Ontwerp en constructie
De Columbia 34 Mk II met de bubble-top van Tripp rust op een massieve polyester romp met een externe gietijzeren, geboute kiel en een vrijhangend roer. De dek-rompverbinding is gelamineerd en geklit, en de mast is op het dek geplaatst en leunt binnenin op een grote, massieve teakhouten compressiepaal, in plaats van direct op de kiel te drukken. Die opstelling brengt aanzienlijke krachten terecht in het dek zelf. De onderwanten zijn aan het dek bevestigd met grote contraplaten, een methode die in de toenmalige recensies werd bestempeld als minder sterk dan ze aan een schot of de romp vastmaken. In de achtersteven is de afstand tussen de schotten groot, waardoor de romp daar vrij flexibel is; bij sommige boten is er sprake van permanente doorbuiging (oil canning) met een "flexibel" gevoel achterin. Een paar rompen werden gebouwd met een balsahouten kern onder de waterlijn, maar de werf heeft de kern rond alle huiddoorvoeren verwijderd. Het vrijhangende roer is weliswaar handig, maar wordt erkend als minder robuust dan een roer aan skeg of een enorm roerblad, en de boot is nooit bedoeld als blauwwaterzeiler. (1)
Tuigage en handling
De slooptuigage is eenvoudig, met 526 vierkante voet zeiloppervlak — ongeveer evenveel als een Columbia 30 — en een kottertuigage was een fabrieksoptie. De mast staat op het dek met de teakhouten mastvoet eronder, en bij diverse geverifieerde boten werd compressie van het dek rond de mastvoet aangetroffen. Onder zeil is de boot geen snelheidsduivel; de bescheiden tuigage en het hoge vrijboord laten haar ondermaats presteren bij licht weer en ze loopt niet zo hoog aan de wind als ontwerpen met een lager vrijboord, waardoor ze vroeg moet worden gereefd. Op de motor laat ze betere prestaties zien: met de originele Palmer en een tweelaags schroefblad loopt ze doorgaans maximaal 5 knopen op 2.000 tpm en verbruikt ze minder dan een gallon per uur. De vaart is opvallend droog, waardoor er weinig water op het dek en in de kuip komt. Een helmstok was standaard, met een Yacht Specialties stuurwiel als optie. (1)
Accommodatie
Aan de voorzijde is de V-kooi traditioneel en royaal, met een ankerkluis en planken afgelijnd met een teakhouten reling; sommige boten kregen er laden of bovenkasten onder, en een paar waren uitgerust met optionele teakhouten plafondkasten. Een centrale gelcoatkluis onder de kooi kon worden omgebouwd tot een watertank van meer dan 100 gallon. Achterin aan bakboord bevinden zich twee hangkasten, terwijl aan stuurboord het toilet ligt met een teakhouten kast, spiegel, een dekluik in het plafond en op sommige boten een douche met drukwater. De U-vormige dinette aan stuurboord biedt plaats aan vier personen en kan worden neergelaten tot een tweepersoonskooi, tegenover een lange bank die kan worden opgeklapt tot een tweede kooi. De kombuis in de bakboordse hoek beschikt over een roestvrijstalen spoelbak, vier teakhouten laden, schuifdeuren en een cardanisch opgehangen alcoholkookplaat met oven; de bovenlader van de koelbox loost naar de bilge. Een hoekkooi aan stuurboord en een schuifbare kaartentafel maken het interieur compleet. De stahoogte in de salon is 7 voet, voorin 6'4". Sommige rompen zijn voorzien van patrijspoorten achter de banken, goed gekit en zelden lekkend.
Bekende problemen
Helling onthult een eigenaardigheid: de kombuis en het boordtoilet zakken onder de waterlijn bij meer dan 15 graden helling, en de spiegel van het stuurboordboord bevindt zich op die windhoek specifiek onder water bij 30 graden helling. De dekken van deze boten hebben zeer vaak te maken met delamineerde en rotte multiplex kernen. De kielbouten van de Columbias uit de jaren 70 verdienen altijd een grondige inspectie. De dunne achterste schotten zijn gevoelig voor doorbuiging en delaminatie ("oil canning"), en compressie van het dek bij de mastvoet is bij verschillende boten aangetroffen. De hellende vloer van de kombuis bemoeilijkt het werken op zee iets. (1)
Refits en eigendom
De motor is bereikbaar via een demontabele polyester trap, wat zorgt voor een goede toegankelijkheid tot de Palmer. De standaard motoren zijn goed gedocumenteerd: de Palmer P-60 gebruikte een vaste schroef van 16x11 RH of een Martec-vouwschroef van 16x10 RH, met links gedraaide versies voor de optionele Albin- of Perkins-diesels. Water bevindt zich in een polyester tank van 40 gallon onder de bank aan bakboord; 30 gallon brandstof zit in een stalen tank onder de dinette aan de voorzijde.
Het oordeel
De Columbia 34 Mk II is een droge, stabiele kusttoerzeiler met een ruim interieur met bolle top en eenvoudige toegang tot de motor, maar de flexibele achterconstructie, rot in de dekkern en het onderdompelen van de kuip door helling zijn reële aandachtspunten voor eigenaren. Ze presteert niet bij licht weer en was nooit bedoeld voor zware zeewindse omstandigheden, maar ze kan wel lange reizen en zwaar weer aan.
Pluspunten
- Traditionele V-kooi en ombouwbare dinette bieden slaapplaats aan een gezin van vier of meer personen
- Droge vaart met een goede actieradius op de motor en lage brandstofverbruik
- Hefbare trappen bieden uitstekende toegang tot de Palmer hulpmotor
Minpunten
- Multiplex dekken delamineren en rotten zeer vaak
- Achtersteven is flexibel door weinig schotten; tekenen van inwatering waargenomen
- Spiegels gaan onder water staan bij een helling van meer dan 15 graden
