Projekt i konstrukcja
Kadłub modelu 382 jest dłuższy niż w modelu 38 i przeprojektowany na obu końcach: wejście dziobu jest ostrzejsze, a sekcja rufowa płaska. Zmiany te, jak twierdzi stocznia, współpracują z głębszym, krótszym i bardziej wydajnym kilem oraz bardziej wydajną konstrukcją steru, modernizując zachowanie jachtu pod żaglami. Sam kil to ołów zamknięty w głębokiej zęzie z laminatu poliestrowo-szklanego (GRP), co zapewnia niższy środek ciężkości. Pozwala to jachtowi nieść większą powierzchnię żagli, osiągać lepszą prędkość, mniej się przechylać i ostrzyć bliżej wiatru. Przy wyporności 19 840 funtów i 8600 funtach ołowiu w kilu, model 382 charakteryzuje się stosunkiem balastu do wyporności na poziomie 43% oraz wskaźnikiem wywrotności wynoszącym 1,76 – parametry te plasują go mocno w segmencie jachtów dzielnych na fali. Kadłub wykonany jest z litego laminatu z izolacją przekładkową z pianki Divinycell, a pokład pokryto półcalową warstwą tekstu. Charakterystyczne dla projektów Enderleina podniesione nadwodzie z oknami kadłuba osadzonymi w szerokim, niebieskim pasie szprycbudy nadaje modelowi 382 jego wizualną tożsamość, obok steru na skegu, który pochodzi z tradycji długich kilów. (1)
Takielunek i obsługa
Na pokładzie model 382 posiada ożaglowanie typu slup topowy z podwójnymi salingami i powierzchnią żagli wynoszącą około 759 stóp kwadratowych wraz z fokiem. Większa powierzchnia żagli niż w modelu 38, w połączeniu z niższym środkiem ciężkości dzięki zamkniętemu w kadłubie ołowowi, to według stoczni powód lepszej zdolności do halsowania pod wiatr i mniejszego przechyłu jachtu. Podczas żeglugi na silniku Volvo Penta MD30 – później zastąpiony przez MD22P – dostarcza 62 KM przy wału i napędza jacht z prędkością około 8 węzłów, a zbiornik diesla o pojemności 335 litrów pozwala na długie przeloty. Ster na skegu w połączeniu z finkilem zapewnia przewidywalne prowadzenie, a wysokość masztu wynosząca 54 stopy sprawia, że takielunek jest łatwy do opanowania na jednostce o długości 38 stóp. (1)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem 382 dopracowuje wnętrze turystyczne, zamiast je całkowicie zmieniać. Kambuz ma kształt litery F i jest bardziej morski, a wykończenie stolarki jest delikatniejsze niż w modelu 38 – zastosowano tam żaluzjowe drzwi oraz elegancko zaokrąglone krawędzie stołu w mesie. Ozdobnictwo wnętrza jest bogatsze, a mahoniowa zabudowa to znany już styl Hallberg-Rassy. Zbiornik wody o pojemności 580 litrów umożliwia długie pobyty na pokładzie, a układ z kokpitem centralnym w połączeniu z podwyższoną burtą nadaje wnętrzu przytulny, zamknięty charakter bez utraty dzielności oceanicznej jachtu.
Remonty i eksploatacja
Wraz z zakończeniem produkcji w 1992 roku, zachowane egzemplarze modelu 382 mają już za sobą trzy dekady lub więcej eksploatacji. Ewolucja silników od MD30 do MD22P oznacza, że późniejsze jachty mogą być wyposażone w nowsze jednostki Volvo, a inspekcja pokładu tekowego pozwoli ocenić zużycie związane z wiekiem. Niewielka seria produkcyjna obejmująca 116 kadłubów sprawia, że każdy egzemplarz należy oceniać indywidualnie pod kątem historii serwisowej, a nie ogólnych trendów flotowych, jednak laminowany ołowiany kil przemawia za bezproblemowym trwałością konstrukcyjną.
Werdykt
Hallberg-Rassy 382 to przemyślany, dobrze rozwiązany jacht turystyczny, który zakończył erę Enderleina w bardzo dobrym tonie. To jednostka, która nagradza kupującego szukającego tradycyjnego szwedzkiego motorowca z kokpitem centralnym i naprawdę nowoczesnymi osiągami kadłuba pod klasycznym stylem.
Zalety
- Ostrejniej linii dziobu i płaskiejsze sekcje rufowe z głębszym, krótszym kilem poprawiają prędkość i kąt żeglugi pod wiatr w porównaniu do modelu 38
- Laminowany ołowiany kil obniża środek ciężkości, zmniejszając przechyły i zwiększając zdolność do niesienia większej powierzchni żagli
- Kadłub z izolacją piankową i pokład tekowy o grubości pół cala w tradycji Hallberg-Rassy
- Kambuz w kształcie litery F i dopracowane wykończenie w mahoniu z przesuwnymi drzwiami
Wady
- Mała seria produkcyjna ogranicza wybór na rynku wtórnym
- Systemy z połowy lat 80. do wczesnych lat 90. oraz pokład tekowy wymagają dokładnej inspekcji pod kątem zużycia
