją z włókna węglowego, zastępującą ocynkowaną kratownicę stalową stosowaną w wcześniejszych kadłubach Grand Soleil. Pod osprzętem pokładowym w laminacie osadzone są płyty z brązu, a nie bardziej podatny na korozję aluminium, jak w tańszych instalacjach. Na zewnątrz, wzdłuż całej długości jachtu biegną odpowiednie podniesione kosze balastowe. Strategia balastowania jest wymowna: dodatkowe 550 funtów masy jest przeniesione nisko w bardziej wydajnym ołowianym kilu z bulbem w kształcie litery T, a głębszy standardowy kil ma zanurzenie 7 stóp i 10 cali, podczas gdy opcjonalna wersja o małym zanurzeniu ma zanurzenie 6 stóp i 6 cali. (1)
Takielunek i obsługa
Wszystkie regulacje żagli, w tym dwukońcowa szot wielkiego grota w niemieckim stylu, są sprowadzone pod pokład do stoperów Spinlock XTS i sześciu kabestanów Harken. Szeroki wózek szotów grota jest osadzony pod tekową podłogą kokpitu, bezpośrednio przed podwójnymi kołami sterowymi. Klapa za wózkiem można odchylić, aby uzyskać pełny dostęp do szyny, a biegnące pod półpokładami szoty grota można w razie potrzeby obsłużyć z wnętrza jachtu. Standardowy takielunek to aluminiowy maszt Sparcraft o profilu ułamkowym 9/10 z dwoma parami salingów odchylonych do tyłu i przerwanym olinowaniem prętowym (rod rigging), natomiast jako opcja oferowany jest wyczynowy takielunek węglowy o około trzy stopy większej wysokości. Żeglarze testujący ocenili ster jako niezwykle lekki i precyzyjny, dający subtelne, ale dokładne czucie; przy żegludze ostro na wiatr w zawietrznych szkwałach powyżej 20 węzłów ster bardzo mało się obciążał, a płetwa nigdy nie traciła oparcia. Przy wietrze pozornym o sile 16 węzłów pod kątem 80 stopni jacht rozwijał prędkość 8,5 do 9 węzłów, a przy około 32 stopniach w 18 węzłach wciąż przekraczał 8 węzłów. Jacht obracał się szybko, wykonując pełny obrót wokół kilu T w odległości jednej długości kadłuba, a w trybie wstecznym zachowywał się równie przewidywalnie. (1)
Kokpit i wyposażenie pokładowe
Otwarty kokpit z pawężą mieści podwójne koła sterowe Solimar na pojedynczym sterze, z bardzo łatwo dostępnym sektorem sterowym oraz wąską, składaną platformą kąpielową służącą jako kotwica. Tratwa ratunkowa znajduje się w dedykowanej bakistce pod tylną częścią lewej kanapy kokpitu i może być wypchnięta bezpośrednio za burtę ze rufy. Przed wózkiem szotów, sprytny, składany stół kokpitowy chowa się w podłodze, choć testujący zauważyli, że jest to konstrukcja lekka, nadająca się do użytku tylko przy jachcie stojącym bez ruchu. Seria płaskich luków Moonlight nadaje pokładowi smukły wygląd, a na dziobie, za podwodnym rolerem Furlex i studnią kotwiczną, znajduje się mała, ale użyteczna komora na żagle. (1)
Wnętrze i kabiny
Układ wnętrza jest proste jak na jacht tej wielkości: dwie kabiny rufowe pod kokpitem oraz kabina armatorska na dziobie przed masztem. Kabiny rufowe oferują doskonałą wysokość wnętrza nad pełnymi, prostokątnymi kojami podwójnymi bez żadnych wycięć, pełną wysokość stojącą przy drzwiach oraz mnóstwo światła i miejsca do przechowywania. Na dziobie kabina armatorska jest naprawdę luksusowa – wyposażona w przestronną podwójną koję wyspową oraz prywatną toaletę z osobną kabiną prysznicową i elektryczną toaletą Tecma. Na śródokręciu znajduje się kambuz w kształcie litery L na lewej burcie naprzeciwko małej toalety z kolejną toaletą Tecma; na jachcie testowym widniały smukłe, czarne blaty z Corianu, trzypalnikowa kuchenka Techimplex z piekarnikiem oraz dwa lodówki – duża, górnozasilana Isotherm i mniejsza, przedniozasilana Frigoboat. Tuż przed nią znajduje się jadalnia w kształcie litery U z pełnowymiarową kanapą-koją, naprzeciwko niej przesuwna ławka w osi symetrii, krótka kanapa na prawej burcie oraz małe stanowisko nawigacyjne – to ostatnie jest koniecznością, ponieważ kokpit nie oferuje miejsca na montaż plotera map.
Napęd
Napęd pomocniczy stanowi silnik stacjonarny Diesel Volvo o mocy 55 KM, który na jachcie testowym napędzał dwułopatową składaną śrubę napędową regatową Gori Anchor. Przy wolnym obrocie silnik osiągał zaledwie 2600 obr./min, co sugeruje potrzebę dostrojenia śruby, a mimo to zapewniał 8,4 węzła przy kursach pełnych na płaskiej wodzie; przy turystycznych 2000 obr./min jacht osiągał 7,8 węzła. (1)
Werdykt
Grand Soleil 43 to przemyślana realizacja współczesnego konceptu jachtu turystyczno-regatowego: kadłub z laminatu winyloestrowego wykonany metodą infuzji próżniowej z rdzeniem piankowym, struktura węglowa zamiast stali oraz ołowiany kil z bulbem T niosący dodatkowy balast nisko. Jacht jest szybki, zrównoważony i niezwykle łatwy w prowadzeniu jak na swoje rozmiary, oferując głębokie i dobrze uporządkowane systemy regulacji żagli pod pokładem oraz lekkie, precyzyjne sterowanie. Wnętrze ma tradycyjny układ, ale jest dopracowane i przestronne tam, gdzie liczy się to najbardziej.
Zalety
- Lekkie, precyzyjne prowadzenie z dobrym reagowaniem na szkwały i łatwymi zwrotami na jednej długości jachtu
- Konstrukcja z włókna węglowego i ołowiany kil z bulbem T zastępują cięższą, starszą konstrukcję
- Przestronne kabiny rufowa i dziobowa z pełnymi kojami i dobrą wysokością wnętrza
- Prowadzenie żagli z pokładu poprzez wbudowany wózek szotów grota i łatwo dostępne okucia szotów grota
Wady
- Składany śrubowy napęd regatowy na jachcie testowym osiągał maksymalnie 2600 obr./min przy pełnym obciążeniu
- Stół w kokpicie jest lekki i przeznaczony tylko do użytku spoczynkowego
- Brak miejsca w kokpicie na montaż plotera map
