Ontwerp en constructie
De Mk III werd met zes inch verlengd in de kuip en het achterschip, terwijl de breedte ongewijzigd bleef. Dit subtiele lengterecord behield de royale breedte en de relatief hoge vrijboord die de 27-voets klasse zo kenmerkend maakten in vergelijking met traditioneler ontwerp met langere overhangen. Het verhoogde kajuitdak steigt in een lage hoek op vanaf een hoog, doorgebogen dek, en hellende gangboorden van redelijke breedte lopen naar de kuipranden achter de lieren. Onderwater is een naar achteren gerichte vinkiel, typisch voor veel ontwerpen uit de jaren 70, gekoppeld aan een vrijhangend roer dat vastzit aan het achtereinde van de waterlijn. Het roerblad zelf is voor deze editie herontworpen in een hogere aspectverhouding. De kiel kan echter het gewicht van de romp niet alleen dragen, wat een sterke en gedetailleerde kielkoker vereist voor de winterstalling. (1)
Tuigage en weggedrag
De Mk III van Rob Ball verhoogde de masthoogte opnieuw, dit keer vergezeld van een echte toename van het zeiloppervlak, en de mast staat ver naar achteren geplaatst om een relatief grote voordriehoek te creëren over een ruim voordek. De grootschoot-overloop is naar voren verplaatst naar een montage op het brugdek. Op het water ruilt de naar achteren staande vinkiel de absolute loefwaardige grip in voor soepel koersvaren aan de ruime wind, terwijl het lichte roergevoel snel reageert en de boot fundamenteel rond het sturen met de helmstok is ontworpen. Lichtere wind is gunstig voor de modellen met een hogere tuigage zoals de Mk III, en het ontwerp als geheel blijkt sterk en zeewaardig genoeg voor een kusttocht, hoewel het draagvermogen zowel qua volume als gewicht beperkt blijft door het type.
Accommodatie
Binnenin behield de Mk III de basisindeling van zijn voorgangers, met slechts het toevoegen van rookachtige acrylaat patrijspoorten en kleine details. De ruime kajuit biedt stahoogte, met een V-kooi voorin, een toilet en een hangkast net achterin, een dinette aan bakboord en een bank aan stuurboord; het grootste deel van het interieurvolume bevindt zich in die lounge-ruimte van de bank en dinette. Direct binnen de kajuittrap ligt een compacte kombuis met spoelbak en kookplaat, tegenover een koelbox en een werkblad. Lange, rechte kuipbanken reiken tot op enkele centimeters van de brede spiegel.
Bekende problemen
Twee praktische tekortkomingen blijven over van het ontwerp naar de eigenaar. Het stuurwiel, dat vanaf 1975 op de Mk III werd geleverd, dwingt de roerganger om op de zitbanken te gaan staan om achter het wiel te komen, omdat de voetenruimte in de kuip te smal is om doorheen te lopen. De leeftijd is duidelijk zichtbaar aan het bovenwaterschip: veel rompen vertonen verbleekte gelcoat en zijn opnieuw gespoten, en de rubberen binnenschaal rond de bakboordverlichting is gevoelig voor haarscheuren en vroegtijdig lekkage. Een koper moet budgetteren voor het opnieuw lakken van het bovenwaterschip bij een oudere exemplaar als dit nog niet is gedaan.
Refits en eigendom
Een dieselhulpmotor werd in 1978 een optie, waarbij de eencilinder Yanmar SYP 12 tegen het einde van de productieperiode van de Mk III standaard werd in plaats van de standaard Atomic 4 benzinemotor. Een stuurwiel bleef een optie in plaats van een noodzaak voor achteraf uitvoering, gezien het op de helmstok gerichte DNA van de boot. De klasse vaart zonder handicapscheiding over alle klassen, zodat een Mk III gelijkwaardig strijdt met zijn zusterschepen ondanks de veranderde ballast en diepgang.
Het oordeel
De C&C 27 Mk III verfijnt een beproefde kusttoerzeiler met een hogere, grotere tuigage en een dieper getuigd roer, terwijl de ruime kajuit met stahoogte behouden blijft die de lijn zo populair maakte. Ze is snel aan de ruime wind en licht op het roer, maar de vinkiel beperkt de nauwkeurigheid aan de wind en de geometrie van de kuip met stuurwielbesturing is onhandig.
Pluspunten
- Lange, succesvolle ontwerplijn met bijna 1.000 gebouwde rompen
- Ruime kajuit met goede stahoogte en een praktische dinette met kombuis
- Licht en direct roergevoel met sterke prestaties op kusttochten
- Hogere mast met groter zeiloppervlak is geschikt voor lichter weer
Minpunten
- De naar achteren geplaatste vinkiel levert minder dan perfecte prestaties aan de wind
- Stuurwielbesturing vereist dat u op de zitbanken moet klimmen om bij het stuurwiel te komen
- De kiel kan het rompgewicht niet dragen; een complexe winterkraam is vereist
- Verouderde delen van het bovenwaterschip en door weer verkleurde rubberen afdichtingen van de patrijspoorten moeten in het budget worden meegenomen
