Ontwerp en constructie
De Tripp's Mk II meet 25' 7" over alles op een waterlijnlengte van 21' 8", met een breedte van 8' 6" die haar een lengte-breedteverhouding van 3,01 geeft en een opmerkelijk ruim interieur voor een 26-voets boot uit die tijd. De standaardversie met geringe diepgang heeft een waterverplaatsing van 5.900 pond en draagt 2.500 pond aan loden ballast voor een ballastverhouding van 42%, terwijl de optionele versie met geringe diepgang een waterverplaatsing van 6.600 pond en 3.200 pond aan ballast heeft [0]1. Vroege bouwbladen claimden 5.000 pond, maar tegen het eind van de jaren 70 werd dit getal gecorrigeerd naar 5.900, en gebouwde exemplaren uit de serie uit de Detroit-regio van 1969 overtroffen dat allemaal, waarvan één met 6.230 0. De romp is van massief polyester met een vinkiel, en het dek heeft een ingegoten wafel-rvs antislip en een kleurband op elke Mk II; de latere 26 K verving dit door een geboute aluminium voetrail, grovere handgemaakte antislip, kleinere kajuitramen met kunststof frame en een optionele rompband. (1)
Tuigage en vaareigenschappen
Als toptuigage sloep heeft de Mk II een zeiloppervlak van 310 vierkante voet, wat resulteert in een SA/D van 15,2 met het referentiezeil en 18,0 met een 135% genua. De standaardtuigage maakt gebruik van een enkele onderste fok; een wedstrijdtuigage kreeg dubbele onderfokken, waarbij de geaccepteerde afmetingen liggen tussen I-31,5, J-10,5, P-26,3 en E-11,0 0. De wedstrijdhistorie van Blair Arden laat een PHRF-score van 228 uit 1981 zien, een huidige lokale score van 219 en een voorsprong van 6 seconden voor binnenscheepsboten, met een nationale gemiddelde tussen de 225 en 228 0. De theoretische rompsnelheid is 6,2 knopen, en meldingen van eigenaren bevestigen dit: één boot hield een constante snelheid van 6,5 knopen met af en toe pieken van 7 knopen in 2 tot 4 voet diep water en 15 knopen wind, terwijl een 10 pk Chrysler buitenboordmotor haar op een constante snelheid van 4,5 knopen voortstuwde [0]1. De kapseiscoëfficiënt is 1,88 en de comfortverhouding is 23,1, wat haar plaatst onder gematigde wedstrijdboten met een verplaatsing-lengteverhouding (D/L) van 266 1. (1)
Accommodatie
Het bolle dek van de Mk II gaf het ontwerp van Tripp een kenmerkend profiel met een kajuitopbouw, en de K-variant kreeg later een stoffen overtrek in de salon tussen de plank en de onderkant van het dek als belangrijkste interieurwijziging 0. Afgezien van dit afwerkingverschil was alles op de K identiek aan de Mk II, waardoor de indeling van de accommodatie tijdens de productieperiode ongewijzigd bleef 0. Een watertank van 13 gallon en de optionele brandstoftank van 9 gallon ondersteunden het bescheiden toerplan van deze indeling 0.
Bekende problemen
De belangrijkste gedocumenteerde productievariant is de laat in de serie gebouwde 26 K-modificatie, waarbij het meegegoten polyester voetrail werd vervangen door een geboute aluminium profiel en de antislipdekkenplaat veranderde van een glad wafelpatroon naar een ruwere, handmatig aangebrachte structuur 0. Kleinere kajuitramen met een kunststof frame op de K zijn een duidelijk herkenningspunt voor boten uit de laatste bouwjaren, en de optionele rompstrik maakt dat een K met kale onderwaterschip moeilijker op het eerste gezicht te dateren is 0. Vroege waterverplaatsingscijfers in brochures onderschatten het werkelijke gewicht; een koper die een "5.000 lb"-claim controleert, moet rekening houden met een gewicht van rond de 5.900 of meer 0.
Refits en eigendom
Motorisering was af fabriek optioneel: er kon worden gekozen voor een 9,5 pk OMC-buitenboordmotor met huiddoorvoer of een 5 pk Patter AB1WM-diesel, en veel boten waren uitgerust met een buitenboordmotor zoals de 10 pk Chrysler die in eigenaarsverslagen wordt genoemd 0. De lengtes van het lopend want zijn goed gedocumenteerd — grootschoot en fokkenval van ongeveer 29–30 voet staaldraad plus 36-voets spiegels, een 80-voets grootschoot en 60-voets fokken — zodat een nieuwe tuigage exact kan worden opgebouwd volgens de originele specificaties [0]1. Met 950 gebouwde exemplaren blijft de Mk II een populair ontwerp van Tripp 0.
Het oordeel
De Columbia 26 Mk II is een typisch Tripp-ontwerp uit de late jaren zestig: breed, met loden ballast en snel voor haar lengte, met een bollekant dek dat nog steeds modern aanvoelt. De productie van de 950 en de kleine wijzigingen bij de K-variant maken haar gemakkelijk te vinden en te herkennen, hoewel de verwarring over de waterverplaatsing en de K-specifieke afwerkingselementen een kritische blik vereisen.
Pluspunten
- Brede romp van 8' 6" met een ballastverhouding van 42 % en een theoretische snelheid van 6,2 knopen
- Gedocumenteerde mastafmetingen en lopend want vereenvoudigen het hertuigen
- Er zijn er 950 van gebouwd, dus reserveonderdelen en kennis van zusterschepen zijn ruim voorhanden
Minpunten
- Vroege brochures bagatelliseren de waterverplaatsing met ongeveer 900 pond
- De voetrails en ramen van de K-variant verschillen en moeten correct worden geïdentificeerd
- De optionele motorkeuzes waren beperkt en verouderd, zelfs toen ze nieuw waren
