Projekt i konstrukcja
Fox stworzył jeden z pierwszych jachtów z kilem ślizgowym, nadając Flying Fifteen długi, lekki, wąski kadłub o płaskich, płytkich sekcjach, finkil oraz ster wolnonośny. Oryginalna masa projektowa wynosiła 285 funtów dla kadłuba z kilem o wadze 400 funtów, a całkowita masa jachtu to około 700 funtów, z czego 400 to sam kil. Wczesne jednostki były drewniane, niektóre budowane przez amatorów, przy czym oryginalna konstrukcja wykorzystywała skośną wewnętrzną poszycie o grubości 1/8 cala oraz wzdłużne zewnętrzne poszycie z mahoniu honduraskiego o grubości 3/16 cala na blisko osadzonych wręgach, podczas gdy pokład był wykonany ze sklejki wodoodpornej o grubości 3/16 cala; metody budowy były bardzo zróżnicowane – od tradycyjnego karwelu, przez laminat przekładkowy, aluminiowy, Tufnol po konstrukcje z włókna szklanego. Zdecydowana większość jachtów jest dziś wykonana z laminatu poliestrowo-szklanego, który w ostatnich latach został wyparty przez próżniowo formowany laminat epoksydowo-szklany z pianką E-glass oraz węgiel. Najnowsze kadłuby oparto na przekładce epoksydowo-piankowej z użyciem węgla w miejscach o największym obciążeniu, co zapewnia znacznie sztywniejszą konstrukcję i długą żywotność regatową. Współczesne Flying Fifteen od Ovington są budowane z żywicy epoksydowej i włókna węglowego. Żeliwny finkil ma bardzo krótką długość wierzchołkową, która zwiększa się wraz z głębokością, gdy schodzi ku rufie, aż połączy się z bulbem na dole. (1)
Takielunek i prowadzenie
Pod takielunkiem podobnym do mieczówek klasy International 14, z oryginalnym ożaglowaniem i wysokością masztu dokładnie takimi jak w tej klasie, Flying Fifteen jest slupem ułamkowo-takielowanym niosącym grot o powierzchni nieco ponad 100 stóp kwadratowych, fok o około 41 stóp kwadratowych oraz spinaker blisko 215 stóp kwadratowych, co daje łącznie około 142 stóp kwadratowych. Jacht wchodzi w ślizg – i można się zmoczyć – oraz żegluje wyjątkowo dobrze już pod samym grotem, z zachodzącym fokiem, który można szybko zrolować. Ze względu na niską wolną burtę i szerokie pokłady konieczne jest balastowanie na burtach, a kadłub pokładowy ma mały kokpit, który mógłby łatwo zostać zalany wodą. Balastowany finkil zapewnia zdolność do samoprostowania, więc jacht powinien prostować się samoistnie jak jacht balastowy. Doskonale nadaje się do regat morskich, estuarowych i śródlądowych, a jego rozmiar pozwala na łatwy transport na przyczepie na otwarte regaty. Jego Primary Portsmouth Yardstick wynosi 1028, przy ocenach Silver i Classic na poziomie 1051 i 1079.
Struktura i historia klasy
W klasie funkcjonują aktywne podziały wiekowe: wczesne jachty nazywa się Classics (numer żagli do 2700 i niższy, z bardzo aktywnym oddziałem klasycznym), późniejsze jednostki trafiają do floty Silver (2701–3400), a najnowsze to Gold. Starszym jachtom nadal pozwalano jednak ścigać się z nowszymi, wyposażonymi w najnowocześniejszy sprzęt typu „go-fast”. Pierwsze mistrzostwa świata odbyły się w Perth w Australii w 1979 roku, a pierwsze Mistrzostwa Europy w Hiszpanii w maju 2004 roku. Po wprowadzeniu jachty stały się szeroko popularne w całym ówczesnym Wspólnocie Narodów, co przyspieszył brytyjski książę Filip, który był zapalonym żeglarzem regatowym. Uffa Fox zgodził się na zmiany modernizacyjne pod koniec swojego życia, aby poprawić specyfikację projektu i ożaglowanie.
Znane problemy
Jedyną wadą była wodowanie i wyjmowanie jachtu przy tym dość głębokim, stałym kilu – nie da się go sprowadzić z plaży. Głęboki kil stały sprawia, że transport na przyczepie po rampach jest uciążliwy w porównaniu z mieczówką, a jeden z właścicieli stwierdził, że wolał kile od mieczy właśnie dlatego, że ten typ jachtu nadawał się do niebezpiecznie zimnych wód, ponieważ nie był to jacht mieczowy. (2)
Werdykt
Flying Fifteen pozostaje atrakcyjnym, samoprostującym się i popularnym mieczowcem ze stałym kilem, który żegluje znakomicie, łącząc reaktywność małej łódki z stabilnością jachtu. Jego długie, pełne sukcesów życie konkurencyjne w epokach drewnianych, laminatowych i węglowych, otwarte zarówno dla starszych, jak i nowszych właścicieli, jest rzadkością wśród jachtów z kilem ślizgowym.
Zalety
- Wyczucie na żaglach przypominające mieczówkę, ale z właściwościami samoprostującymi jak w jachcie
- Aktywny klasowy rynek z flotami Classic, Silver i Gold ścigającymi się razem
- Sztywne, nowoczesne kadłuby z laminatu epoksydowo-węglowego od ciągłego producenta
- Łatwo odpływający mały kokpit i szybko refowany fok pod samym grotem
Wady
- Głęboki kil stały uniemożliwia wodowanie z plaży i komplikuje wyciąganie z wody
- Niski wolny burt i szerokie pokłady wymagają aktywnego balastowania załogi








