Ontwerp en constructie
Sadler paste de romp aan door de kimlijnen te verstrakken om meer vormstabiliteit te genereren, wat zowel de stijfheid verbeterde als het rollen voor de wind verminderde. De overstap naar een vinkiel met skeg verbeterde de prestaties bij licht weer, terwijl een grotere breedte meer vermogen aan de wind gaf en het rollen verder dempte. Een gedurfde zeeg (zeerond) hield de boeg hoog en de kajuit droog aan de wind, en het bovenwaterschip had een aanzienlijke overhang naar binnen — een lichte binnenswaartse kromming vanaf de zeeg die het jacht een aantrekkelijk, doelgericht profiel gaf. De standaard Sadler 25 Mk II was uitgerust met een spiegelroer, een keuze die de bereikbaarheid vergemakkelijkte en effectiever roergevoel gaf voor de wind. De kielopties waren divers: een diepe vinkiel van 4 voet 8 inch, een ondiepe vinkiel van 3 voet 10 inch, een dubbele kimkiel met een diepgang van 3 voet 3 inch, en een versie met een midzwaard dat kon worden ingetrokken van 2 voet 3 inch tot 4 voet 6 inch. (1)
Tuigage en handling
Als masttop-sloopgetuigde boot werd de Sadler 25 Mk II aangeboden met een standaardtuig van ongeveer 29 voet tot het masttop en een hoge tuigage van bijna 33 voet voor gebieden met licht weer. Recensies uit die tijd vermelden een zeiloppervlak-verplaatsingsverhouding van ongeveer 18,5 en een verplaatsing-lengteverhouding van rond de 240 — cijfers die de boot aan de levendige kant plaatsen voor een cruiser-racer van deze omvang, waarbij een hoge ballastverhouding van 47 procent bijdraagt aan een grote stijfheid onder zeil achter anker. David Sadler zelf wedstrijdde met het ontwerp op de South Coast, won regatta's en liet een schone helling zien tegen grotere boten; de klasse was een direct succes en behaalde in de eerste jaren veel wedstrijdwins. (2)
Accommodatie
De kajuit bood een kleine bemanning praktisch slaapplaats: een V-kooi voorin voor twee personen, een hoekkooi aan stuurboord voor één persoon en een bankkooi aan bakboord voor één persoon, waarbij sommige boten een tweede bankkooi aan stuurboord toevoegden. In 1979 kreeg het model een verbeterde interieurafwerking en af fabriek geleverde mallen voor de kombuis en de kaartentafel, wat de consistentie van de afgebouwde boten verhoogde. Omdat deels afgebouwde rompen werden geleverd zodat eigenaren hun eigen boot konden personaliseren, variëren de kwaliteit en het detailniveau van de betimmering, bedrading en indeling per overlevende ankerplaats. (1)
Uitrusting en voortstuwing
De meeste Sadler 25's tot ongeveer 1979 waren standaard uitgerust met de Petter Mini 6 eencilinder dieselmotor, waarna een aantal boten de BMW eencilinder motor nam. In de tweedehandsmarkt komt ook de 12 pk tweecilinder Dolphin voor — verrassend effectief als men benzine accepteert — en de Yanmar 1GM 10 pk eencilinder, die waarschijnlijk als de beste van alle installaties wordt beschouwd. Het aan de spiegel gehangen roer bleek zeer geschikt voor een trimbaar roer of een windvaanstuurinrichting.
Het oordeel
De Sadler 25 Mk II is een goed doordachte kleine toerzeiler die door de evolutie van de romp vanaf de Contessa 26 een stijvere, snellere en drogere boot heeft opgeleverd met een opmerkelijk breed aanbod aan kielen voor zijn lengte. Haar hoge zeiloppervlak en ballastverhoudingen maken haar levendig en zeewaardig, en de wedstrijdsuccessen van de klasse bevestigen het ontwerpplan. De gedeeltelijk afgebouwde leveringsroute betekent dat kopers elk interieur op zichzelf moeten beoordelen.
Pluspunten
- Vinkiel- en skegromp met strakke kimlijnen voor stijfheid en minder rollen voor de wind
- Hoge zeiloppervlak- en ballastverhoudingen voor een 24-voets cruiser-racer
- Vier kielconfiguraties, inclusief een intrekbare midzwaardkiel
- Aantrekkelijke tumblehome zeegang die hoog aan de wind droog blijft
Minpunten
- De halffijne oorsprong leidt tot inconsistente door eigenaren afgewerkte interieurs
- Vroege Petter- en BMW-diesels zijn vervangen door betere Yanmar-installaties in de tweedehandsvloot
