Projekt i konstrukcja
Stocznia Boréal zbudowała model 47.2 jako prawdziwy aluminiowy jacht mieczowy, a duża szerokość wynosząca 14 stóp i 5 cali jest bezpośrednią konsekwencją tej konfiguracji o małym zanurzeniu, która pozwala zachować moc żagli bez potrzeby stosowania głębokiego kilu kotwicznego. Kadłub wyposażony jest w dziob przełamujący lód, grodzie wodoszczelne oraz podwodzie o grubości 8–10 mm na solidnej strukturze wręgów, co pozwala na bezpieczne osiadanie jachtu na dnie przy kotwicy. Charakterystyczną cechą kadłuba jest to, co budowniczy nazywa „embrionem” kilu: płytki, 80 cm szeroki pozostałościowy kil działający jak szeroki przedłużony skeg, który zapewnia niezwykle mocną, wysychającą bazę i mieści skrzynię mieczową, zbiorniki oraz ołowiany balast kotwiczny. Ciężkie elementy, takie jak łańcuch kotwiczny, zbiorniki i akumulatory, są umieszczone nisko i centralnie, a zarówno miecz, jak i ster charakteryzują się wydajnymi profilami hydrodynamicznymi. Solidne aluminiowe stójki relingu zapobiegają korozji spowodowanej stykiem różnych metali w słonej wodzie, a wysoka listwa pokładowa z wytłaczanymi metalowymi handrelingami dopełnia surową konstrukcję pokładu. (2)
Ożaglowanie i obsługa
Ożaglowanie typu kutr umieszcza maszt daleko w części dziobowej kadłuba, co jest odwrotnością w stosunku do większości prawdziwych kutrów, a nowy sztaksel jest olinowany konwencjonalnie, a nie jako samozwrotny jak na kotwicowym modelu 44/47. Większy, zachodzący na maszt sztaksel jest prowadzony do wewnątrz przez szczelinę między dwoma pasami want, co poprawia kąt prowadzenia szotów, a opcjonalny bukszpryt pozwala na stawianie żagli Code. Wszystkie liny są sprowadzone do jednej dużej, centralnej windy, a strefa wypoczynkowa jest całkowicie oddzielona od obszaru sterowania. Dwie koła sterowe znajdują się nad pojedynczym sterem wolnonośnym, natomiast wanty V1 są zamontowane na pokładówce, dzięki czemu przejście po pokładzie dziobowym jest całkowicie wolne. Silny obciągacz bomu kontroluje skręcanie grota pomimo braku wózka szotów grota, a para mieczy szybrowych po obu stronach steru poprawia prowadzenie: podniesione, jacht reaguje bardziej responsywnie jak mniejsza jednostka; opuszczone, stabilność kursowa znacznie się poprawia. Magazyn Yachting World uznał go za bardzo responsywnego i przyjemnego w żegludze po wodach płytkich, a ster przeciągał się w znacznie większym kącie niż głębokie, wyczynowe stery o wysokim wydłużeniu, dając jednocześnie dużo czasu na reakcję. (2)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem salon jest przesunięty na lewą burtę, a kanapa wewnętrzna umieszczona na górnej części skrzyni mieczowej, dzięki czemu nie zagradza widoku; kambuz biegnie wzdłuż prawej burty i jako standard wyposażony jest w obszerną blat z Corianu. Dziobówka zapewnia, według producenta, widok 360°, natomiast głębokie siedzisko w lewej części kadłuba jachtu testowego uniemożliwiało pełną rotację ze względu na strefy ślepe. Bezpośrednie przejście prowadzi od dziobówki do rufowego kokpitu z stołem, który pozostaje na miejscu, a wodoszczelne drzwi o pełnej wysokości hermetyzują dziobówkę od kokpitu. W części dziobowej kabina armatorska zyskuje na objętości w porównaniu do poprzedniego modelu 47: szersze łóżko penińskie, większy apartament z osobną kabiną prysznicową oraz podnóżek z gazowymi siłownikami, który ukrywa ogromną przestrzeń bagażową. Kabiny rufowe można przekształcić w miejsca do spania dwuosobowe lub pojedyncze, a prawą burtę można wykorzystać jako przestrzeń techniczną i schowek; wentylacja typu dorade biegnąca przez całą szerokość kadłuba obsługuje kabiny rufowe. Na pokładzie dominują ogromna komora żagli na dziobie i potężny, dwuskrzydłowy bakista na rufie, z miejscem na tratwę ratunkową wbudowanym w prawą część bakisty za pomocą drzwi w pawęży. (3)
Wyposażenie i systemy
Standardowym silnikiem jest Volvo Penta D2 o mocy 50 KM z opcjami 60 lub 75 KM; jacht testowy był wyposażony w wersję 75 KM z stałą trójpłatową śrubą napędową. Standardowa, solidna para rol kotwicznych i sztag kotwiczny (sprit) znajduje się na dziobie, a lina kotwiczna jest sprowadzona do tyłu przez ukryty kanał na pokładzie dziobowym do windy kotwicznej pod pokładem, tuż przed masztem. Duży dwudrzwiowy lodówka może być uzupełniony o zamrażarkę w prawej kabinie rufowej w razie potrzeby, a na jachcie testowym zamontowano podwójne pompy nożne w kambuzie (słona woda i zapasowa ciśnieniowa). Dwie butle gazowe o pojemności 13 kg w schowku dostępnym z kokpitu zapewniają aktywnym żeglarzom kilka miesięcy autonomii, a elastyczne panele słoneczne o mocy 500 W są zamontowane na pokładówce rufowej i dachu nadbudówki. (3)
Werdykt
Boréal 47.2 to duży jacht przebrany za mały, który pod względem długości jest w zaledwie tonie od Boréal 52, zachowując jednocześnie krótszą linię wodną i nieco węższą szerokość na linii wodnej. Lepszy niż większość swoich rówieśników utrzymuje trym, przenosi obciążenie bez deformacji, wykonuje zwrot przez sztag na około 100 stopni jako przeciętny oceaniczny wynik i może osiadać na dnie lub osuszać się na kilu. Rezultatem jest dopracowanie sprawdzonego konceptu, a nie ryzykowna gra na czystej karcie. (2)
Zalety
- Pełna konstrukcja aluminiowa z dziobnikiem przełamującym lód, wodoszczelnymi grodziami i możliwością osiadania na dnie
- Miecz oraz podwójne miecze szybrowe zapewniają małe zanurzenie oraz regulowaną stabilność
- Układ z pokładówką (doghouse) i salonem pokładowym oferuje chronioną widoczność 360° i wodoszczelną separację
- Kabina armatorska i przednia kabina toaletowa powiększone w porównaniu do poprzedniej generacji
- Centralny kabestan i wanty na pokładówce upraszczają ruch po pokładzie i obsługę żagli
Wady
- Stosunek powierzchni żagli do wyporności poniżej 17 w lekkim jachcie oraz mniejsza zdolność do żeglugi ostro pod wiatr w porównaniu z jachtami turystyczno-regatowymi
- Przesunięty salon i wejście do rufowej toalety uniemożliwiają wygospodarowanie kambuza wyspowego
- Konwencjonalny (nie samozwrotny) sztaksel traci zaletę łatwego halsowania charakterystyczną dla starszego modelu
