Projekt i konstrukcja
First Class 10 jest zbudowany głównie z litego laminatu poliestrowo-szklanego, z pokładem przekładkowym z rdzeniem balsowym, co pozwala zmniejszyć masę w otwartych częściach kadłuba, pozostawiając jednocześnie lite laminat pod kabestanami i innymi mocno obciążonymi okuciami. Kadłub posiada wbudowane wzdłużne i poprzeczne wzdłużniki w układzie siatki dla zapewnienia sztywności, a grodzie są laminowane do kadłuba w celu dodatkowego zwiększenia sztywności. Powyżej linii wodnej linie kadłuba wykazują smukłą dziobnicę z bardzo płaską sekcją śródokręcia, węższą szerokość i szerszą sekcję rufową niż typowe jachty regatowe klasy IOR, oraz długą, niską wolną burtę przechodzącą w otwarty pawęż z galickim wycięciem na rufie, które przedłuża linię wodną. Skośna dziobnica i pełny pawęż odbity odwróconym kształtem dopełniają profil. Silnik jest zamontowany na śródokręciu tuż nad kilem – umiejscowienie to, jak zauważyło Canadian Boating, poprawia stabilność w połączeniu z dość głębokim finkilem. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Plan ożaglowania obejmuje wysoki takielunek ułamkowy 7/8 na maszcie z dwoma piętrami salingów produkcji francuskiej stoczni Z-Spar, ze stalowym olinowaniem stałym i dużą powierzchnią żagli. Wyposażenie standardowe zawiera podwójny sztag z rowkiem, regulowane prowadnice foka oraz regulowane baksztagi sprowadzone do kabestanów samoknagujących; grot jest kontrolowany za pomocą francuskiego wózka szotów grota oraz zaawansowanego układu szotów grota z dodatkowym blokiem do precyzyjnego trymowania. Sterowanie rumplem jest komfortowe i bezpośrednie, a głęboki ster wolnonośny daje szybkie, pewne reakcje na najmniejsze ruchy koła sterowego. Żeglarze testujący uznali go za niezwykle szybki, szczególnie na kursach z wiatrem, a składana śruba napędowa sprawdza się poprawnie na biegu przednim, ale traci moc na biegu wstecznym. Kokpit został zaprojektowany wyjątkowo z myślą o komforcie sterowania i wydajności regatowej: mostek wózka szotów grota pozostawia rufową część dla sternika, tekowe relingi wygolone są na wewnętrznej stronie siedzenia jako uchwyty dla stóp, a wklęsły kanał odprowadza wodę do tyłu wzdłuż oparcia siedzeń. (1)
Wnętrze i komfort
Pod pokładem niska wolna burta i bardzo płaska zęza sprawiają, że wysokość stania w kabinie jest niemożliwa do uzyskania, ale układ wnętrza oferuje miejsca do spania dla sześciu osób. Na dziobie znajduje się podwójna koja V z sąsiadującą z nią toaletą, która nie posiada umywalki ani blatu i nie oferuje praktycznie żadnej prywatności od strony koji. W kabinie głównej znajduje się kanapa w kształcie litery L oraz prosty salon wokół ogromnego, dwuślizgowego stołu opartego na skrzyni silnika tuż za masztem. Podwieszana podsufitka ma wykończenie tekową, grodzie posiadają tekowo-jesionowy podłogowiec, a pozostałe ściany wykończono winylem lub tkaniną z piankowym tyłem w kolorze kremowym. Drzwi przesuwne za stanowiskiem nawigacyjnym otwierają się na przedział z podwójną koją pod podłogą kokpitu i na prawej burcie; po lewej stronie za kambuzem znajduje się duża bakista, którą można również zaaranżować jako koję rufową. Kambuz po lewej stronie zejściówki ma kształt litery L, wyposażony w dwupalnikową kuchenkę alkoholową, pojedynczą zlew, skromne szafki i brak lodówki, naprzeciwko funkcjonalnego stanowiska nawigacyjnego z przestronnym stołem nawigacyjnym.
Znane problemy
Podczas testów okresowych wykryto kilka wad na konkretnych badanych egzemplarzach. Wykonany z aluminium ramię bomu uznano za niskiej jakości, a dość luźne podstawy stójek relingu nie pasowały do solidnych kosztownic. Okucia pokładowe o wysokich parametrach regatowych były mocowane pod pokładem za pomocą nadmiarowych podkładek i nakrętek blokujących, a nie podkładek wzmacniających. Wykończenie wewnętrznych ścian kabiny budziło wątpliwości co do trwałości po latach intensywnej żeglugi regatowej, a zastosowanie takielunku prętowego (rod rigging) zalecano jako przydatną modernizację w porównaniu ze standardowym olinowaniem stalowym. Znaczna część jedynego większego schowka zajmuje surowy zbiornik paliwa, a panel elektryczny w kabinie nawigacyjnej okazał się pozbawiony bezpieczników zapasowych i miał niewygodny dostęp od tyłu. (1)
Remonty i eksploatacja
Silnik pod stołem można całkowicie odsłonić poprzez demontaż blatu i stopy stołu, co upraszcza serwis, choć panele z rozrusznikiem, tachometrem i termometrem znajdują się na przedniej części skrzyni silnika za masztem. Pokrywy zbiorników wody i paliwa posiadają uchwyt kabestanu do ich dociskania. Pozytywna regulacja długości przedłużki rumpla została wysoko oceniona przez jednego z testerów. Przy 114 zbudowanych egzemplarzach i nacisku na maksymalne osiągi, projekt ten nagradza właścicieli, którzy cenią prędkość ponad komfort turystyczny.
Werdykt
First Class 10 to ostrzejszy, sportowy jacht turystyczno-regatowy z lat 80., który poświęca przestrzeń we wnętrzu na rzecz ekscytującej prędkości z wiatrem i przemyślanego kokpitu regatowego. Pozostaje on czystym wyrazem filozofii monotypowej Finot-Fauroux w kadłubie o długości 34 stóp.
Zalety
- Niezwykle szybki, szczególnie na kursach z wiatrem, dzięki wysokiemu takielunkowi ułamkowemu i dużej powierzchni żagli
- Silnik umieszczony pośrodku kadłuba nad kilem oraz głęboki finkil zapewniają znaczną stabilność
- Optymalizowany pod kątem regat kokpit z bramką wózka szotów grota, tekowymi uchwytami i odpływem wody z tyłu
- Silnik całkowicie odsłonięty po demontażu stołu, co ułatwia serwisowanie
Wady
- Brak wysokości stojącej w kabinie; toaleta bez umywalki i o ograniczonej prywatności
- Chwiejące się podstawy stójek relingu i gorszej jakości okucia kołnierzowe
- Składana śruba napędowa słabo chroniona na biegu wstecznym; stalowy takielunek i tapety na ścianach budzą wątpliwości co do trwałości
- Tablica rozdzielcza pozbawiona zapasowych wyłączników i z trudnym dostępem od tyłu
