Projekt i konstrukcja
Carter 35 był solidnie zbudowany, z monolitycznym kadłubem i pokładem z laminatu poliestrowo-szklanego oraz ołowianym balastem o wadze 4800 funtów w kilu skrzydłowym o zanurzeniu 6 stóp; ster wolnonośny zawieszony był na pawęży. Sterowanie kołem było nietypowe dla jachtu tej wielkości i zapewniało pewne, choć nieco ciężkie prowadzenie. Wyporność wynosząca 9300 funtów i stosunek balastu do wyporności bliski 52% plasowały go w klasie jachtów turystyczno-regatowych o umiarkowanej wyporności. (1)
Takielunek i prowadzenie
Jako slup topowy niosła 585 stóp kwadratowych żagli, co dawało stosunek powierzchni żagli do wyporności na poziomie około 21 – wystarczająco dużo, by uczynić z niej szybki jacht turystyczny pod żaglami i kotwicą. W 1983 roku pojawiła się edycja limitowana z kilem podnoszonym i ożaglowaniem typu Luna (szkuner z fokami tylko na każdym maszcie); wariant ten nie odniósł sukcesu. (1)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem Carter 35 miał konwencjonalny układ z sześcioma miejscami do spania oraz bogato wyposażonym kambuzem i stołem nawigacyjnym z kotwicą, co idealnie nadaje się do żeglugi przybrzeżnej lub oceanicznej bez konieczności dokonywania dodatkowych modyfikacji. (1)
Znane problemy
Wersja szkunera z podnoszonym kilem i ożaglowaniem Luna-rig z 1983 roku nie odniosła sukcesu, a jej skomplikowanie osłabiło zalety tej konstrukcji. Standardowa wersja slupa topowego nie ma takich wad, a nieco cięższe koło sterowe jest cechą charakterystyczną dla steru na pawęży, a nie błędem projektowym. (1)
Remonty i eksploatacja
W Wielkiej Brytanii sprzedano tylko kilka egzemplarzy Carter 35, ale standardowa wersja zdecydowanie warto rozważyć, jeśli uda się znaleźć jacht na rynku wtórnym. Tradycyjny plan i solidna konstrukcja sprawiają, że remonty ograniczają się głównie do prac przy instalacjach, a nie strukturze kadłuba. (1)
Werdykt
Carter 35 to jacht turystyczno-regatowy Dick Carter, który zapewnia tempo regatowe przy komforcie turystycznym. Solidna konstrukcja, klasyczny układ i dobry ster sprawiają, że wersja standardowa jest rozsądnym wyborem wśród używanych jednostek.
Zalety
- Szybki, dobrze prowadzący się jacht turystyczny z potencjałem regatowym
- Dobrze zbudowany, monolityczny kadłub i pokład z laminatu poliestrowo-szklanego
- Konwencjonalny układ z sześcioma miejscami do spania, z przestronnym kambuzem i stołem nawigacyjnym
- Sterowanie kołem niezwykłe jak na tę wielkość, z doskonałą czułością na sterze
Wady
- Nieco ciężkie prowadzenie ze względu na ster na pawęży i koło sterowe
- Nieskuteczna edycja limitowa z podnoszonym kilem Luna
- Niewiele egzemplarzy sprzedanych w Wielkiej Brytanii; standardowe wersje są rzadkością na rynku
