Projekt i konstrukcja
Stocznia Bristol Yachts zbudowała model 45.5 jako ciężki, solidnie wykonany jednokadłubowiec o wyporności 34 660 funtów przy długości linii wodnej wynoszącej 37 stóp i 3 cale, szerokości 13 stóp i 2 cale oraz ołowianym balastzie o masie 15 000 funtów. Układ z kilem z mieczem obrotowym to znak rozpoznawczy projektanta Hooda, zapewniający kadłubowi minimalne zanurzenie poniżej pięciu stóp przy podniesionym mieczu oraz głębokie 11 stóp po jego opuszczeniu, dzięki czemu jacht może wpływać na płytkie kotwicowiska bez utraty zdolności do żeglugi pod wiatr. Ten sam formownik kadłuba posłużył później do budowy Bristol 47.7 – wersji z dłuższą rufą i tradycyjną pawężą, która zastąpiła model 45.5 około 1989–1990 roku. W ramach drugiej generacji linii Bristol, model 45.5 jest uważany za połączenie solidnej konstrukcji, komfortowego zachowania na fali oraz takich właściwości morskich, które definiują poważny jacht turystyczny, a nie jednostkę do weekendowych rejsów przybrzeżnych. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Model 45.5 był oferowany jako slup topowy lub z opcjonalnym ożaglowaniem kecz. Plan żagli slupa opiera się na grocie o powierzchni 399 stóp kwadratowych, połączonej z fokiem 115% o powierzchni około 486 stóp kwadratowych oraz genuą 150%, która rozciąga się do około 752 stóp kwadratowych. Wymiary linii I wynoszą 54 stopy przy J równym 18,5 stopy, a szerokość (P) i długość (E) grota wynoszą odpowiednio 47,5 i 16,5 stopy. Żagle do kursów pełnych obejmują spinaker asymetryczny o powierzchni 1241 stóp kwadratowych oraz większy spinaker symetryczny zbliżający się do 1535 stóp kwadratowych, podczas gdy sztormowy fok o powierzchni 174 stóp kwadratowych dopełnia zestaw na ciężkie warunki pogodowe. Oceny z tamtego okresu przypisują tej konstrukcji doskonałe właściwości nautyczne w trudnych warunkach pogodowych – cecha ta, w połączeniu z już wspomnianym komfortowym ruchem na fali, tłumaczy jej dużą reputację wśród żeglarzy oceanicznych. (1)
Wnętrze i komfort
Model ten był produkowany zarówno w wersji z kokpitem centralnym, jak i z kokpitem rufowym, jednak wersja z kokpitem centralnym jest bardziej powszechna i ceniona za zapewnianie prywatności oraz łagodniejszego ruchu na fali podczas żeglugi. Taki układ umieszcza stanowisko sterowe na śródokręciu, oddzielając dziobową część mieszkalną armatora od kabin gościnnych na rufie – konfiguracja ta doskonale sprawdza się podczas długich rejsów i przejść oceanicznych, gdzie jakość snu ma kluczowe znaczenie. Klasyczne, niemal luksusowe wnętrze, o którym wspominają recenzenci, świetnie pasuje do solidnej konstrukcji jachtu i jego morskiego przeznaczenia, co czyni go typowym jachtem turystycznym, a nie otwartym układem przystosowanym do czarteru.
Werdykt
Bristol 45.5 to przemyślany projekt Hooda, który łączy wszechstronny kadłub z mieczem z solidną, dzielną na fali platformą oraz ożaglowaniem przystosowanym do żeglugi oceanicznej. Układ z centralnym kokpitem i klasyczne wykończenie sprawiają, że jacht ten cieszy się trwałym uznaniem wśród ambitnych żeglarzy, a linia genealogiczna prowadząca do późniejszego modelu 47.7 potwierdza, że jego forma była mocnym fundamentem, a nie ślepą uliczką.
Zalety
- Kadłub z kilem i mieczem zaprojektowany przez Hooda, oferujący tryby płytkiego i głębokiego zanurzenia
- Ciężka, monolityczna konstrukcja z balastem ołowianym o wadze 15 000 funtów przy wyporności 34 660 funtów
- Doskonałe zachowanie w trudnych warunkach pogodowych i komfortowy ruch na fali według opinii z tamtego okresu
- Układ z kokpitem centralnym, ceniony za prywatność i łagodną żeglugę
- Ożaglowanie typu slup lub opcjonalny kecz z pełnym zestawem żagli oceanicznych
Wady
- Produkcja zakończyła się około 1989–1990 roku, co ogranicza dostępność nowszych egzemplarzy
- Wersja z kokpitem centralnym jest bardziej powszechna, wersja z kokpitem rufowym trudniejsza do znalezienia
