Projekt i konstrukcja
Długość kadłuba Keltu wynosi 24 stóp i 11 cali w linii wodnej przy długości całkowitej 27 stóp i 3 cale, szerokości 9 stóp i 5 cali oraz wyporności 4500 funtów. Płytkie dno, wąski finkil, duża szerokość przeniesiona daleko ku rufie i wysoka wolna burta nadają kadłubowi wyraźnie europejski profil, a na pokładzie nie ma ani śladu tekstu. Kadłub i pokład są formowane z wzajemnie złącznych listew sklejanych lekkim poliestrem, a następnie skręcane śrubami co sześć cali i wykończone anodowaną aluminiową listwą balastową. Stocznia twierdziła, że połączenie jest na tyle mocne, że jacht można nawet zawiesić na nim, a sam pokład to przekładka z pianki Divinycell z siatką drucianą wzmacniającą punkty naprężenia. Żeliwny kil jest pokryty dwoma warstwami epoksydu na bazie smoły kopalnej i mocowany do wnęki kadłuba za pomocą podkładek o średnicy 11 1/2 cala i nierdzewnych podkładek o wymiarach 2 x 2 cala, aby rozłożyć obciążenie. Wersja budowana we Francji miała drewniany ster, natomiast kanadyjski jacht otrzymał laminowany ster płatowy z włókna szklanego, który zwiększa siłę nośną i eliminuje wibracje. (1)
Takielunek i obsługa
Jako slup topowy Kelt jest wyposażony w maszty Isomat z wewnętrznymi fałami, stoperami fałowymi Easy-Lock oraz stalową handrelingiem na pokładzie, a knagi są osadzone w kołnierzach nadbudówki dla wygody podczas kotwiczenia. Gniazdo masztu posiada wbudowane bloki fałowe i szotowe, a trzy liny fałowe wraz z szotem topowym i cunninghamem biegną do tyłu do stoperów. Wersja kilowa ma zanurzenie 4 stóp 3 cale przy balastzie 1765 funtów, podczas gdy wersja z mieczem waży 1950 funtów i ma zanurzenie 2 stopy 5 cali z podniesionym mieczem lub 5 stóp 3 cale z opuszczonym. Testujący ocenili ją jako niezwykle czułą na ster, a ponieważ mały kil ma niewielką powierzchnię boczną, jacht jest bardzo szybki przy odpowiednim kierunku i trymie żagli. Ta prędkość zależy w dużej mierze od umiejętności sternika; jacht jest tak wrażliwy na rozkład ciężaru, że równie łatwo może być wolny. Próg PHRF wynoszący 225 plasuje go obok C&C 25 i Tanzer 26, a właściciele Kelt udowodnili jego regatowe rodowód, zdobywając mistrzostwo klasy powyżej 200 jachtów w Royal St. Lawrence Yacht Club oraz pierwsze i drugie miejsce w flotylli 19 jachtów w Bronte Harbour. (1)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem Kelt jest zaskakująco przestronny jak na swoją długość, oferując osobną kabinę dziobową oddzieloną od mesy, kambuz oraz kompaktową toaletę i pojemne schowki na kotwice. Kanadyjszy przegląd opisuje koję V, mesę, kambuz i zamkniętą toaletę na rufie, co daje od czterech do pięciu miejsc do spania i maksymalną wysokość w kabinie wynoszącą 6 stóp 1 1/2 cala wersji Anchor. Wnętrze wykończono jasnymi listwami z drewna Aframosia, które są olejowane, a nie lakierowane, aby uzyskać cieplejszy wygląd, z akcentem na miękki, krótkostrzyżony dywanik pod sufitem w toalecie. Poduszki piankowe na koju V i kanapach mają grubość 4 cali, co jest bardziej luksusowe niż standardowe 3 cale, a okucia, takie jak spawane elementy ze stali nierdzewnej na stelażu stołu w mesie, są wykonane niezwykle solidnie. Zbiornik wody o pojemności 15 galonów imperialnych zaspokaja potrzeby kabiny. (2)
Remonty i eksploatacja
Najważniejszą różnicą w poziomie fabrycznych remontów jest ster: europejski drewniany płat ustąpił miejsca profilowanemu płatowi ze szkła i laminatu na jachtach budowanych w Kanadzie – zmiana ta trafiła do właścicieli późniejszej wersji jako standardowy element wyposażenia. Stocznia ograniczyła produkcję do maksymalnie dwóch jachtów tygodniowo, co było celowym tempem wiązanym z budowaniem zaufania dostawców. Przeglądy z tamtego okresu odnotowywały surowe, francuskie korzenie jachtu oraz charakterystykę wersji północnoamerykańskiej, choć precyzyjne cele pozostały niedokończone w oryginalnym tekście. (1)
Werdykt
Kelt 7.60 to mały jacht turystyczno-regatowy z autentycznie francuskim charakterem: lekki, szeroki i szybki, gdy prowadzi się go z uwagą, ale wymagający precyzyjnego trymu. Jego konstrukcja jest przemyślana jak na tę klasę – posiada przykręcany kołnierz kadłuba do pokładu oraz pokład przekładkowy z rdzeniem, a wnętrze jest cieplejsze i lepiej wykończone, niż sugerowałaby ta klasa cenowa. Nagradza zaangażowanego sternika i karze nieostrożnego, co jest dokładnie tym charakterem, który reklamowałaby seryjna produkcja projektów Berreta dla obu stron Atlantyku.
Zalety
- Solidny rodowód z rynku francuskiego z mocnym połączeniem kadłuba z pokładem i przekładkowym pokładem
- Przestronne, dobrze wykończone wnętrze z grubszymi materacami niż zwykle
- Szybki i sprawdzony w regatach pod skuteczną ręką sternika
- Opcja z mieczem obrotowym do żeglugi po płytkich wodach
Wady
- Niezwykle wrażliwe na sterowanie i zależne od trymu tempo
- Mały kil o małej powierzchni bocznej utrudnia żeglugę pod wiatr
- Wymaga wiedzy sternika, aby uniknąć wolnej żeglugi





