Projekt i konstrukcja
VO65 miał być szybki, mocny i trwały, a przepisy monotypowe zapewniały równe szanse, jednocześnie obniżając koszty kampanii. Budowa, montaż i lakierowanie każdego kadłuba zajmuje siedem miesięcy i wymaga 36 000 godzin pracy, przy udziale 120 szkutników i 70 dostawców do wyposażenia. Klasa charakteryzuje się absolutną identycznością jachtu po jachcie i stosunkowo prostymi systemami, co sprawia, że ten przełomowy sukces monotypowego projektu w takiej skali jest tak niezwykły. Zespół stoczni Farr wnosił głębokie doświadczenie projektowe z regat Whitbread i Volvo, a prezes firmy uznał VO65 za ogromny sukces, z bardzo niezawodnymi jachtami w eksploatacji. (2)
Ożaglowanie i prowadzenie
Na wodzie VO65 plasuje się gdzieś pomiędzy VO70 a zwykłym jachtem kilowym, ale z wyraźnie większym przyspieszeniem i mocą, a przy maksymalnej prędkości cała masztowa olinowanie jest w pełni obciążone kotwicą. Ster jest zaskakująco lekki nawet przy silniejszych wiatrach, jednak przy obu płetwach sterowych w wodzie pojawia się duża tendencja do ostrzenia pod wiatr; w przechyle od 20 do 30 stopni przy użyciu tylko jednej płetwy sterowej, prowadzenie staje się lekkie i bardzo responsywne. Kil oscyluje między 40 stopniami od osi symetrii kadłuba a powrotem na 40 stopni w drugą stronę, a jeśli nie uniesie się na czas, płaty nośne podwodzia tracą opór. Podwójne, chowane, asymetryczne miecze szybrowe wymagają starannego trymu, a dryf boczny jest natychmiast odczuwalny, gdy są źle ustawione. Foki wydają się stosunkowo małe, a mały fok w połączeniu z pełnym grotem to słaba kombinacja; przy wietrze o sile 25 węzłów jacht ma zbyt dużo żagli w średnim foku, więc należy go zarefować, aby utrzymać go w pionie przy przechyle od 20 do 30 stopni. Co zaskakujące, po refowaniu jacht wydaje się szybszy ze względu na moc żagli w górze. Kontrolowanie tej mocy to gra na krawędzi, a gdy sytuacja wymyka się spod kontroli, załoga musi zmienić konfigurację żagli. (2)
Warunki mieszkalne i zachowanie na fali
Jest to jacht z natury mokry i głośny. Gdy nabiera prędkości, woda natychmiast wdziera się na pokład, a wszelkie ruchy pod pokładem są potęgowane przez falę kotwiczną. Nawet podczas żeglugi pod wiatr bez uderzania o falę, w środku jest niezwykle głośno, a gwałtowne uderzanie fal o odsłoniętą część podwodną kadłuba jest ciągłą obecnością. Ponieważ członek załogi nie widzi, kiedy kadłub zaraz odpadnie od fali, może zostać rzucony na drugi koniec jachtu. Balast wodny jest narzędziem do tłumienia w przeciwnym razie szarpanych ruchów: można napełnić podwójne zbiorniki rufowe o pojemności 800 litrów oraz pojedynczy zbiornik dziobowy o pojemności 1000 litrów, choć woda na rufie powoduje opór i bąbelkowanie na pawęży, podczas gdy woda na dziobie sprawia, że dziób wbija się w fale. (2)
Znane problemy
Głównym problemem w trakcie eksploatacji jest głośny i gwałtowny ruch kadłuba, co jest cechą strukturalną projektu, a nie wadą. Żeglarze testujący donoszą, że cały jacht drży, a uderzanie fal o gołe dno generuje gwałtowne uderzenia (slapping); pod pokładem zwiększona praca konstrukcji oznacza, że wodowanie z fali może rzucić kimś przez kabinę bez żadnego wizualnego ostrzeżenia ze strony kotwicy. Pogląd projektanta jest uspokajający pod względem konstrukcyjnym: wszystkie dotychczasowe awarie były albo samoodprowadzone, albo łatwe do wyjaśnienia, bez żadnych poważnych, systemowych usterek we flocie. (2)
Remonty i eksploatacja
Między regatami w latach 2014–2015 a 2017–2018 wszystkie osiem jachtów VO65 zostało doprowadzonych do tego samego standardu, a szacunkowy koszt modernizacji wyniósł siedmiocyfrowe kwoty. Projektant przewidywał, że zmiany w następnej edycji będą stosunkowo drobne, ograniczone budżetem, jaki mogli sobie pozwolić zarówno obecni właściciele, jak i wszelkie nowe konstrukcje. Jednoklasowa natura klasy i identyczne systemy sprawiają, że utrzymanie jachtu jest przewidywalne, jednak zakres każdej modernizacji pozostaje zrównoważony przez te wspólne specyfikacje.
Werdykt
Volvo Ocean 65 to jacht stworzony z myślą o regatach oceanicznych, który potrafił przekuć sprzeczne założenia projektowe w solidną, szybką i naprawdę równej szansy klasę monotypową. Nagradza umiejętne prowadzenie łagodnym sterowaniem i ogromną mocą, ale wymaga szacunku dla swojego zachowania na fali i głośnego hałasu.
Zalety
- Udowodniona dzielność i niezawodność w regatach dookoła świata
- Prawdziwa równość klasowa z identycznymi, stosunkowo prostymi systemami
- Lekkie, responsywne sterowanie przy przechyle z jednym działającym płetwą sterową
- Skuteczny balast wodny tłumiący szarpanie na fali (3)
Wady
- Niezwykle mokry, głośny i gwałtowny ruch pod pokładem
- Ryzyko zostania wyrzuconym przez burtę bez żadnego ostrzeżenia wizualnego
- Brak historii poważnych awarii, ale wszystkie dotychczasowe problemy były samoinfekcje lub tłumaczalne jedynie z perspektywy czasu
