Ontwerp en constructie
Steck, die in 1979 afstudeerde aan de Westlawn School of Yacht Design en in 1984 zijn eigen jachtontwerpbureau opende, gaf de 31 een romp van handopgelegd, vooraf gekleefd polyester voor consistentie, met een doorlopend interieurframe en een wrangenstelsel van unidirectioneel polyester dat direct aan de romp is verlijmd om stijfheid toe te voegen. De puttingijzers werden in dat frame bevestigd en naar boven geleid door het dek net buiten het kajuitdak, wat het interieurvolume vergrootte. Het dek zelf heeft een balsahouten kern, terwijl de gietijzeren kiel — geleverd in diepe of geringe diepgang — aan de romp is gebout, een verbinding waar roest een onvermijdelijk punt van zorg is. Eigenaren die lang met de boot hebben gevaren omschrijven de romp als stevig als een rots, maar dezezelfde eigenaren bekritiseren regelmatig de algehele bouwkwaliteit, een aspect dat belangrijk is om in de gaten te houden. (1)
Tuigage en vaareigenschappen
De boot is getuigd als toptuigage met dubbele naar achteren geplaatste zalingen en een B&R-configuratie die haar een sportieve uitstraling geeft. Ze voert een grootzeil met een aanzienlijke uitbouw en twee rifpunten. Met een 135-procent fok vertoont ze doorgaans een lichte, prettige loefgierigheid. Het is een vergevingsgezinde boot met een uitgebalanceerd roer en, volgens eigenaren, een boot die uiterst eenvoudig te zeilen is en een genot om solo te varen, waarbij ze comfortabel 5 tot 6 knopen kan kruisen. De lichte sloep kan rank zijn bij vlagen, en zodra de wind de 20 knopen overschrijdt, wordt het sterk aanbevolen om één of twee reeven te nemen; een langdurige eigenaar schreef in Cruising World dat ze al bij 15 knopen een rif wilde. Op ruime koersen is ze minder gelukkig — de naar achteren geplaatste zalingen beperken hoe ver het grootzeil kan worden gevierd, en een brede wind is niet haar snelste koers. Het bolstaande grootzeil kan voor de wind contact maken met die naar achteren geplaatste zalingen, en overstag gaan op de conventionele manier is vrijwel onmogelijk; een andere eigenaar schreef in Cruising World dat ze bijna te gretig was om te zeilen, waardoor ze 2 of 3 knopen maakte met de fok achterover en de grootschoot spinnaker. (1)
Accommodatie
Binnenin heeft de salon een stahoogte van 6 voet 3 inch, met een dinette aan stuurboord met zitplaatsen voor vier personen en een bank aan bakboord. De tafel van de dinette rust op één centrale poot over de gehele lengte, waardoor deze stabielere is dan de gebruikelijke tafel met een enkele poot en handig kan dienen als kaartentafel waarop een volledige kaart past, hoewel de speciale kaartentafel bij de hoekkooi klein is. De hoekkooi zelf is krap, met weinig stahoogte en uitstulpingen waar men zich aan kan bezeren, terwijl de V-kooi voorin redelijk groot is. Het toilet bevindt zich voorin aan stuurboord, eenvoudig en functioneel. De eenvoudige kombuis is uitgerust met een Origo niet-gedrukte alcoholkookplaat met twee branders en een oven, en een goed geïsoleerde koelbox waarin een ijsblok drie tot vijf dagen meegaat. De water- en vuilwatertanks zijn in de romp meegegoten, en de boot draagt 35 gallon water tegenover 18 gallon diesel.
Bekende problemen
Verschillende terugkerende gebreken zijn te herleiden naar de constructie en systemen. Het dek met balsakern is gevoelig voor delaminatie onder de mast en de compressiepaal, waarbij een verzwakt dwarsbalkje kan optreden. De ondiepe, gedeelde bilge verzamelt het afwateringwater van zowel de douchespot als de koelbox, en gestaag water dat niet kan weglopen heeft op sommige boten het vlonderhout doen rotten. Lekkages onder de stuurstandaard en bij de kajuitramen komen vaak voor. Eigenaren melden ook minderwaardige lieren en een kwetsbare brandstoftank die door sommigen is vervangen; het manometer van de brandstoffilter bevindt zich in de stuurboordkist, waardoor het moeilijk te zien of bereikbaar is. Door de constructie met rasterpatroon beweegt water in zeegang naar onbereikbare plekken in plaats van direct terug te stromen naar de bilge. (1)
Eigendomspunten
Vroege rompen van 1983 tot 1985 waren uitgerust met een 13 pk Yanmar-motor met directe koeling, terwijl latere boten — waaronder de door eigenaren beschreven 16 pk Yanmar — zijn versterkt. De motorruimte biedt verrassend goede toegankelijkheid voor een 31-voets boot, met een uitstekende geluidsisolatie. De T-vormige kuip is rond de stuurstandaard en het stuurwiel wat krap, hoewel eigenaren de zeer grote kuip prijzen met ergonomische zitplaatsen en voldoende bakskisten. De gangboorden en handgrepen zijn ruimschoots voldoende om onderweg naar voren te gaan, en de gemakkelijk bereikbare ankerkoker en ankerrol maken het mogelijk om het ankergerei met de hand te bedienen zonder ankerlier.
Het oordeel
De Hunter 31 is een praktische, onderhoudsvriendelijke kusttoerzeiler met een stijve, goed gebouwde romp en een tuigage die leuk is om met een kleine bemanning te zeilen. Haar zwakheden zijn geconcentreerd in de integriteit van de dekkern, de bilgeafwatering en een paar door eigenaren nauwkeurig gecontroleerde fittingen, maar geen daarvan ondermijnt haar rol als toegankelijke instap in het moderne toerzeilen uit de jaren 80.
Pluspunten
- Uiterst solide, handopgelegde romp met een doorlopend binnenschaal voor maximale stijfheid
- Vergevingsgezind, uitgebalanceerd roergedrag; gemakkelijk solo te zeilen en comfortabel bij 5–6 knopen wind
- Ruime salon met stabiele dinette als navigatiehoek en stahoogte van 1,90 m (6'3")
- Goede motorbereik en een rustige motorruimte voor een boot van deze omvang
Minpunten
- Het dek met balsakern delamineert, vooral onder de mast en de compressiepaal
- Ondiepe, gedeelde bilge en wrangen houden water vast, wat leidt tot rotten van de bodem
- Veelvoorkomende lekkages bij de pedestal en ramen; meldingen van matige kwaliteit van de lieren
- Corrosie aan de gietijzeren kielbouten en een kwetsbare brandstoftank, volgens eigenaren
