Projekt i konstrukcja
Zwiększenie kadłuba przez Brianda dało modelowi 390 solidny laminatowy kadłub i pokład z szerokością poprowadzoną daleko w kierunku rufy dla uzyskania większej pojemności wnętrza. Magazyn Yachting Monthly zauważył, że był to w dużej mierze powiększony wersja oryginalnego modelu 350, zarówno pod względem kształtu, jak i stylu. (1)
Takielunek i prowadzenie
Jacht jest slupem topowym z ożaglowaniem o powierzchni 630 stóp kwadratowych i silnikiem Perkins Diesel o mocy 30 KM. Stawia kontrolę nad prędkością, co sprawia, że jest odpowiedni do spokojnej turystyki, a nie regat.
Wnętrze i kabiny
Otwarty układ wnętrza opierał się na jasnej okleinie z klonu. Istniały trzy wersje: dwukabinowa wersja armatorska oraz dwie wersje czarterowe o trzech kabinach, wszystkie z dwiema toaletami. Układy czarterowe wyposażone były w jadalnię z naprzeciwległym kambuzem lub konwencjonalny kambuz w kształcie litery L oraz mesę. Stół nawigacyjny był bardzo podstawowy we wszystkich wersjach. (1)
Kokpit
Duży kokpit wyposażony jest w półpermanentny kotwiczny stolik, co stawia potrzeby towarzyskie ponad swobodny dostęp do kabestanu. (1)
Werdykt
Rozsądny jacht turystyczny z dużą pojemnością wnętrza, który rezygnuje z prawdziwego stanowiska nawigacyjnego na rzecz przestronnego wnętrza i towarzyskiej kokpitu.
Zalety
- Powiększony kadłub o długości 350 stóp z prostą konstrukcją
- Jasne, otwarte wnętrze z jasną okleiną wierzbową we wszystkich trzech układach
- Dwie toalety w standardzie nawet w wersjach czarterowych z trzema kabinami
- Duży kokpit z półpermanentnym stołem do spędzania czasu na świeżym powietrzu
Wady
- Podstawowa tabela nawigacyjna we wszystkich wersjach ogranicza możliwości pracy na mapie
- Skromny plan żagli kwalifikuje go jako jacht wygodny do turystyki, a nie do regat
