Projekt i konstrukcja
Johnson zachował podstawowe linie pokładu, dużą szerokość i pełny kil płetwowy ze swoich wcześniejszych projektów żaglowych, ale przerobił rufę na nowy typ „trawlera” z szerszą pawężą niż w typowych jachtach żaglowych, aby poprawić osiągi na silniku, oraz nadał kadłubowi tradycyjną dziobnicę typu IP. Kadłub to solidna, jednoczęściowa, ręcznie układana konstrukcja z litego laminatu poliestrowo-szklanego, a pokłady to dobrze zamocowany do szerokiej listwy dennikowej kadłuba przekładkowy pokład Polycore za pomocą mechanicznego mocowania i kleju uretanowego. Solidny, jednoczęściowy kadłub jest wykonany z litego laminatu poliestrowo-szklanego. Praktyczna listwa odbojowa biegnie od dziobnicy po rufę, a zewnętrzna platforma do wchodzenia na pokład została uformowana bezpośrednio w kadłubie w celu zapewnienia jego integralności; na rufowej części podwodzia dodano dwa małe skege, aby zrównoważyć dryf boczny wynikający z wyporności tej platformy. Mostek połączony (bridgedeck) o szerokości 12 cali oraz duże odpływy zapobiegają zalaniu wnętrza wodą – co jest szczegółem kluczowym na jachcie o tak wysokiej nadbudówce. (1)
Takielunek i obsługa
SP Cruiser zmniejsza i upraszcza ożaglowanie w porównaniu z typowym jachtem żaglowym, ograniczając manewry do grotu rolowanego w maszcie bez wózka szotów grota oraz małego, samozwrotnego żagla przedniego na bomie Hoyt. Jeden elektryczny kabestan po prawej stronie rufowego kokpitu obsługuje nieliczne liny potrzebne do żeglugi. Fok niesie bom z rękawem (clubfoot), który można odchylić z przestrzeni roboczej na pokładzie dziobowym i pozostawić w dowolnej pozycji. Testujący w magazynie Cruising World stwierdzili, że jacht żeglował uczciwymi 6,3 węzła przy wietrze z boku o sile 16 węzłów przez krótką, stromą falę z Chesapeake, ale zwrócili uwagę, że jednostka nie została zaprojektowana do żeglugi pod wiatr, a 714 stóp kwadratowych powierzchni żagli nie mogło zrekompensować znacznego ciężaru i oporu aerodynamicznego w tym kierunku. Szerokie i płaskie sekcje rufowe z minimalnym wyrostkiem poprzecznym poprawiają osiągi na silniku, choć Cruising World donosiło, że jednostka słabo radzi sobie w manewrach cofania i w ciasnych miejscach może wymagać opcjonalnego doposażenia w ster strumieniowy dziobowy. Turbodoładowany silnik Yanmar 4JH3 napędza stałą śrubę trójlistwową, zasilaną z zbiornika paliwa o pojemności 215 galonów, co zapewnia zasięg turystyczny wynoszący 1000 mil przy prędkości 6 węzłów. Źródła różnią się co do mocy silnika – jedno podaje 100 KM, a drugie 110 KM. (2)
Wnętrze i kabiny
Wewnątrz jacht przypomina bardziej osłonięty salon na podwyższonej platformie niż konwencjonalną kabinę. Główne stanowisko sterowe znajduje się w osi symetrii kadłuba i wyposażone jest w obrotowy fotel kapitana, a dwa wygodne fotele kapitańskie służą zarówno jako podwójne miejsca do sterowania, jak i mogą być obrócone twarzą do stołu w salonie. Duże iluminatory boczne i rufowe oferują panoramiczny widok z kanap w salonie w kształcie litery L, natomiast duży luk pokładowy nad stanowiskiem sternika wpuszcza światło i powietrze. Trzy stopnie niżej znajduje się dobrze wyposażony kambuz na lewej burcie z umieszczoną w osi symetrii mokrą blatami kuchenną, dużym miejscem do przygotowywania posiłków i ogromną lodówką pod spodem; dwupalnikowa kuchenka propanowa z piekarnikiem znajduje się na dziobie, a zlewozmywaki są umieszczone centralnie. Kabina armatorska na dziobie mieści podwójną koję z przechyłem oraz dwie szafy i przestrzeń na szuflady, podczas gdy na rufie po prawej burcie znajduje się kabina gościnna z dwiema kojami, a także osobna toaleta z ogromną kabiną prysznicową. Ponad 300 stóp sześciennych przestrzeni ładunkowej i wysokość w kabinie od 6 stóp 6 cali do 6 stóp 10 cali dopełniają układ zaprojektowany z myślą o długim, komfortowym życiu na pokładzie.
Znane problemy
Wypukłość pawęży wymusiła umieszczenie przesuniętych drzwi wejściowych na wystających zawiasach, co tworzy ostre krawędzie w obszarze zejściówki. Ponieważ drzwi kabiny są przesunięte na lewą burtę, sterowanie i regulacja szotów znalazły się daleko od siebie – co nigdy nie jest dobrym pomysłem na jachcie przeznaczonym do pływania w małej załodze. Żaden z tych ustępstw nie ma charakteru konstrukcyjnego, ale oba odzwierciedlają kompromisy wynikające z połączenia szerokiej rufy trawlera z pokładówką jachtu żaglowego.
Werdykt
SP Cruiser to przemyślany motorsailer, który rezygnuje z zdolności do żeglugi pod wiatr na rzecz bezpiecznego, trawlerowego wnętrza i dużej autonomii na silniku. Jego kadłub z litego laminatu, formowana platforma do wchodzenia oraz środki ostrożności przed zalaniem wskazują na poważnego stoczniowego projektanta myślącego o żegludze oceanicznej, podczas gdy uproszczony takielunek i układ z pilothouse ułatwiają długie sezony spędzone na pokładzie. Odchylone zawiasy drzwi i rozdzielone stanowiska sterowania i szotów są ceną za ten układ.
Zalety
- Ręcznie laminowany kadłub z litego laminatu z pokładem przekładkowym typu Polycore
- Zasięg 1000 mil na silniku dzięki zbiornikowi o pojemności 215 galonów i turbodoładowanemu silnikowi Yanmar
- Panoramiczna mesa w kabinie pilota z dużą wysokością wnętrza i ponad 300 stóp sześciennych przestrzeni ładunkowej
- Formowana platforma do wchodzenia i 12-calowy mostek ze złączkami pokładowymi i dużymi odpływami zapobiegającymi zalaniu
Wady
- Słabe osiągi pod wiatr; żagiel o powierzchni 714 stóp kwadratowych nie jest w stanie zrekompensować masy i oporu aerodynamicznego
- Wypukłość pawęży wywołuje ostre, wystające zawiasy drzwi wejściowych
- Elementy sterowania i szotówki rozdzielone przez przesunięte lewe drzwi kabiny
