Projekt i konstrukcja
Kadłub wykonano z litego laminatu poliestrowo-szklanego, a ołowiany balast jest zamknięty wewnątrz laminatu kilu i zalaminowany, co eliminuje potrzebę stosowania zewnętrznych śrub kilowych – taka konstrukcja eliminuje klasyczne źródło przecieków z korzenia kilu. Stocznia Allied wykończyła połączenie kadłuba z pokładem za pomocą odchylonej na zewnątrz listwy na obu elementach, skręconej śrubami co pięć cali odległości, z uszczelnieniem piankowo-klejowym pomiędzy nimi, zalaminowanej od wewnątrz i domkniętej profilowaną aluminiową listwą odbojową. Wszystkie grodzie zostały laminowane bezpośrednio do kadłuba. Pokład wyposażono w rdzeń z balsy, a ogólną praktyką stoczni w tamtym okresie było stosowanie litego, ręcznie układanego laminatu kadłuba z zachowawczym nadmiarem grubości w zęzie. Przytwierdzony ster i długi kil pasują do jachtu, którego wskaźnik wywrotności wynosi 1,75, a wskaźnik komfortu ruchu na fali 35,9 – wartości te są zgodne ze stabilnym, dobrze tłumionym kadłubem oceanicznym, a nie z żywiołowym jachtem weekendowym.
Ożaglowanie i obsługa
Ożaglowanie kecz niesie wyraźnie więcej płótna niż przeciętny podobny jacht – jest nieco zbyt mocno ożaglowany, z stosunkiem powierzchni żagli do wyporności wynoszącym 14,81 i większym takielunkiem, niż pozwala na to ciężki kadłub w słabych wiatrach. Ta rezerwa nadal zapewnia zalety dzielonego ożaglowania kecza przy kursach z wiatrem i w szkwałach. Powierzchnia zmoczona wynosi około 365 stóp kwadratowych, a teoretyczna prędkość kadłubowa to 7,3 węzła. Wskaźnik zanurzenia wynoszący około 1246 funtów na cal oznacza, że jacht siedzi głęboko i powoli zmienia trym pod obciążeniem, co potwierdza charakterystykę ciężkiego jachtu turystycznego. Standardowe liny ruchome i regulacyjne są odpowiednio dobrane: fały grota, foka, genui i spinakera mają długość 31 metrów przy średnicy pół cala, podczas gdy szoty i szot grota (29,4 metra) mają średnicę 14 mm, a krótsze linie regulacyjne, takie jak cunningham (4,4 metra) czy pas podciągający lik przedni (8,8 metra), mają pół cala. (1)
Warunki mieszkalne i układ wnętrza
Mistress 39 Mk II został wprowadzony na rynek przez stocznię Allied jako jacht żaglowy turystyczny o takielunku kecz w ramach linii Edmunds, która obejmowała również model Princess 36. Przy szerokości całkowitej wynoszącej 12 stóp i ciężkim kadłubie, jacht ten jawi się jako typowy jacht turystyczny, a nie kadłub czarterowy o maksymalnej pojemności wnętrza. W okresie budowy w latach 70. w kabinie stosowano fornir Formica z wzorem drewna, zanim stocznia przeszła na naturalne wykończenia w drewnie w późniejszych konstrukcjach. Profil podwodnej części kadłuba z długim kilem i zamocowanym sterem oraz głęboki, wolno trymujący się kadłub sugerują, że jacht jest przeznaczony do wygodnego mieszkania na pokładzie lub do żeglugi oceanicznej, a nie do regatowej aranżacji wnętrza.
Werdykt
Mistress 39 Mk II to typowo tradycyjny, ciężki jacht turystyczny: kadłub z litego laminatu, zamknięty w strukturze balast ołowiany bez zewnętrznych śrub kilowych, dzielone ożaglowanie kecz z dużą powierzchnią żagli oraz stabilny kadłub o wolnym trymowaniu, zaprojektowany z myślą o komforcie pełnomorskiej żeglugi. Nie jest to lekka konstrukcja ani nowomowa z małym zanurzeniem; stosunek długości do szerokości i wyporności wskazują, że jest to jacht zbudowany do przewożenia dużej ilości wyposażenia turystycznego, a nie do wygrywania regat balastowych.
Zalety
- Zamknięty w laminacie ołowiany balast w kilu eliminuje ryzyko przecieków przez zewnętrzne śruby kilowe
- Nieco mocniej ożaglowany plan kecza z większą powierzchnią żagli niż u większości konkurentów poprawia osiągi ciężkich jednostek przy słabym wietrze
- Wysoki wskaźnik komfortu i wskaźnik wywrotności sprzyjają długiej turystyce
Wady
- Duża wyporność i stała zanurzenia wynosząca 1246 funtów na cal sprawiają, że jacht wolno przyspiesza i wymaga precyzyjnego trymowania
- Pokład z rdzeniem balsowym wymaga dokładnej inspekcji pod kątem wnikania wilgoci
- Wykończenie wnętrza z laminatu Formica sprzed 1979 roku może wydawać się przestarzałe w porównaniu z późniejszymi konstrukcjami z naturalnego drewna
