Ontwerp en constructie
De stamboom van de Cal 46 loopt van de originele Cal Cruising 46 uit 1967 met een sloepgetuigde tuigage, via de opnieuw ontworpen Cal 2-46 uit 1973–1976 tot de vrijwel identieke Cal 3-46 uit 1977–1978, waarvan het laatste alleen onderscheiden is door kleine interieurwijzigingen. In de gehele familie werd de romp handmatig opgebouwd uit massief polyester met behulp van doek en geweven roving. De loden ballast was vooraf in een mal gegoten, in de polyester kielkoker gelaten en daaroverheen gelamineerd. Houten schotten en structureel meubilair werden aan de romp vastgelamineerd, en de romp-dekverbinding werd verzegeld met 3M 5200 en doorgebout met 1/4-inch schroeven om een dubbelzijdige naad te vormen. Een groot vrijhangend roer en een lange kajuitkiel die bij de voorvoet aanzienlijk zijn weggesneden, geven de boot zijn manoeuvreerbaarheid met een uitstekende koersvastheid. De geringe diepgang van vijf voet en het relatief hoge zwaartepunt vereisten een korte mast. (1)
Tuigage en handling
De Mk III is uitgerust met een kits-tuigage, een optie die pas in 1973 beschikbaar kwam voor de hele serie, na de oorspronkelijke sloep-configuratie. De afmetingen zijn aanzienlijk: een voordriehoek met een hoofdmast van 48 voet I en 18 voet J, een bezaan met 25 voet P2 en 9,5 voet E2, en een totaal zeiloppervlak van rond de 855 vierkante voet wanneer het 313 vierkante voet grote grootzeil en de 424 vierkante voet fok worden gevoerd. Eigenaren konden een 150 procent genua van 657 vierkante voet of een asymmetrische spinnaker van 1.085 vierkante voet voeren voor ruimewindse koersen, met een stormfok van 152 vierkante voet voor harde wind. De waterlijnlengte van 37 voet 6 inch en de waterverplaatsing van 30.000 pond leiden tot een verplaatsing-lengteverhouding in de gematigde categorie, en de romp loopt met ongeveer 8,5 knopen, met een actieradius van bijna 1.200 mijl onder de Perkins-diesel van de serie.
Accommodatie
De indeling van Lapworth doorbrak de conventies voor die tijd. De opstelling met middenkuip was ongebruikelijk in de late jaren 60 en vroege jaren 70, en het verhoogde dekhuis bood een zicht van 270 graden terwijl het beschutting bood aan een dinette en kombuis. Een hut aan elke kant van de boot stelde twee stellen in staat om in alle rust te toeren zonder de dinette te storen. De originele configuratie plaatste V-kooien voorin met een eigen natte cel, een verhoogd dekhuis midscheeps en een grote leefruimte achterin met banken en een bankkooi. Het interieurtimmerwerk is van Birmees teak met met vinyl beklede plafondpanelen. Eigenaren van alle 46's zijn unaniem lovend over de grote motorruimte en de stahoogte daarbinnen, wat een enorme troef is voor onderhoudsgang op een jacht van 30.000 pond.
Bekende problemen
Niet elk detail heeft goed bestand gebleken tegen de tand des tijds. Practical Sailor vond de grote glazen panelen over de gehele serie zorgwekkend omdat ze broos oogden en water binnenlieten bij anker, hoewel hun grootte na de originele 46 geleidelijk werd verminderd. Eigenaren noemen ook de houten zalingen als een onderhoudspunt bij het anker, en één eigenaar meldde dat de gietijzeren brandstoftanks na 15 jaar rotten; een brochure van de 2-46 beweert dat de twee brandstoftanks met een totale capaciteit van 135 gallon van staal zijn met een dikte van 10 gaas, terwijl de watertanks in ieder geval in latere modellen van roestvrij staal zijn. De originele Warner V-drive voegde kosten en complexiteit toe aan de aandrijflijn. (1)
Refits en eigendom
De nadruk van de Mk III op een verbeterde interieurindeling en minder onderhoudskosten ten opzichte van zijn voorgangers maakt hem tot de meest geëvolueerde van de serie. De Perkins 4-236 dieselmotor, die als uitstekend wordt beschreven en in deze serie in een 85 pk-versie is uitgevoerd, geeft een flinke prikkel tegen drifters. Het multiplex dek, structureel gezond volgens observaties van eigenaren, en de verlijmde romp-dekverbinding getuigen van een bouw die gemaakt is voor lange afstanden, hoewel de zeldzame productieserie betekent dat bij elke refit rekening moet worden gehouden met schaarse, modelspecifieke onderdelen.
Het oordeel
De Cal 3-46 is een zeldzame, goed doordachte afsluiter van de Cal 46-serie van Lapworth: een ketch met geringe diepgang en middenkuip, uitgerust met echte blauwwaterkwaliteiten, een lichte dekhuis en een motorruimte die eigenaren liefhebben. De zwakheden zijn geconcentreerd in typische details uit die tijd — lekkende ramen, houten zalingen en kwetsbare ijzeren tanks — die een zorgvuldige koper kan verhelpen. Voor de toerzeiler die op zoek is naar een unieke Amerikaanse ketch uit de jaren 70 in beperkte oplage, beloont de Mk III de zoektocht.
Pluspunten
- Verfijnde laatste versie van de Cal 46-lijn met een verbeterde indeling
- Middenkuip, verhoogd dekhuis met 270-graden zicht
- Grote motorruimte met stahoogte die door eigenaren wordt geprezen
- Massieve, handopgelegde polyester romp met ingelamineerde loden ballast
- Blauwwater reputatie met een rompsnelheid van ~8,5 knopen en een actieradius van 1.200 mijl
Minpunten
- Grote ramen die gevoelig zijn voor zwakte en lekkage
- Houten zalingen vereisen voortdurende aandacht
- Zwarte ijzerbrandstoftanks melden rot na 15 jaar
- Zeldzame productieserie van 10 tot 15 eenheden bemoeilijkt onderdelenvinding
- Originele V-aandrijving zorgt voor extra kosten en complexiteit
