Projekt i konstrukcja
Mason 33 jest ciężki w porównaniu do większości jachtów tej wielkości, z monolitycznym laminatem kadłuba z ręcznie układanego laminatu poliestrowo-szklanego, który stocznia określiła jako nieco cięższy od normy i wzmocniony czterema wzdłużnymi wzdłużnikami pełnej długości, podtrzymującymi grodzie i denniki. W całym laminacie użyto żywicy izoftalowej, a PAE zalecało kupującym wykonanie powłoki epoksydowej w stoczni. Kil balastowy jest żeliwny, osadzony wewnątrz formy kadłuba w dwóch częściach, przyklejony taśmą i uszczelniony, aby zminimalizować ryzyko rdzy lub przecieków w przypadku twardego wejścia na mieliznę. Długi kil zapewnia przestronną zęzę, a wnętrze kadłuba w tym miejscu jest zalaminowane i pomalowane. Kadłub jest wzmocniony w okolicach zaworów denne, a każdy przejście burtowe posiada identyfikacyjną tabliczkę. Forma pokładu to standardowy laminat szklany z rdzeniem z balsy, z użyciem sklejki w nadbudówce i w innych miejscach w celu zwiększenia wytrzymałości i montażu zabudowy wnętrza. Połączenie kadłuba z pokładem to odchylający się do wewnątrz kołnierz, na którym spoczywa pokład, z tekową listwą odbojową maskującą płaską stalową listwę na pokładzie oraz odpowiadającą jej listwą wewnątrz kadłuba; listwy te działają jako rozszerzone podkładki dla śrub przezeń przechodzących, przy czym co druga przechodzi również przez listwę odbojową. Wykończenie zewnętrzne trzech badanych jachtów było w dobrym stanie, bez twardych punktów psujących kadłub i z dobrym poziomem żelkotu. (1)
Takielunek i obsługa
Standardowo jacht wyposażony jest w grot i 100% działający fok od stoczni Sobstad Watts. Standardem jest sterowanie rumplem, ale większość właścicieli decyduje się na koło sterowe; kabestany samozwrotnicze Lewmar #40 są odpowiednie i zapewniają łatwy dostęp, choć opcjonalne były kabestany 43, a standardowy kabestan szotów grota to Lewmar 16. Mason 33 dobrze ostrzy pod wiatr dzięki zewnętrznym wantom i długiemu kilowi, ale żegluga pod wiatr nie jest jego mocną stroną, a przy silnym wietrze bardzo mocno przechyla się w pełnym fordewindzie. Jego głęboki kokpit ma wysoką owiewkę i wygodne siedziska, ogromne schowki, a pokład tekowy, wysoka lista burtowa i uchwyty na dachu kabiny ułatwiają poruszanie się po pokładzie. Pokład dziobowy jest mały – doskonały do obsługi żagli i pracy kotwicznej, ale nie do wypoczynku – a rolka kotwiczna jest przystosowana do CQR z przestronną komorą kotwiczną w części dziobowej.
Warunki mieszkalne
Pod pokładem Mason 33 nie sprawia wrażenia przestronnego, ponieważ jest dość ciemny i pełen drewna tekowego, ale ta wrażenie wynika głównie z tego, że wszystko wewnątrz ma odpowiedni rozmiar, zwłaszcza miejsca do przechowywania. Prace stolarskie są jednolicie wysokiej jakości – teak występuje niemal wszędzie w postaci forniru lub litego drewna na tle białej formiki. Kabina dziobowa to kabina armatorska z dużą podwójną koją na lewej burcie; kanapy znajdują się po lewej i prawej stronie stołu w osi symetrii kadłuba, a na lewej burcie dostępna jest koja wachtowa. Podwójne szafy i szafa na sprzęt wodoodporny przy zejściówce usprawniają funkcjonowanie wnętrza, natomiast kambuz wyposażono w blat z rzeźbionymi listwami, głęboki zlew oraz dobrze izolowaną lodówkę. Naprzeciwko znajduje się stanowisko nawigacyjne z odpowiednio dużym stołem nawigacyjnym i grodzią ekranową chroniącą mapy i elektronikę przed wodą z zejściówki. Standardem jest ciepła i zimna woda ciśnieniowa z dwoma zbiornikami o łącznej pojemności 65 galonów, a toaleta wyposażona jest w prysznic odpływający do zbiornika o pojemności 20 galonów, dobry schowek oraz przyzwoitą umywalkę. Wentylacja jest odpowiednia dzięki przedniej owiewce i chłodnicy oraz dziesięciu otwieranym iluminatorom, a światło wpada przez luki, bulaje i refleksy na pokładzie. Układ miejsc do spania jasno pokazuje, że jacht został zaprojektowany przede wszystkim dla pary, być może z jednym lub dwoma małymi dziećmi i tylko okazjonalnymi gośćmi.
Znane problemy
Jedyną wrodzoną wadą pokładu jest brak możliwości trwałego zamontowania zejściówki; estetyczna, opcjonalna zejściówka tekowa producenta musi być demontowana i chowana podczas żeglugi. Pełny dostęp do silnika wymaga demontażu stopni zejściówki oraz skrzyni, choć sam montaż jest łatwy przy użyciu odpowiedniego spływu oleju.
Remonty i eksploatacja
Wczesne modele były wyposażone w silnik Westerbeke o mocy 21 KM; późniejsze jednostki przeszły na trzycylindrowy silnik wysokoprężny Yanmar o mocy 27 KM – oba z standardową śrubą trzyłopatową i zbiornikiem paliwa o pojemności 35 galonów. Standardowe lukry tekowe z pleksiglasowymi pokrywami, niestandardowe knagi i knagierze zamontowane na tekowych listwach oraz niebieskostalowe pasy ochronne na rufie świadczą o dbałości o szczegóły. Zalecany przez stocznię PAE fabryczny powłoka epoksydowa pozostaje rozsądnym krokiem przy pierwszym zakupie, jeśli jeszcze tego nie zrobiono.
Werdykt
Mason 33 to przemyślany pod względem szczegółów tradycyjny jacht turystyczny z cichym, dobrze wykończonym wnętrzem i kadłubem zaprojektowanym z myślą o dzielności morskiej i przenoszeniu obciążeń, a nie o prędkości. Nagradza żeglarzy pływających we dwoje, którzy cenią przestrzeń do przechowywania, jakość wykończenia i prostotę konstrukcji ponad możliwości halsowania pod wiatr.
Zalety
- Ciężki, dobrze wzmocniony kadłub monolityczny z uszczelnionym żeliwnym balastem i estetycznym wykończeniem zewnętrznym
- Przestronne, tekowe wnętrze z doskonałą ilością schowków i praktycznym stanowiskiem nawigacyjnym
- Głęboki, bezpieczny kokpit z ogromnymi bakistami i łatwym poruszaniem się po pokładzie
Wady
- Osiągi pod wiatr ograniczone przez kadłub i zewnętrzne wanty; silny przechył na kursach z wiatrem
- Brak stałej drabinki kąpielowej; dostęp do silnika wymaga zejścia z pokładu
- Mały pokład dziobowy i ciemna, zamknięta kabina
