Projekt i konstrukcja
Kadłub ma długość w linii wodnej wynoszącą 35 stóp i 9 cali przy długości całkowitej 42 stóp i 6 cali, szerokość 13 stóp i 6 cali oraz wyporność 18 220 funtów, zrównoważoną balastem ołowianym o masie 6283 funtów w standardowym kilu. Beneteau First 42 S7 podąża za typową ideologią budowy stoczni Beneteau, gdzie zarówno kadłub, jak i pokład są strukturalnie wzmocnione wewnętrznymi laminatowymi wkładkami, a grodzie mają otwory i są klejone do rowków uformowanych w wkładce pokładowej. Dolne łoże steru jest osadzone w dnie kadłuba, natomiast drugie znajduje się w górnej części dużego laminatowego stożka wbudowanego w dno jachtu. Maszt przechodzi przez pokład dla zapewnienia dodatkowej sztywności i bezpieczeństwa. Tester magazynu Cruising World uznał jacht za dobrze zbudowany i stwierdził, że nawet przy swoim skromnym ożaglowaniu turystycznym żeglował on lepiej niż wiele jachtów turystycznych testowanych w konkursie Boat of the Year w 1995 roku. (1)
Ożaglowanie i obsługa
Wersja turystyczna niesie 771 stóp kwadratowych powierzchni żagli na slupie ułamkowym z pełnolistwowym grotem na konwencjonalnych szynach i lazy jackach, podczas gdy fok pracuje na rolerze z ręczną regulacją. Aluminiowy maszt Blue Label od Sparcraft posiada lekko odchylone do tyłu podwójne salingi i nieciągłe olinowanie prętowe (rod rigging); maszt turystyczny jest na tyle sztywny, że baksztagi są zbędne. Wszystkie fały, liny refowe, szot grota i wózek szotów grota przechodzą przez klemmy do samoknagujących się lin Lewmar 44 na rufie kabiny, a Beneteau wybarwiło liny regulacyjne w sposób ułatwiający identyfikację. Samoknagujące się liny główne Lewmar 52 znajdują się daleko na dziobie, na zrębnicach kokpitu. Próbujący oceniali, że jacht jest łatwy w prowadzeniu, a przy wietrze o sile 10 do 15 węzłów, z pełnym grotem i genuą numer 1, potrafili rozwinąć prędkość siedmiu węzłów przy przechyle od 20 do 25 stopni. Wersja regatowa, wybierana przez zaledwie kilku właścicieli od 1994 roku, dodaje około 85 stóp kwadratowych powierzchni grota, zestaw spinakera oraz ołowiany bulbkil o zanurzeniu 7 stóp i 6 cali.
Wnętrze i kabiny
Oba układy wnętrza zaprojektował Philippe Starck i wykończono w nich lakierowaną drewnem gruszy formowaną strukturę wpisującą się w krągłości charakterystyczne dla nowoczesnych francuskich wnętrz seryjnych. Przestronny układ obejmuje dwie kabiny dziobową i rufową, z których każda posiada własną toaletę, co zapewnia komfortowe warunki do żeglugi dla dwóch par. Wersja armatorska wyposażona jest w podwójną kabinę rufową z przylegającą toaletą oraz podwójną kabinę dziobową z prywatną toaletą, a jej kambuz w kształcie litery U znajduje się obok przedziału silnikowego. W układzie trzykabionowym dwie kabiny rufowe dzielą wspólną toaletę, podczas gdy kabina dziobowa i druga toaleta znajdują się na dziobie. Wentylację zapewniają dwie skrzynie Dorade, cztery otwierane luki Lewmar oraz cztery duże otwierane bulaje po burtach. Drabina schodowa opada pod łatwym w użyciu kątem 30 stopni, a jej stopnie wygięto pod kątem 27 stopni, aby zapobiec ślizganiu się stopy podczas przechyłu. Aluminiowe handrelingi biegną dobrze rozmieszczone wzdłuż wewnętrznych burt kabin. Sam kambuz czerpie korzyści z doskonałego wykonania – oferuje dużo miejsca na blatach, wyraźnie większą lodówkę, kuchenkę propanową z kardanem o kącie odchylenia do 40 stopni na każdym halsie oraz zagłębienie wyposażone w barierkę ochronną kuchenki dla bezpieczeństwa kucharza.
Kokpit i pokład
Kokpit rufowy jest kompaktowy, ale bardzo wygodny, oferując załodze dobre oparcie dla stóp w przechyle, a bakisty kokpitowe są bardzo duże. Zameki schowków Beneteau typu „no-snag” zamykają się automatycznie po zamknięciu. Na pokładzie dziobowym płaski schowek kotwiczny mieści ręczną windę kotwiczną i zapewnia dostęp do rolera pod pokładem. Stalowe handrelingi na dachu kabiny wymagają niewielkiej konserwacji, ale niestety nie rozciągają się przed maszt. W standardowym wyposażeniu jacht posiadał okucia do lin balastowych na pokładzie dziobowym oraz na pokładach rufowych – co czyni go jednym z nielicznych jachtów pływających w 1995 roku w takim wyposażeniu – choć pasów bezpieczeństwa w kokpicie nie dostarczano.
Znane problemy
Otwierane bulaje są montowane na zewnątrz, więc liny i nogi załogi mają tendencję do ich łapania, gdy pozostają otwarte podczas żeglugi. Brak pasów bezpieczeństwa w kokpicie stanowi lukę dla osób pływających w małej załodze w trudnych warunkach. Układ łożysk steru koncentruje obciążenia w laminatowej kuli budowanej od dna kadłuba – struktura ta wymaga inspekcji pod kątem sztywności lub przecieków.
Werdykt
First 42 S7 to przemyślanie zaprojektowany jacht turystyczno-regatowy, który przewyższa oczekiwania związane z komfortem typowym dla jachtów turystycznych. Kadłub projektu Farr oraz wnętrze autorstwa Starcka stworzyły jednostkę, która jest naprawdę szybka, solidnie zbudowana i wygodna do mieszkania dla dwóch par, oferując układ pokładu przewidujący potrzeby żeglugi pełnomorskiej w małych, ale kluczowych szczegółach.
Zalety
- Dobre osiągi pod żaglami nawet przy standardowym ożaglowaniu turystycznym
- Dwa dobrze wykończone układy wnętrza z prywatnymi toaletami
- Przejściowy gniazdo masztu przez pokład i konstrukcyjne laminatowe wkładki
- Standardowe okucia fałowe na pasach asekuracyjnych i duże bakisty w kokpicie
Wady
- Brak oczek na pasy bezpieczeństwa w kokpicie
- Otwierane z zewnątrz iluminatory przy otwarciu blokują liny i nogi
- Koniuszek łożyska steru koncentruje obciążenia boczne










