Projekt i konstrukcja
Droga stoczni Morgan do projektu Columbia 40 prowadziła od Paper Tiger, który w latach 1961 i 1962 zdobywał tytuł mistrza Southern Ocean Racing Circuit, przez Sabre – prototyp, z którego powstał jacht seryjny. Najbardziej nietypową decyzją konstrukcyjną był stalowy szkielet formowany wewnątrz laminatowej skorupy. Nie była to zwykła wzmocnienie: stalowa rama rurkowa została zaprojektowana tak, aby przenosić obciążenia olinowania stałego na grodzie i konstrukcję pokładu. Columbia 40 może być jedynym modelem w tej gamie, w którym zastosowano stalowy szkielet zarówno w celu wzmocnienia kadłuba, jak i – co ważniejsze – w celu rozłożenia obciążeń od want. Sam kadłub jest wykonany z litego laminatu z drewnianymi wykończeniami, niesie 8400 funtów balastu ołowianego wewnątrz stałego długiego kilu oraz podnoszonego hydraulicznie miecza. (2)
Takielunek i obsługa
Standardowym ożaglowaniem jest slup topowy, choć po rozpoczęciu produkcji oferowano opcjonalną konfigurację jola z bezanem. Maszt i bom na szynie o średnicy 7/8 cala niosą grot o powierzchni 347 stóp kwadratowych oraz genuę o powierzchni 544 stóp kwadratowych o stężeniu 167%. Zanurzenie przy podniesionym mieczu wynosi 4 stopy i 6 cali, a przy opuszczonym – 9 stóp, co pozwalało na wymianę zmoczonej powierzchni kadłuba na większą przyczepność boczną w zależności od warunków. Miecz był sterowany hydraulicznie z kokpitu i jako element hydrauliczny miał służyć do unieruchamiania go na kursach pełnych w celu zmniejszenia oporu hydrodynamicznego na wzór miecza mieczówki. Stocznia podawała wskaźnik CCA na poziomie około 26,0, natomiast zgłoszony przez właściciela wskaźnik PHRF wynoszący 167 plasuje ten jacht wśród ówczesnych jachtów turystyczno-regatowych o umiarkowanym tempie. (1)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem jacht oferuje miejsca do spania dla siedmiu osób: w przedniej części znajduje się wydzielona toaleta tuż za koją dziobową w kształcie litery V oraz drzwi zapewniające prywatność. Kambuz usytuowany jest na lewej burcie u podnóża zejściówki i wyposażony w trzypalnikową kuchenkę, a w mesie znajduje się jadalniowy stolik, który można opuścić, tworząc podwójną i pojedynczą koję. Fabryka wskazywała również na unikalny stół nawigacyjny i pełnowymiarowy kambuz jako wyróżniające cechy, przy czym standardowym napędem był silnik benzynowy Universal Atomic 4 o mocy 30 KM. (2)
Znane problemy i warianty
W kadłubie nr 44 znajduje się, jak sądzi właściciel, oryginalny ster wolnonośny z pianki foss-foam, którego trzon jest skierowany ku rufie, a nie dziobowi – co jest fabrycznym dodatkiem, niespotykanym w przypadku steru zamontowanego na kilu opisanego w podstawowej specyfikacji. W danych technicznych różniły się wartości balastu – 6430 funtów w karcie technicznej z 1963 roku, 7300 w broszurze z 1964 roku, 7400 na rysunku z 1967 roku oraz 8400 w 1966 roku – dlatego ciężar ołowianego balastu konkretnego egzemplarza należy potwierdzić w jego własnych dokumentach. (1)
Werdykt
Columbia 40 to konstrukcja o prawdziwym dwuzadaniowym przeznaczeniu, której regatowe korzenie są rzeczywiste, a nie tylko dekoracyjne, a stalowa konstrukcja kadłuba zapewniała spójność przenoszenia obciążeń niezwykłą jak na tamte czasy. Układ z mieczem oraz wnętrze z siedmioma miejscami do spania czynią go wszechstronnym kandydatem do zakupu jako używany klasyk, choć benzynowy silnik Atomic 4 i hydrauliczny system miecza wymagają od kupującego dokładnej inspekcji.
Zalety
- Bezpośrednia linia sukcesji od Paper Tiger przez Sabre do sprawdzonego zwycięzcy regat SORC
- Stalowa konstrukcja kadłuba rozpraszająca obciążenia want na całą strukturę jachtu
- Hybrydowy miecz hydrauliczny zapewniający regulację zanurzenia i mniejszy opór przy kursach pełnych
- Układ turystyczny z siedmioma miejscami do spania, wydzieloną toaletą i dedykowanym stanowiskiem nawigatora
Wady
- Standardowy napęd benzynowy Universal Atomic 4
- Udokumentowane różnice między poszczególnymi egzemplarzami w kwestii typu steru i masy balastu
- Opcjonalne egzemplarze z wersją jola i sterem wolnonośnym komplikują weryfikację specyfikacji
