Catalina 30 — jachty żaglowe na sprzedaż i przegląd rynku

Układy na rynku wtórnym

Układ wnętrza pozostał niezmieniony przez 25 lat, dzięki czemu większość jachtów dzieli tę samą podziałkę: dziobowa koię V dwuosobową, wygodną toaletę z opcjonalną prysznicem w zęzie oraz kambuz w kształcie litery U na lewej burcie. Model Mark III pojawił się w 1994 roku z platformą do wchodzenia na pokład na pawęży oraz dodatkowymi iluminatorami w burtach, co jest pomocnym wizualnym znakiem rozpoznawczym przy identyfikacji późniejszych egzemplarzy. Od 1977 roku oferowano kil płetwowy o małym zanurzeniu wynoszącym 4 stopy i 4 cale (ok. 1,32 m), zastąpiony w 1988 roku kilem skrzydłowym o zanurzeniu 3 stóp i 10 cali (ok. 1,17 m); standardowe zanurzenie wynosi 5 stóp i 3 cale (ok. 1,60 m). Wyjątkowo szeroki zejściówka i duży kokpit definiują profil pokładu, a osłona kokpitu (dodger) lub parasol są praktycznie konieczne dla jakiejkolwiek wentylacji kabiny w deszczowe dni ze względu na brak odpornych na deszcz otworów w dolnej części kadłuba.

Wyposażenie i powszechne ulepszenia

Na rynku wtórnym często można znaleźć bimini, autopilota i osłonę rufową, podczas gdy ploter mapowy i spinaker pojawiają się raczej jako okazjonalne ulepszenia ze strony właściciela niż w standardowym wyposażeniu fabrycznym. Dla kupującego kluczowe obszary to obsługa żagli i napęd: autopilot zmniejsza obciążenie steru podczas długich przelotów przybrzeżnych, a osłona rufowa jest bardziej kwestią komfortu niż konieczności – zapewnia wentylację i chroni przed rozbryzgami fal. Spinaker, jeśli jacht go posiada, świadczy o zainteresowaniach regatowymi lub żeglugą w słabych wiatrach poprzedniego właściciela i wymaga sprawdzenia stanu spinakerbomu oraz takielunku. Standardowy silnik z biegiem lat wzrósł z 11 do 23 KM; umiejscowienie go na śródokręciu utrudnia prowadzenie wydechu i izolację akustyczną, ale zapewnia doskonały dostęp do sekcji dziobowej („settee-trap”), gdzie znajduje się silnik.

Co sprawdzić podczas inspekcji

Zgłaszane problemy dotyczą głównie konstrukcji i wody. Degradacja rdzenia pokładu jest powszechnym problemem, a delaminacja lub uszkodzenia wzdłuż połączenia kadłuba z pokładem często wynikają z drobnych incydentów przy cumowaniu lub kotwiczeniu. Sama połączenie kadłuba z pokładem wykorzystuje kołnierz typu „pudełko na buty” z uszczelniaczem i śrubami samowiercącymi, a po inspekcjach oceniano je jako odpowiednie jedynie do żeglugi przybrzeżnej. Na każdym zbadanym jachcie występowało lekkie luzowanie się trzonów sterowych, a drobne pęknięcia na łączeniu balastu z kadłubem były typowe. Właściciele ostrzegają, że podwięzi wantowe w dolnej części muszą przenosić wzmocnienia zastosowane po pierwszym kadłubie, a niektórzy zgłaszają przecieki ze stójek relingu zamocowanych na śrubach przebiegających przez podkładki, a nie podkładki odwrócone. Niska pozycja silnika w śródokręciu sprawia, że jest on podatny na zalania wodą, a lodówka oraz opcjonalna prysznicowa płytka odprowadzają wodę bezpośrednio do zęzy. (1)

Dostępność i wnioski dla kupującego

Jachty te pojawiają się w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii, Georgii, Meksyku i Wielkiej Brytanii. Dla kupującego krótka lista kontrolna wygląda następująco: potwierdź obecność cech wersji Mark III, jeśli interesuje Cię nowszy model, zweryfikuj wzmocnienie podwięzi wantowych i stan śrub kilowych, sprawdź luz na trzonie steru, osłuchaj pokład pod kątem degradacji rdzenia oraz sprawdź zęzę wokół silnika umieszczonego na śródokręciu. Catalina 30 nagradza żeglarza przybrzeżnego przestrzenią i prostotą, pod warunkiem, że znane połączenia, rdzeń i punkty odpływu są w dobrym stanie.