Projekt i konstrukcja
Ron Holland zaprojektował Polaris 33 jako slup topowy z finkilem o długości całkowitej 33,04 stopy i długości w linii wodnej wynoszącej 26,02 stopy, o wyporności 8750 funtów przy balastzie ołowianym o masie 4400 funtów. Kadłub i pokład wykonane są z litego laminatu poliestrowo-szklanego, a jacht budowany był przez stocznię Polaris Yachts, założoną w 1977 roku przez inżyniera Achille Davanzo. Przez okres budowy stocznią kierował Alfio Peraboni, brązowy medalista olimpijski. W tamtych czasach budowano również wyższą wersję z nadbudówką.
Takielunek i prowadzenie
Polaris 33 był dostarczany standardowo z ożaglowaniem topowym, ale do regat dostępny był również takielunek ułamkowy. Właściciele zauważają, że takielunek ułamkowy był oferowany wyłącznie w wersji regatowej. Pierwszy zbudowany kadłub, nazwany Puks, zdobył w latach 1978 i 1979 mistrzostwo śródziemnomorskie w żegludze kotwicznej. Plan ożaglowania obejmuje powierzchnię około 502 stóp kwadratowych. (1)
Wnętrze i komfort
Wersja regatowa miała wnętrza ograniczone do minimum bez utraty podstawowego komfortu. Wersja turystyczna oferowała pełne wykończenie wnętrza w drewnie.
Remonty i właściciele
Od 1977 roku wyprodukowano i sprzedano 30 egzemplarzy obu wersji. Jacht był napędzany stacjonarnym silnikiem wysokoprężnym o mocy 20 KM, wyposażony w osprzęt pokładowy Barbarossa oraz maszt Canclini. Dzięki sterowi wolnonośnemu i maksymalnemu zanurzeniu wynoszącemu 6 stóp, konstrukcja ta plasuje się w kategorii jachtów turystyczno-regatowych.
Werdykt
Polaris 33 to dopracowana holenderska realizacja koncepcji jachtu turystyczno-regatowego z końca lat 70., dostępna w wersji z takielunkiem topowym lub ułamkowym. Wykończony w drewnie wnętrze wersji turystycznej sprawia, że pozostaje on wierny swojemu podwójnemu przeznaczeniu jako 33-stopowy jacht.
Zalety
- Projekt Ron Holland z udokumentowaną regatową historią
- Kadłub płetwowy z balastem ołowianym, 6 stóp zanurzenia, ster wolnonośny
- Wybór takielunku topowego lub ułamkowego
- Solidna konstrukcja z laminatu poliestrowo-szklanego
Wady
- Ograniczona produkcja (30 zbudowanych do wczesnych lat 80.)
