Projekt i konstrukcja
Kadłub jachtu Vega jest wykonany z laminatu poliestrowego na matę włóknistą i tkaninę roving, z rdzeniem w pokładzie i nadbudówce. Charakteryzuje się odwróconym szpiczastej burtą i powyżej linii wodnej kadłubem o kształcie „tumblehome” (poszerzającym się ku górze). Kadłub jest płytki, z dużym wygięciem w części dziobowej tak zwanej „pełnej stępki”, a ster jest zamocowany od tyłu bez przejścia na śrubę napędową; trzon wychodzi z dławicy tuż nad sterem pod koszami. W materiałach reklamowych stoczni podawano, że grubość kadłuba wynosi 3/8 cala przy stopie burty, wzrastając do 1 cala u podstawy kilu. Połączenie kadłuba z pokładem to wewnętrzna końcówka z elastycznym uszczelnieniem, mocowana za pomocą stalowych śrub 5/16 cala co pięć cali, a żaden z właścicieli nie zgłaszał przecieków w tym miejscu. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Jako slup topowy o umiarkowanej powierzchni żagli, Vega niesie takielunek o powierzchni 296 stóp kwadratowych na wąskim, łatwym do prowadzenia kadłubie. Pisząc w magazynie Practical Sailor, testerzy uznali ją za dobrze zbalansowaną, z lekkim sterem i dobrym trzymaniem kursu. W przeciwieństwie do współczesnych jachtów ze sterem wolnonośnym, pozostaje pod kontrolą, gdy ma zbyt dużo żagli, zamiast zatrzymywać się w baksztagu. Początkowo jest nieco miękka na żaglach, łatwo przechylając się do około 15 stopni, ale gdy jej linię wodną zanurzy się głęboko, staje się bardzo sztywna na żaglach. Właściciele krytykują jej osiągi przy słabym wietrze, ale twierdzą, że naprawdę ożywa, gdy wiatr przekracza około 15 węzłów, i pozostaje sucha nawet w trudnych warunkach. Długi kil zapewnia dobrą stabilność kierunkową, ale sprawia, że jacht jest mniej zwrotny niż konkurencyjne jednostki z finkilem. Ponadto, ponieważ śruba napędowa znajduje się za sterem, manewrowanie na biegach wstecznych bywa diabelsko trudne. (1)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem prosta aranżacja przewiduje koje V w części dziobowej – sześć stóp na prawej burcie i sześć stóp i sześć cali na lewej burcie – z częściowo zamkniętą toaletą przed główną grodzią, której drzwi są otwarte na kierunku koi V. Kanapy w mesie mają długość odpowiednio 6 stóp i 1 cal oraz 6 stóp i 6 cali, a wysokość w mesie wynosi zaledwie 5 stóp i 10 cali, choć na jednym ze zmierzonych jachtów uzyskano wartość 5 stóp i 7 cali. Stół w jadalni jest demontowalny, co umożliwia jego schowanie lub zamontowanie w kokpicie; na co najmniej jednym jachcie armatorskim miał nogi w kształcie litery S, co pozwalało na łatwe obracanie go zarówno w kabinie, jak i w kokpicie. Wykończenie wnętrza to ręcznie lakierowane mahonie; podłoga kabiny ma laminatową wkładkę, natomiast boki kadłuba nie posiadają takiej wkładki, a zamiast tego mają perforowaną winylową tapetę na piankowej bazie, podczas gdy podłoga kabiny wykonana jest z laminatu. Wszystkie okna są stałe. Wentylacja jest sprytna: powietrze wpływa przez wentylator w przedniej części kabiny, a wychodzi przez maszt oraz wentylator w kokpicie.
Znane problemy
W trakcie eksploatacji pojawia się kilka słabych punktów konstrukcyjnych. Na jednym z jachtów testowanych przez dziennikarzy burtki kabiny łatwo uginały się pod wpływem nacisku dłoni, a na pokładach mogła występować delaminacja; w niektórych przypadkach jedynym widocznym efektem jest nadmierne pęknięcia żelkotu. Maszt stawiany na pokładzie powoduje zauważalne uginanie się pokładu, a główna gródź nośna wykazywała odkształcenia pod obciążeniem masztu. Gumowe uszczelnienia okien degradują się z czasem i powodują przecieki. Przymocowany ster jest uznawany za słaby punkt przez niektórych właścicieli. Wczesne egzemplarze z napędem ze śrubą o zmiennej skoku Combi nie posiadają przekładni; ten jednohamulcowy układ bez sprzęgła ma uszczelnienia smarowe, które mogą przeciekać, a czytelnicy donoszą, że części i znajome mechanizmy są trudne do znalezienia. Brakuje również komory kotwicznej, co jeden z właścicieli określił jako uciążliwe.
Napęd i wyposażenie
Wczesne egzemplarze Vegas były wyposażone w silniki benzynowe Albin 022 o mocy 13 KM lub Volvo MB10A o mocy 15 KM, później zastąpione silnikami Diesla Volvo, w tym MD6A i MD7A; silniki Volvo cieszą się bardzo wysoką niezawodnością. Niektóre z pierwszych łodzi używały śruby ze zmiennym skokiem Combi bez przekładni, zachowując jedną dźwignię sterowania bez sprzęgła. Dostęp do silnika zapewniono zarówno przez podłogę kokpitu, jak i po odłożeniu drabinki zejściówki. W specyfikacji wyposażenia reklamowanego wymieniano również sprayhood oraz zlew ze stali nierdzewnej z pompami nożnymi słodkowodnymi i morskimi.
Werdykt
Albin Vega 27 to mały, solidnie zbudowany skandynawski jacht turystyczny, którego umiarkowany plan ożaglowania i wąski kadłub czynią go jednostką o przeciętnych osiągach – dobrze radzi sobie przy wietrze, ale słabo na płaskiej wodzie. Konstrukcyjnie jest szczery w wykończeniu połączenia kadłuba z pokładem, ale wykazuje typowe dla swojego wieku problemy w poszyciu burt, pokładzie i uszczelkach okiennych, a wczesna śruba Combi to specyficzny element. Dla żeglarza szukającego niedrogiego, dzielnego morskiego jachtu turystycznego z prawdziwym dorobkiem oceanicznym pozostaje on atrakcyjnym klasykiem.
Zalety
- Dobrze zbalansowany, z lekkim sterem i dobrym trzymaniem kursu
- Sztywny na żaglach i łatwy w kontrolowaniu po przechyłach, suchy w trudnych warunkach
- Połączenie kadłuba z pokładem nie przecieka według relacji właścicieli
- Silniki Volvo cieszą się bardzo wysoką opinią pod względem niezawodności; dobry dostęp do silnika
- Przemyślana wentylacja masztu i kokpitu; demontowalny, obrotowy stół (1)
Wady
- Osiągi w słabym wietrze krytykowane przez wielu właścicieli
- Trudne sterowanie na biegu wstecznym ze względu na umiejscowienie śruby na rufie
- Pęknięcia kadłuba w rejonie nadbudówki (oilcanning), delaminacja pokładu, pęknięcia żelkotu
- Przeciskanie się pokładu i odkształcanie grodzi pod wpływem masztu stojącego na pokładzie
- Części i mechanizm zmiennej śruby Combi trudne do znalezienia
- Brak komory kotwicznej; stałe okna z zużywanymi uszczelnieniami
