Projekt i konstrukcja
Gurney zaprojektował Islander 41 jako solidny jacht z kadłubem z laminatu poliestrowo-szklanego i ołowianym finkilem – konfiguracja ta odpowiada tradycyjnemu dla tej stoczni wówczas rzemiosłu szkutniczemu opartemu na ręcznym układaniu poszycia. Przy długości całkowitej wynoszącej 41 stóp (LWL) i szerokości 13 stóp, jacht charakteryzuje się stosunkiem długości do szerokości (L/B) na poziomie 3,17, co czyni go przestronniejszym niż 66% wszystkich innych projektów i zapewnia wnętrzu szeroką przestrzeń, rzadko spotykaną w węższych jachtach turystyczno-regatowych. Stosunek balastu do wyporności (B/D) na poziomie 44% plasuje się powyżej wartości 76% dla podobnych jachtów żaglowych, a 9700 funtów balastu ołowianego przy wyporności 21900 funtów daje poczucie stabilności i ciężaru pod stopami. Stosunek wyporności do długości (D/L) wynoszący 234 klasyfikuje go jako umiarkowanie szybki jacht regatowy, jednak 58% podobnych projektów jest cięższych, dzięki czemu Islander 41 oceniany jest jako stosunkowo lekki, umiarkowany jacht regatowy z kwalifikacją do żeglugi oceanicznej, którą uzyskuje samodzielnie dzięki wskaźnikowi wywrotności wynoszącemu 1,86. (1)
Takielunek i prowadzenie
Islander 41 jest zbudowany z takielunkiem topowym niosącym 870 stóp kwadratowych powierzchni żagli grotu i foka, a genua o powierzchni 135% podnosi stosunek powierzchni żagli do wyporności z 17,8 do 21,4. Ten takielunek z genuą sprawia, że przy słabym wietrze jest on szybszy od 54% wszystkich podobnych konstrukcji, choć sam maszt pozostawia go nieco niedożaglowanym w porównaniu do 38% jego rówieśników. Długości lin na sztagach i szotach są imponujące: fały grota, foka i spinakera mają łączną długość 39 metrów na lince 12 mm, podczas gdy szoty grota o długości 31,4 metra i szoty genui o długości 12,6 metra używają liny 14 mm. Teoretyczna prędkość kadłubowa wynosi 7,9 węzła, a współczynnik zanurzenia wynoszący 1570 funtów na cal oznacza, że jacht siedzi ciężko na wodzie i zmienia trym powoli wraz z obciążeniem. Wskaźnik komfortu wynoszący 30,1 plasuje go wyżej niż tylko połowę podobnych jachtów, więc nie jest to miękki, ociężały ciężki krążownik, lecz solidny, celowy jacht turystyczny. (1)
Warunki mieszkalne i przeznaczenie
Długość w linii wodnej wynosząca 34,67 stopy oraz szerokość 13 stóp zapewniają Islander 41 przestronny układ jak na swoją długość, a powierzchnia zmoczona wynosząca 505 stóp kwadratowych sugeruje kadłub o dużej pojemności, a nie lekki pancerz. Dzięki finkilowi o zanurzeniu od 6,5 do 6,8 stopy w zależności od obciążenia, jest to jacht stworzony do żeglugi po głębokich marinach, który nie nadaje się do kotwiczenia na płytkich kotwicowiskach. Wskaźnik wywrotności oraz umiarkowany stosunek DL typowo regatowy wskazują, że jednostka ta została zaprojektowana do żeglugi oceanicznej i rywalizacji na pełnym morzu, a nie do rekreacyjnego pływania po osłoniętych wodach.
Znane problemy
Kluczowe ograniczenia wynikają z samej konstrukcji, a nie z zgłaszanych awarii: głęboki finkil ogranicza możliwość pływania do dużych marin, a brak masztu oznacza, że osiągi w słabym wietrze zależą od postawienia większego genui. Niewielka liczba zbudowanych kadłubów sprawia również, że części zamienne i wiedza o tej klasie są trudniej dostępne w porównaniu z masowo produkowanymi siostrzanymi konstrukcjami.
Remonty i eksploatacja
Ponieważ zbudowano tylko kilka jachtów, a niektóre w stoczniach poza główną fabryką Islander, posiadanie takiej jednostki wymaga pragmatycznego podejścia do pozyskiwania części. Standardowe długości olinowania są dobrze udokumentowane, co pomaga właścicielowi zamówić fały i szoty zgodnie z oryginalnymi specyfikacjami, ale mała wielkość klasy sprawia, że wszelkie poważniejsze naprawy osprzętu czy narzędzi są wyjątkowymi sytuacjami, a nie zamówieniami z katalogu.
Werdykt
Islander 41 to rzadki, zaprojektowany przez Gurneya morski slup topowy o szerokim kadłubie z balastem ołowianym i pełnych kwalifikacjach do regat oceanicznych. Nagradza właściciela, który ceni wyjątkowy, umiarkowanie sportowy jacht regatowy ponad powszechny jacht turystyczny seryjnej produkcji i akceptuje ograniczenia głębokiego kilu oraz małej klasy.
Zalety
- Ołowiany finkil o stosunku balastu do wyporności na poziomie 44%, co jest wartością wyższą niż u 76% konkurentów
- Większa przestrzeń niż w 66% podobnych konstrukcji dzięki pojemnemu wnętrzu
- Kwalifikacja do oceanicznych regat dzięki wskaźnikowi wywrotności wynoszącemu 1,86
Wady
- Nieco niedożaglowany do momentu postawienia genui 135%
- Duże zanurzenie wynoszące od 6,5 do 6,8 stopy ogranicza go do głównych marin
- Zbudowano tylko kilka egzemplarzy, więc wsparcie klasy i dostępność części są ograniczone
