Design i konstrukcja
Kadłub zaprojektowany przez Larsa Olsena pod koniec lat siedemdziesiątych charakteryzuje się stosunkiem długości do szerokości wynoszącym 3,10 oraz stosunkiem balastu do wyporności na poziomie 41%, co wspiera 3241 funtów (ok. 1470 kg) żeliwa w konfiguracji z finkilem, generującym zanurzenie od około 5,25 do 5,55 stopy (1,60–1,69 m) w zależności od obciążenia. Stocznia Aages Boatbuilders budowała ten jacht z laminatu poliestrowo-szklanego jako jednokadłubowiec o sztywnym kadłubie i pokładzie. Ten sam projekt był również zamawiany u innych stoczni; co istotne, L 29 był również oferowany jako zestaw do samodzielnego wykończenia, dlatego jakość gotowego jachtu może się różnić w zależności od tego, kto go wykończył. Powierzchnia zmoczona wynosi około 258 stóp kwadratowych (24 m²), a współczynnik wypornościowy (immersion rate) na poziomie 783 funtów na cal (ok. 355 kg/cm²) wskazuje, że jacht jest ciężki jak na swoją długość – co odpowiada wyporności rzędu 7500 funtów (ok. 3400 kg) i kadłubowi nastawionemu na komfort, a nie na lekkość. (1)
Takielunek i prowadzenie
L 29 jest zbudowany z takielunkiem ułamkowym i pod względem liczb niesie większą powierzchnię żagli niż 54 procent porównywalnych jachtów żaglowych, co sugeruje, że jest nieco przeważnie ożaglowany jak na swoje rozmiary. Przy standardowym żaglu referencyjnym ISO 8666 stosunek powierzchni żagli do wyporności wynosi 16,0; po postawieniu genui 135% wskaźnik ten rośnie do 18,9, co daje znaczący przyrost prędkości w słabym wietrze bez konieczności schodzenia do pełnego trymu regatowego. Pod silnikiem Volvo Penta MD7 osiąga on 6,0 węzła, czyli tuż poniżej swojego teoretycznego maksimum prędkości kadłubowej wynoszącego 6,6 węzła. Wskaźnik DL wynoszący 243 plasuje go wśród umiarkowanie sportowych jednostek, a wskaźnik komfortu (Motion Comfort Ratio) na poziomie 22,7 do 22,9 wskazuje na stabilną żeglugę na fali, a nie nerwowe zachowanie na załamaniach.
Profil osiągów
Wskaźnik wywrotności wynosi 1,92 – wartość ta sama w sobie pozwalałaby na rozważenie tej jednostki do żeglugi oceanicznej, podczas gdy wskaźnik prędkości względnej (Relative Speed Performance) plasuje się na poziomie 58. Te wskaźniki, w połączeniu z tendencją do nadmiernego wyprzęgania i umiarkowaną wypornością, kreślą obraz jachtu szybkiego jak na turystyczną jednostkę, a zarazem fundamentalnie stabilnego – nie jest to lekki kadłub ślizgowy, ale jacht przewidywalny.
Warunki mieszkalne
Pod pokładem L 29 wyposażony jest w sześć miejsc do spania, kambuz oraz toaletę, a wnętrze, podobnie jak w większości jachtów z tamtej epoki, wykończone jest tekiem. Taki układ sprawia, że jacht bez trudu pomieści małą załogę lub rodzinę podczas przybrzeżnej żeglugi turystycznej, a szerokość wynosząca 9,4 stopy zapewnia przyzwoitą przestrzeń na 29-stopowym kadłubie bez nadmiernego zwiększania jego objętości.
Werdykt
L 29 to rozsądny duński jacht turystyczno-regatowy z końca lat siedemdziesiątych: umiarkowana wyporność, nieco przeceniony takielunek, stabilność i prosta konstrukcja z laminatu z wykończeniem wnętrza w teku. Historia samodzielnego wykańczania jest jedynym prawdziwym minusem dla kupującego oczekującego jednolitości.
Zalety
- Stabilny, zorientowany na komfort kadłub ze wskaźnikiem wywrotności wynoszącym 1,92 i wskaźnikiem komfortu zbliżonym do 23
- Nieco przeciążony takielunek slupa ułamkowego z dobrym potencjałem w słabych wiatrach dzięki genui o powierzchni 135% (SA/D 18,9)
- Solidna konstrukcja z laminatu poliestrowo-szklanego z żeliwnym finkilem i łatwym do opanowania zanurzeniem wynoszącym 5,25–5,55 stopy
Wady
- Opcja samodzielnego wykończenia oznacza, że jakość poszczególnych jednostek może się różnić
- Skromny silnik Diesla o mocy 13 KM ogranicza prędkość na silniku do 6,0 węzła
- Zbudowano mniej niż 200 sztuk, więc znalezienie konkretnego egzemplarza może wymagać cierpliwości
