Grand Soleil 39 — informacje, recenzja, dane techniczne

Claudio Maletto·2011·Grand Soleil (Cantiere del Pardo)
Rysunek przybliżony

Najedź na wymiar, aby zobaczyć jego wartość

Typ kadłuba
Jednokadłubowiec · kil z bulbem
Takielunek
Slup ułamkowy
LOA
40.03' · 12.2 m
Wyporn.
16 204 lbs · 7350 kg
Pierwszy rok
2011

Grand Soleil 39 wszedł na rynek w 2011 roku jako najmniejszy jacht w gamie stoczni Cantiere del Pardo i pierwszy owoc współpracy projektanta Claudio Maletto ze stocznią, zastępując wcześniejsze modele Grand Soleil 37 i 40, które również zadebiutowały w 2011 roku. Linie zaprojektowane przez Maletto zerwały z hiszpańskim biurem projektowym Botín & Carkeek, które wyznaczało dotychczasowe standardy marki. Rezultatem jest 40stopowy jednokadłubowiec, który wydaje się znacznie większy pod względem objętości niż jego poprzednicy – wyższy i szerszy jak na swoją długość, z mocniej zbudowaną rufą i otwartym kokpitem wyposażonym w podwójne koła sterowe.

Pomiary

Wymiary 01

Długość całkowita
40,03 ft
Długość pokładu
—
Długość w linii wodnej
34,12 ft
Szerokość
12,14 ft
Zanurzenie
7,87 ft
Maksymalna wysokość wnętrza
—
Wysokość nad linią wodną
—

Konstrukcja i kadłub 02

Konstrukcja
Laminat (włókno szklane)
Typ kadłuba
Jednokadłubowiec
Typ kilu
Kil z bulbem
Ster
1× Ster wolnonośny
Balast
5401 lbs (Ołów)
Wyporność
16 204 lbs
Pojemność zbiornika wody
85 gal
Pojemność zbiornika paliwa
49 gal

Takielunek i żagle 03

Typ takielunku
Slup ułamkowy
Lik przedni grota
—
Lik dolny grota
—
Wysokość trójkąta przedniego
—
Podstawa trójkąta przedniego
—
Długość forsztagu (szacowana)
—
Powierzchnia żagli
882 sqft

Obliczenia 04

Stosunek powierzchni żagli do wyporności
22,03
Stosunek balastu do wyporności
33,33
Stosunek wyporność-długość (D/L)
182,12
Wskaźnik komfortu
25,1
Wskaźnik wywrotności
1,92
Prędkość kadłubowa
7,83 kn

Projekt i konstrukcja

Maletto nadał modelowi 39 wyraźnie wysoką wolną burtę, co wizualnie zrównoważyły powiększone iluminatory na dachu kabiny, umieszczone nad kanciastym, stopniowanym pokładówką z długimi, wąskimi otworami. Sam kadłub ma płaskie dno i połączony jest z płetwami o dużym wydłużeniu – kombinacja ta, zdaniem testerów, odpowiada za sportowy charakter jachtu. Pod względem konstrukcyjnym stocznia Cantiere del Pardo odeszła od metody zastosowania stalowej kratownicy wewnętrznej, stosowanej we wcześniejszych modelach: ręcznie układany laminat kadłuba używa żywicy winyloestrowej, a sztywność zapewniają wzmocnienia z włókna węglowego w gęsto upakowanej dennicy z laminatu poliestrowo-szklanego (GRP), a nie wewnętrzna rama stalowa. Obciążenia takielunku przenoszą się bezpośrednio na kil T z żeliwną płetwą i ołowianą bombą o zanurzeniu 2,4 metra, natomiast dwuosobowe olinowanie z masztu Sparcraft mocuje swoje wanty bezpośrednio do burt kadłuba.

Ożaglowanie i obsługa

Maszt jest umieszczony dalej na rufie niż w poprzednich modelach, co wydłuża wskaźnik J i sprawia, że fok – ograniczony 106-procentowym pokryciem przez pozycję want – nadal generuje przydatną powierzchnię żagli. Zaleca się Code Zero lub bardziej płaski Code One dla szerokiego zakresu przechyłów, z oferowanymi spinakerem i gennakerem oraz opcjonalnym bukszprytem, który wchodzi w gniazdo w dziobie do regat; wersja turystyczna zastępuje go prowadnicą łańcucha na dziobie. Przeszkody na pokładzie są minimalne: olinowanie ruchome chowa się w ukrytych kanałach i wnękach, szyny wózka szotów foka znajdują się pod pokładem, a szot grota biegnie pod podłogą kokpitu prosto do kabestanów na koszu, z opcjonalnym niemieckim systemem Admiral’s Cup dla żeglarzy regatowych. Na wodzie jacht przyspiesza zaskakująco szybko, a dobrze zbalansowany ster sprawia, że łatwo i bezpiecznie można nim sterować pod dużym naciskiem; pisząc w boats.com, żeglarze testujący zauważyli jego szybkie, dynamiczne reakcje oraz głęboki ster ułatwiający manewrowanie w porcie dzięki szybkiemu przyspieszeniu i dobrze zbalansowanemu sterowi. Przy wietrze rzeczywistym o sile 14 węzłów osiąga on 6,9 węzła w pełnym bajdewindzie pod kątem 40 stopni, a jego wskaźniki IRC i ORC wynoszą odpowiednio 1,058 i 602,8. (2)

