Projekt i konstrukcja
Stocznia Reichel/Pugh zaprojektowała stosunkowo szeroki kadłub o stosunku długości do szerokości (L/B) wynoszącym 3,42. Profil kadłuba typu canoe wykazuje stopę dziobnicy uniesioną tuż nad linię wodną projektową przy niemal pionowej dziobnicy. Wypukłość dna (rocker) zwęża się w okolicy samej stopy kilu, a następnie wznosi się w rejonie 7,5 m długości – taki kształt idealnie współgra z płetwami o bardzo wysokim wydłużeniu na sterze i kilu. Sam kil to odlewany ze stali nierdzewnej finkil z ołowianym bulbem, z inteligentnym nożem odcinającym wodorosty wbudowanym w przednią krawędź, co pozwala szybko odciąć zakleszczone rośliny, oraz dużym wygięciem (fillet) na styku przedniej krawędzi kilu z kadłubem, które gładko wykończa ten złącze. Balast składa się z 8820 funtów ołowiu odlewanego na dno finkilu oraz 2980 funtów balastu wodnego przechowywanego w dwóch zbiornikach na każdej burcie. (1)
Stocznia Tillotson Pearson zbudowała kadłub, używając dla wewnętrznej warstwy tkanin dwukierunkowych z włókna węglowego oraz hybrydowych tkanin z Kevlaru i szkła na zewnętrznych powierzchniach, wszystko zalaminowane w specjalnie opracowanym przez Ampreg epoksydzie. Denniki i wzdłużniki są wykonane z litego włókna węglowego i szkła na rdzeniu piankowym, zintegrowane laminatowo z kadłubem, natomiast pokład to czysty węgiel na pianie z wbudowanymi belkami poprzecznymi. Ster i trzon steru są wykonane w całości z włókna węglowego przez GMT z łożyskami Speedwave. Są to niezwykle lekkie i zaawansowane konstrukcyjnie rozwiązania jak na jacht o długości 48 stóp.
Ożaglowanie i obsługa
Ułamkowy takielunek slupa niesie powierzchnię żagli wynoszącą 1194 stopy kwadratowe i stosunek powierzchni żagli do wyporności na poziomie 27,98. Wszystko to zostało zbudowane wokół masztu z włókna węglowego od Sparcraft, przy czym top masztu, okucie bomu (gooseneck) oraz uchwyt obciągacza są odlewane z włókna węglowego. Bom jest dwuczęściowy, łączący profilowaną górę z profilowaną dolną częścią. Okucia pokładowe to wyłącznie marki Lewmar, a główne kabestany to ultralekkie jednostki połączone z lekką kolumną kabestanową w osi symetrii jachtu – taki układ sprawia, że ruchy załogi są wydajne, a masa jachtu skoncentrowana w środkowej części kadłuba. (1)
Warunki mieszkalne i systemy
Jest to przede wszystkim jacht regatowy z skromnymi zbiornikami o pojemności 21,4 galonów paliwa i 41,5 galonów wody. Silnikiem pomocniczym jest Yanmar 3JH2-TCAE X SD31. Wyposażenie instrumentowe jest bogate i w całości od marki Ockam, w tym pełne wyświetlacze polaryzacji w zestawieniu sprzętu – co jest odpowiednie dla jachtu przeznaczonego do żeglugi w celach regatowych, a nie turystycznych.
Werdykt
D 48 to wąsko skoncentrowany monotyp klasy grand prix: egzotyczna konstrukcja kompozytowa, głęboki kil z bulbem i ożaglowanie typu kuter z długim kilem oraz węglowy takielunek od renomowanego projektanta. Zbudowano zaledwie osiem sztuk, dzięki czemu jest on rzadkością na wodzie. Pakiet balastu wodnego i regatowych instrumentów sprawia, że jest to poważna broń na trasie, a nie jacht na weekendowe rejsy.
Zalety
- Hybrydowy kadłub z włókna węglowego i Kevlaru w niestandardowym epoksydzie z integralnie laminowaną konstrukcją węglowej stępki
- Wysoki finkil z litego stali nierdzewnej z ołowianym bulbem i wbudowanym nożem do tnąć wodorosty
- Węglowe okucia masztu i bomu z pełnym osprzętem Ockam, w tym wyświetlaczami danych polarnych
Wady
- Zaledwie 81 litrów paliwa i 157 litrów wody — minimalny zasięg turystyczny
- Zbudowano tylko osiem sztuk, więc części zamienne i wsparcie klasy są ograniczone
- System balastu wodnego zwiększa skomplikowanie w porównaniu do prostszego jachtu regatowego z balastem ołowianym
