San Juan 7.7 — informacje, recenzja, dane techniczne

Design i konstrukcja

Kadłub projektu Clarka to monolityczna skorupa z laminatu poliestrowo-szklanego z pokładem o tej samej konstrukcji. Wybór materiałów przynosi praktyczne korzyści: kadłub z laminatu wymaga minimalnej konserwacji w trakcie sezonu żeglarskiego. Projektant wyraźnie dążył do zapewnienia maksymalnej przestrzeni, decydując się na znacznie bardziej przestronny kształt kadłuba niż jest to standardem, a liczby to potwierdzają – w porównaniu z podobnymi jachtami żaglowymi 7.7 jest bardziej przestronny niż 88 procent wszystkich innych projektów. Ta hojność wnętrza wynika z szerokości całkowitej wynoszącej 9,5 stopy przy długości 25,75 stopy, co daje stosunek długości do szerokości (L/B) na poziomie 2,63, który jest niski jak na tę klasę i tłumaczy poczucie przestrzeni pod pokładem. Finkil ma zanurzenie około czterech stóp w zależności od obciążenia, co jest wystarczająco mało, by mieć możliwość wpłynięcia do umiarkowanie płytkich marin, a ołowiany balast o masie 1100 funtów daje stosunek balastu do wyporności (B/D) bliski 34 procent.

Takielunek i prowadzenie

Hallberg-Rassy 7.7 jest taklowany jako slup ułamkowy, a jego powierzchnia żagli jak na te rozmiary jest daleka od skromności. Przy powierzchni grota i foka wynoszącej około 297 stóp kwadratowych, jacht niesie więcej ożaglowania niż 100% podobnych łodzi, co w recenzji określa się jako znacznie zbyt dużą powierzchnię żagli. Ten mocno obciążony takielunek współpracuje z kadłubem z finkilem i sterem wolnonośnym: finkil zapewnia doskonałą manewrowość w ciasnych miejscach, choć traci nieco stabilności kursowej w porównaniu z jachtami z długim kilem i będzie mniej stabilny przy stałym sterze. Teoretyczna prędkość kadłubowa wynosi około 6,0 węzła, a powierzchnia zmoczona części podwodnej wynosi około 204 stóp kwadratowych. Wskaźnik zanurzenia wynosi około 663 funtów na cal, więc przeciążenie jachtu o poważną masę powoduje przewidywalne zanurzenie o jedną cal na każde 663 funty dodatkowego ciężaru. (1)

Warunki mieszkalne

Głównym czynnikiem projektowym jest przestrzeń. Decyzja Clarka o poszerzeniu kadłuba i zwiększeniu szerokości na burtach sprawia, że kabina sprawia wrażenie bardziej przestronna niż w niemal każdym konkurentach w tym przedziale wielkości. Wskaźnik komfortu wynoszący 11,35 sugeruje stabilną, dobrze wyważoną platformę jak na tak lekki jacht. Wskaźnik wywrotności na poziomie 2,58 oraz stosunek wyporności do długości (D/L) wynoszący 178,57 plasują go mocno w kategorii lekkich jednostek przybrzeżnych i płytkowodnych, z dala od ciężkiej tradycji oceanicznej.

Znane problemy

Jedynym aspektem konstrukcyjnym, który warto wymienić, nie jest wada, lecz cecha prowadzenia: mniejsza stabilność kursowa finkilu sprawia, że jacht trzyma kurs mniej pilnie niż odpowiednik z długim kilem i wymaga większej uwagi na sterze na kursach pełnych. Drugą uwagę należy zwrócić na zbyt mocny takielunek – więcej żagli niż noszą siostrzane jednostki może przeciążyć lekki kadłub przy silniejszym wietrze, jeśli nie będzie dobrze prowadzony.

Remonty i eksploatacja

Konstrukcja z laminatu sprawia, że sezonowa konserwacja jest prosta, a wymiary olinowania stałego i olinowania ruchomego są w pełni udokumentowane do ponownego zamówienia: każda fał ma długość 24,2 metra przy średnicy 8 mm, szoty mają średnicę 10 mm w przedziałach od 7,6 do 19,1 metra, a cunningham, pas podciągający lik baksztagu oraz outhaul na liku przednim mają wspólną średnicę 8 mm. Właściciel wymieniający liny może to robić dokładnie według oryginalnych wymiarów bez żadnych przypuszczeń.

Werdykt

San Juan 7.7 to mały slup o maksymalnej pojemności wnętrza i łatwości prowadzenia, który poświęca stabilność kursową na rzecz manewrowości, oferując zaskakująco duży takielunek na łatwym w utrzymaniu laminatowym kadłubie. Nadaje się dla żeglarza, który wymaga przestrzeni w kabinie i szybkiej reakcji na sterze bardziej niż stabilności pełnomorskiej.

Zalety