Projekt i konstrukcja
Projekt Anderssona łączy długość całkowitą wynoszącą 11,05 metra z długością linii wodnej (LWL) na poziomie 9,30 metra, szerokością 3,22 metra i wypornością 5600 kilogramów. Ołowiany balast o masie 2250 kilogramów zapewnia stosunek balastu do wyporności na poziomie 40%, a uzyskany wskaźnik wywrotności wynoszący 1,83 plasuje jacht w granicach akceptowanych dla regat oceanicznych. Zarówno kadłub, jak i pokład są wykonane z laminatu poliestrowo-szklanego, ale nie jako monolityczny laminat: konstrukcja to przekładka (sandwich) z rdzeniem Divinycell, co według recenzji z tamtego okresu przyczyniło się do lepszego klimatu wnętrza. Powierzchnia zmoczona poniżej linii wodnej wynosi około 35 metrów kwadratowych. Podczas żeglugi na silniku 27-konny diesel Yanmar napędza przekładkę Saildrive, zapewniając prędkość rzędu 7,0 węzła, podczas gdy teoretyczna prędkość kadłubowa wynosi 7,4 węzła. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Ułamkowy takielunek slupa niesie 60,2 metra kwadratowego powierzchni żagli, a stosunek powierzchni żagli do wyporności wynosi 17,3 przy standardowym żaglu ISO, wzrastając do 19,9 przy zastosowaniu genui 135%. Stosunek długości do wyporności (D/L) na poziomie 194 plasuje go w gronie jednostek określanych przez niektórych recenzentów jako „umiarkowane regatowe”, a wskaźnik komfortu (Motion Comfort Ratio) wynoszący 25,4 opisuje kadłub, który porusza się zdecydowanie, bez ociężałości. Finkil ma zanurzenie od 1,78 do 1,88 metra w zależności od obciążenia, co jest na tyle mało, że jacht może bez problemu wpłynąć do większości marin. Wymiary fałów i szotów są imponujące jak na tę wielkość: fał grota i genui mają długość 35,4 metra przy średnicy 12 mm, szot grota ma 27,6 metra przy średnicy 14 mm, a szoty genui wynoszą 11,1 metra przy średnicy 14 mm, co daje kupującemu pewność, że oryginalne ołowiane bloki i kabestany były przemyślane pod kątem dużych obciążeń. (1)
Wnętrze i kabiny
Pod pokładem wnętrze wykończono tekiem, co było spójne ze skandynawską praktyką projektową wczesnych lat osiemdziesiątych. Dokumenty nie podają liczby miejsc do spania ani szczegółów dotyczących stołu nawigacyjnego, ale wspomniana powyżej konstrukcja przekładkowa była specjalnie opisywana jako poprawiająca warunki w kabinie, a nie tylko służąca do redukcji masy. Pojemność zbiornika wody wynosząca 32 galony oraz zbiornika paliwa 16 galonów są skromne, co wskazuje na jacht przeznaczony do żeglugi przybrzeżnej z okresowym uzupełnianiem zapasów, a nie na długie, samowystarczalne rejsy.
Werdykt
Mamba 36 to przemyślanie zaprojektowany skandynawski jacht turystyczno-regatowy: kadłub z rdzeniem z laminatu poliestrowo-szklanego dla komfortu, ołowiany kil płetwowy zapewniający dobrą stabilność, oraz ułamkowy takielunek, który sprawia, że jacht pozostaje żywy pod żaglami. Nie jest to pojemny jacht oceaniczny, ale jego parametry opisują jednostkę szybką, łatwą w prowadzeniu i dobrze zbalansowaną do żeglugi dwuosobowej lub regat klubowych.
Zalety
- Kadłub i pokład przekładkowy z rdzeniem Divinycell zapewniają stabilniejszy klimat w kabinie
- Stosunek balastu do wyporności na poziomie 40% oraz wskaźnik wywrotności wynoszący 1,83 wskazują na dzielność morską
- Płytki finkil pozwalający na wpływanie do większości marin
- Duże wymiary fałów i szotów jak na jacht 36-stopowy (1)
Wady
- Małe zbiorniki paliwa i wody ograniczają autonomię
- Przekładnia Saildrive wymaga z biegiem czasu dokładnej kontroli uszczelki podwodnej
