Ontwerp en constructie
Einar Ohlson paste de hardverdiende ervaringen van de destijds zeer competitieve 5.5 M-klasse toe op de lijnen van de 38 en gebruikte zelfs de trailertrailer in Göteborg om een fysiek model van de romp te verfijnen. Het resultaat is een traditionele diepe V-romp met elegante lange overhangen en een smalle breedte van slechts 10'3" (ca. 3,12 m). Deze vorm snijdt door tegenliggende golven in plaats van te klappen zoals een modern platbodemjacht. De rompen werden voornamelijk gegoten door Tyler Boat Company in Kent, een bedrijf dat bekendstaat om zijn zware laminaten en structurele integriteit. De dikte van deze massieve polyester laminaten is iets wat moderne boten simpelweg niet kunnen evenaren. Dekken en kajuitdaken werden geconstrueerd in polyester met sandwichconstructie of konden in hout worden besteld; alleen werven aan de Zweedse westkust en in Duitsland leverden boten met een houten dek en bovenstructuur, terwijl de meeste Europese afwerfbedrijven voor polyester kozen. Een roer aan skeg dat los van de romp zit, gecombineerd met een loden ballastkiel bij de vroege boten, zorgde voor een laag zwaartepunt en een zeer hoge koersvastheid. (1)
Tuigage en bediening
De 38 werd aangeboden als masttop-sloop of yawl, waarbij Einar Ohlson zeilplannen leverde om te voldoen aan de wedstrijdregels van RORC, CCA en IOR. De voordriehoek bleef gedurende de gehele productieperiode constant en de hoofdmast werd op alle versies vrijwel op dezelfde manier gebruikt, met een giek die varieerde tussen 3,6 en 4,25 m om het zeiloppervlak aan te passen. Het redelijk hoge masttop-tuigage draagt een zware mast, waardoor het staand want is uitgevoerd met een grotere diameter dan nodig voor de krachten die een romp van 14.900 lb genereert; dit is essentieel voor gebruik op open zee. Op het water staat de boot bekend om zijn uitstekende zeileigenschappen onder een breed scala aan omstandigheden en uitzonderlijke prestaties aan de wind; de smalle breedte verkleint het natte oppervlak bij helling en behoudt een symmetrische waterlijn, waardoor ze goed in balans en licht blijft en prachtig koers houdt wanneer het weer verslechtert. Ze kan achteruit wat lastig te hanteren zijn vanwege de vrij lange kiel en de nabijheid van de schroef ten opzichte van het roer, met een duidelijke schroefeffect (prop walk), maar de manoeuvreerbaarheid vooruit is over het algemeen goed zodra er stuurdruk is, en haar inherente balans maakt solozeilen volledig praktisch. (1)
Accommodatie
Binnenin is de Ohlson 38 eerder traditioneel dan volumineus: ze mist het enorme interieur van moderne ontwerpen met een brede spiegel en voelt benedendeks meer aan als een moderne 32-voeter, maar zeilt in een krachtige wind van 6 knopen als een 45-voeter. De diepe, goed beschermde kuip leidt naar een kajuittrap die aan één kant wordt geflankeerd door een zeewaardige kombuis en aan de andere kant door een volwaardige kaartentafel; de kombuis is compact maar gebouwd om in zeegang te worden gebruikt, met diepe spoelbakken en veilige voetsteunen. De salon biedt plaats aan twee bankkooien, vaak met een stuurboord- en bakboordplicht erboven, en boten met Duitse afwerking staan bekend om hun rijk mahonie- en teakhouten interieur van zeer hoge kwaliteit. De tankcapaciteit en opbergruimte weerspiegelen de wedstrijdroot dan wel de lange termijn als woning op zee. (2)
Bekende problemen
Het belangrijkste materiaalprobleem is osmose als de gelcoat slecht is onderhouden of de romp zijn leven in warm water heeft doorgebracht, hoewel de door Tyler gebouwde laminaten zo dik zijn dat dit zelden structureel is. Latere boten die volledig door Tyler werden gebouwd als de Tufglass 38 waren voorzien van een aangeboute gietijzeren kiel in plaats van de eerder gebouwde ingebouwde loden ballast op een aangepaste, iets kortere negatieve spiegelromp. (2)
Refits en eigendom
Halverwege de jaren 70 verhuisde de productie volledig naar Tyler Boats met verdere aanpassingen, en de goedkopere Tufglass 38 werd rechtstreeks verkocht of als doe-het-zelfproject. Het Ohlson Project heeft in totaal 128 gebouwde boten geïdentificeerd op verschillende werven, waaronder Malö Yachts, Matthiessen & Paulsen, Alexander Robertson & Sons en Navalco SA. Clare Francis en haar Ohlson 38 Robertson's Golly grepen de publieke verbeelding aan tijdens de Observer Single-handed Trans-Atlantic Race van 1976, waar ze 13e werden van 125 deelnemers en een vrouwenrecord voor een solozeiler vestigden met een tijd van 29 dagen, 4 uur en 38 minuten. (1)
Het oordeel
De Ohlson 38 is een typische blauwwaterzeiler met een aristocratische wedstrijdgeschiedenis, die esthetische schoonheid, robuuste constructie en een zeewaardig gedrag biedt dat perfect is voor lange reizen waarbij vermoeidheid aan het roer een rol speelt. Ze beloont een eigenaar die koersvastheid en elegantie aan de wind belangrijker vindt dan interieurvolume, en die de tuigage en gelcoat eerlijk onderhoudt. (2)
Pluspunten
- Diepe V-romp en loden ballast zorgen voor een laag zwaartepunt en uitzonderlijke koersvastheid
- Zware Tyler-laminaten weerstaan structurele schade, zelfs als er osmoseblaasjes verschijnen
- Bewezen geschiktheid voor oceaanoversteken en solozeilen, inclusief OSTAR-record
- Traditionele, zeewaardige indeling met kombuis en kaartentafel (2)
Minpunten
- Geringe breedte beperkt het interieurvolume in vergelijking met moderne ontwerpen
- Aanzienlijke schroefeffecten en lastige achteruitstuurgedrag met een vrij lange kiel
- De voor wedstrijden ontworpen tankcapaciteit en opbergruimte zijn bescheiden voor langere reizen
- Latere Tufglass 38-boten verloren de ingebouwde loden ballast ten gunste van aangeboute gietijzeren ballast (2)