Warunki mieszkalne

Pod pokładem stocznia preferuje białe powierzchnie i malowane kompozyty, z mahoniowymi fornirami w standardzie oraz jasnym dębem lub teką jako opcją. Istnieją dwa układy wnętrza – z dwiema lub trzema kabinami, z jedną lub dwiema toaletami – każdy z kabiną armatorską oraz opcjonalną toaletą dziobową i dwiema kabinami rufowymi; wariant ten zastępuje je dużą bakistą z dostępem z dolnej części mieszkalnej oraz prysznicem wewnątrz toalety. Ściana działowa między kabinami rufowymi może być przesunięta od środka dla zapewnienia elastyczności. Kambuz w kształcie litery L i skierowany do przodu stanowisko nawigacyjne znajdują się naprzeciwko dużego, składanego stołu w salonie; kambuz wyposażony jest w dwie lodówki i podwójny zlew. Testujący chwalili precyzyjne, solidne szkutnictwo, choć podnóżki sterowca rozkładają się, zapewniając doskonałe oparcie, natomiast stanowisko trymera szotu grota przed kołami sterowymi wydawało się ciasne.

Znane problemy

Jedyna krytyka z ówczesnych testów dotyczyła luków schowków: okucia i zawiasy szafek oraz drzwi luków wydawały się zbyt małe i kruche na obciążenia przewidywane w eksploatacji. Kupujący i właściciele powinni traktować te elementy jako słaby punkt w inaczej solidnie zbudowanym wnętrzu.

Remonty i eksploatacja

Silnikiem pomocniczym jest stacjonarny diesel Volvo Penta w wersjach o mocy 29 lub 40 KM, który stabilnie pcha jacht do domu na krótkiej, stromej fali. Pojemność zbiorników wynosi 185 litrów paliwa i 320 litrów wody. Standardowym wyposażeniem jest lekki pokład tekowy ze szarymi połączeniami, składane knagi oraz ukryty pokładnik kotwiczny na dziobie; główną opcją do żeglugi na kursach pełnych jest gennaker o powierzchni 169 metrów kwadratowych. Wzmocniona włóknem węglowym dennica oraz podwięzie wantowe przeniesione bezpośrednio na kadłub upraszczają późniejszą inspekcję konstrukcyjną w porównaniu z poprzednikami posiadającymi kratownicę deniową.

Werdykt

Grand Soleil 39 to celowo zaprojektowany jako nowoczesny jacht turystyczno-regatowy: szeroki kadłub o wysokiej wolnej burcie autorstwa Maletto zapewnia dużą przestrzeń we wnętrzu i sztywność na żaglach bez konieczności stosowania stalowej kratownicy, a ukryte olinowanie w połączeniu z podwójnymi kołami sterowymi sprawiają, że jacht prowadzi się czysto i responsywnie zarówno w porcie, jak i na pełnym morzu. Nagradza właściciela, który wymieni stare zawiasy wewnętrzne i pływa na nim z Code Zero przy słabym wietrze.

Zalety

  • Płaskodenny kadłub i płetwy o wysokim wydłużeniu zapewniają żywe, szybkie prowadzenie
  • Węglowa dennica i podwięzi wantowe na burtach kadłuba zastępują starszą stalową kratownicę
  • Ukryte olinowanie ruchome i szyny foka pod pokładem pozwalają zachować czystość na pokładzie
  • Elastyczne układy dwu- lub trzykabinowe z przesuniętą grodzią rufową

Wady

  • Okucia i zawiasy luku bakistrowego wydają się zbyt małe i kruche
  • Pozycja regulacji szotów grota przed kołami sterowymi jest ograniczona
  • Wysoka wolna burta wymaga powiększonych iluminatorów do dobrego widzenia

Podobne jachty żaglowe

12 porównywalnych konstrukcji · podobna LOA, wyporność i takielunek