Ontwerpgeschiedenis en productie
De Out Island 41 verscheen in 1972 als een bewuste verschuiving naar volume en comfort ten koste van snelheid. De indeling met middenkuip plaatste drie hutten — voorin, midscheeps en achterin — binnen een romp van 41,25 voet lang op een waterlijnlengte van 34 voet, met een royale breedte van 13,82 voet en een geringe diepgang van 4,17 voet over een volledige ondiepe kiel. Vroege versies hadden een ontworpen waterverplaatsing van 24.000 lbs met 683 sq ft aan zeiloppervlak, maar tegen 1981 weerspiegelde de literatuur van Morgan een realistische toerwaterverplaatsing van 27.000 lbs en een hogere tuigage met 775 sq ft; de 416 die dat jaar werd geïntroduceerd bracht nog eens een veel groter zeilplan. De modellen uit de periode vóór de Classic werden gebouwd als de 413, vervolgens de 414 (1973–76) en 415 (1977–80), met voornamelijk kleine interieurwijzigingen, voordat de 416 kwam. Nadat Catalina Yachts in 1984 Morgan Yachts overnam, werd de romp fundamenteel herontworpen voor de Out Island 41 Classic van 1986. Hierbij werd de volledige ondiepe kiel en het aangehangen roer vervangen door een diepere lange vinkiel en een roer aan skeg, terwijl het algemene uiterlijk van het dek en het interieur behouden bleef. (1)
Constructie en structuur
Constructief gezien is de OI 41 een zeer solide boot gebouwd van massief polyester laminaat, met schotten en alle betimmering stevig aan de romp gelamineerd. Dwarsbalken op het dek voorkomen dat het dek onder de krachten van de tuigage omhoog werkt. De schotten zijn echter verlijmd met een binnenschaal in plaats van met het dek zelf met een multiplex kern, en bij sommige boten vertonen ze speling of scheuren op de plek waar ze op die binnenschaal aansluiten. Vroege romp-dekverbindingen bevonden zich onder de brede kimlijst onder de zeeg, wat kwetsbaar was voor aanlegsteigers en Travelift-slinges; in 1975 werd de verbinding naar hetkantvlak verplaatst, waar hij hoort. De Classic-modellen zeilen veel beter dan hun voorgangers, maar behouden dezelfde interieurruimte en hetzelfde karakter van het bovenwaterschip. (1)
Tuigage, besturing en vaareigenschappen
De standaard kits-tuigage werd vanaf het begin aangeboden, met een sloep-versie die in 1977 verscheen. Testers uit die tijd merkten op dat de OI met lange kiel bij vlak water een helling van ongeveer 45 graden kon aanhouden zonder overmatige drift, maar in ruw water helt ze met een alarmerende snelheid af. Hierdoor is motoren naar loefwaarts de norm zodra er golven ontstaan. Ze presteert uitstekend op een goede ruime wind, houdt goed koers met wind pal voor de wind of dwars erop, en balanceert gemakkelijk genoeg om onbeheerd te kunnen varen op dat zeilpunt; op ruime wind doet ze goed genoeg als er een spinnaker wordt gevoerd. Veel boten zijn uitgerust met hydraulische stuurinrichting, wat het alvast minder sportieve beeld versterkt, hoewel de vroege 413- en 414-modellen met staaldraadbesturing werden uitgerust. Eigenaren melden dat de sleutel tot een goede vaart ligt in een binnenvoorstag waarop het grootste zeil wordt gehesen dat de driehoek kan dragen.
Accommodatie
Het royale interieur van de OI 41 is opgedeeld in een grote, aparte eigenaarssuite achterin, een royale gemeenschappelijke ruimte midscheeps en een gastenhut voorin. De originele indeling uit 1972 had geen doorgang onder dek naar de achterhut; een doorloop werd in 1974 toegevoegd. De hutten voorin variëren — sommige met V-kooien, andere met boven-en-onder eenpersoonskooien — en de salon kan zijn uitgerust met dinette-tafels of klapbare schotten, met banken die de volledige lengte van de kajuit bedekken of, bij sommige boten, met een paar kapiteinsstoelen aan één zijde. In theorie kunnen er zeven personen aan boord slapen, maar het jacht functioneert het beste als gezinsboot of als een ruim thuis voor een stel met een extra kajuit. Een oudere afwerking oogt verouderd en ruw; klassieke interieurs zien er frisser uit.
Bekende problemen
Naast de hierboven genoemde scheuren in de schotbinnen is de mastvoet op de kiel van ijzer en kan deze het aluminium mastspant aantasten zodra de isolatie faalt. De polyethyleentanks zijn gevoelig voor lekkage en omdat ze al in de romp zijn ingebouwd voordat het dek werd geplaatst, is vervanging door vergelijkbare tanks vrijwel onmogelijk zonder grote structurele renovatie — kleinere tanks via de kajuittrap zijn de gebruikelijke oplossing.
Refits en eigendom
De ketch Horizon (rompnummer 95) uit 1973 van Earl Hinz laat de typische evolutie van een eigenaar zien: hij voegde een deur toe tussen de achterhut en de motorruimte voor interne toegang naar voren, en vergrootte de brandstoftank tot 180 gallon en de watertank tot 175 gallon. De motorruimte bleef door de jaren heen onder de middenkuip; de meeste boten gebruikten Perkins-diesels — eerst de 4-108 of Westerbeke 4-107, later de 4-154, met Yanmar bij de Classic-versie.
Het oordeel
De Out Island 41 Ketch is een uiterst succesvolle, comfortabel volumineuze kusttoerzeiler waarvan het uit de charter afkomstige pragmatisme nog altijd de eigenaren beloont die haar zeileigenschappen accepteren. De herziene kiel en het roer van de Classic lossen de grootste gebreken in het vaargedrag op, terwijl het ruime indeling met drie hutten behouden blijft.
Pluspunten
- Uitzonderlijk ruime indeling met drie hutten en een middenkuip, met doorloop naar het achterschip vanaf 1974
- Massief gelamineerde romp met stevig vastgelamineerde schotten en betimmering; dekverbinding is in 1975 gecorrigeerd
- Grote productiebasis zorgt voor bekende onderdelen en een actieve vloot van meer dan 1.000 boten
- Klassieke variant zeilt aanzienlijk beter met vinkiel en roer aan skeg
Minpunten
- Matige prestaties aan de wind met een lange kiel in golven; vaak motoren nodig
- Scheuren in schotten tot de binnenschaal en corrosie op de ijzeren mastvoet bij sommige boten
- Polyethyleentanks kunnen lekken en niet in de originele grootte worden vervangen zonder grote werkzaamheden
- Oudere interieurs zijn verouderd; hydraulische stuurinrichting is gebruikelijk en verdoezelt het roergevoel
