Ontwerp en constructie
Columbia produceerde de 5.5 in serie met polyester, een destijds nieuw materiaal dat de boot aanzienlijk lichter maakte dan zijn houten tijdgenoten. De fabrikant omschreef de gegoten polyester romp als een van de meest geavanceerde wedstrijdjachten in het land, en de werf positioneerde hem als een eenheidsklasse-wedstrijd-sloop en daysailer voor de veeleisende zeiler. Met een lengte over alles van 32'5", een waterlijnlengte van 22'7" en een waterverplaatsing van 4.500 pond, tegenover 2.800 pond aan loden ballast, heeft de boot een breedte van 6'3" en een diepgang van 4'4". De stahoogte bedraagt 39 voet vanaf de waterlijn, en de fractionele tuigage draagt 311 vierkante voet aan zeiloppervlak. Dezelfde romp werd gebruikt voor de open kuip 5.5 racer/daysailer en de Sabre met verhoogd dek en slaapplaatsen voor vier personen, hoewel de Sabre de productievere van de twee bleek te zijn. (1)
Tuigage en handling
De 5.5 was de open kuip racer/daysailer van de vroege Columbia-reeks, en de werf beweerde dat hij presteerde met dezelfde snelheid en eigenschappen als de International 5.5 anker. Dat is een betekenisvolle bewering gezien het oorspronkelijke ontwerp: Carina en de door de Minotaurus beïnvloede aanpassingen werden getrokken uit boten die Olympische en Scandinavische eer hadden behaald, en de polyester constructie was lichter dan de op maat gemaakte houten vloot. Het eenheidsklasseprincipe betekende dat identieke rompen wedstrijden voeren volgens dezelfde regels, en de tuigage van 311 vierkante voet op een waterlijnlengte van 22'7" suggereert een levendig, gemakkelijk te zeilen platform in plaats van een zware toerzeiler. (2)
Accommodatie
De 5.5 zelf was een open kuipracer/dagsailer zonder eigen kajuitaccommodatie; de Sabre gebruikte dezelfde romp met een verhoogd dek, kajuit en stapelbedden voor vier personen. Eigenaren die beschutting en slaapplaats wilden, kochten de Sabre, terwijl de 5.5 trouw bleef aan het concept van dagsailen en eenheidsklasse-wedstrijden. Het vlakke dek en de tranvormige romp waren esthetische en prestatiegerichte keuzes, geen compromissen voor toervaren. (1)
Bekende problemen
Het centrale historische probleem van de 5.5 was niet structureel, maar regelgevend. Columbia wilde een boot klaar hebben wanneer polyester werd goedgekeurd voor de 5.5 Meter-klasse en de mallen dienden te worden aangepast om het ontwerp te tonen op de New York Boat Show, maar de klasse weigerde de polyesterconstructie te goedkeuren, waardoor Columbia achterbleef met een verlaten ontwerpmodel. De International 5.5 Meter Class verbiedt deze lichtere ontwerpen althans aanvankelijk, en Columbia's poging om de boten te verkopen als ontwerpboten en daysailers slaagde niet. Er werden minder dan 50 rompen geproduceerd voordat de 5.5 en Sabre in 1969 uit de Columbia-productie lijn verdwenen, en het ontwerp werd door de werf tot voor kort vrijwel in de kast gezet. (2)
Het oordeel
De Columbia 5.5 is een fascinerende voetnoot in de Amerikaanse polyesterbootgeschiedenis: een echte wedstrijdbromp met Olympisch erfgoed die commercieel verloren ging door een klassenregel die nooit werd ingevoerd. De door Herburn en O'Day geïnspireerde vorm en lichte polyesterconstructie maakten het een snelle daysailer en een interessante kandidaat voor een eenheidsklasse, maar de ban en het mislukte marketingplan hebben ervan een zeldzaamheid gemaakt. Voor de juiste eigenaar biedt hij een unieke, historisch belangrijke wedstrijdboot; voor de meeste mensen is de kajuit van de Sabre praktischer.
Pluspunten
- Directe romplijnage van een olympisch ontwerp uit 1956 en een Gold Cup 5.5 Meter uit 1958
- Licht polyester ontwerp in vergelijking met op maat gemaakte houten tijdgenoten
- Echte eenheidsklasse wedstrijd-sloop met gedocumenteerde bewering van snelheidsgelijkheid met de International 5.5
Minpunten
- In de steek gelaten door de weigering van de 5.5-meter-klasse om polyester te goedkeuren
- Minder dan 50 gebouwd; beperkte ondersteuning van de klasse en gedeelde onderdelen
- Alleen open kuip — geen accommodatie zonder de Sabre-variant
