Tasarım ve Soy Ağacı
Cornu’nun 1963 tasarımı, GRP gövdede entegre yüzdürme tanklarına sahip, katı bir tek tip (one-design) hareketli salmalı bir yelkenliydi. Bu konfigürasyon, 1969 yılında International Yacht Racing Union tarafından Uluslararası Statü ile onurlandırılmış ve ardından 1972'nin sonlarında 1976 Olimpiyatları için seçilmiştir. Sınıfın bir ölçüm kuralı olarak stabilitesi tamdır: her gövde birebir aynı olacak şekilde tasarlanmıştır; bu durum, Vanguard’ın bu sınıfı, ara basamak olarak inşa edilen iki versiyonlu International 420 ile birlikte gençlikten olimpiyata uzanan bir geçiş yolunun zirvesi olarak kullanmasına olanak tanımıştır. 470’in 4,4 metrelik su hattı boyu (LWL) ve 120 kg gövde ağırlığı, 12,7 m²'lik ana yelken ve flok arma ile 13 m²'lik spinnaker kombinasyonu sayesinde yüksek bir yelken alanı/ağırlık oranına sahiptir; bu da teknenin kolayca planing yapmasını ve çok çeşitli hava koşullarında yüksek performans göstermesini sağlar. (1)
Arma ve Kullanım
Tekne, 6,76 m'lik bir direkte tek bir trapez ve spinnaker taşır; optimum toplam ağırlığı 110–145 kg arasında olan iki yelkenci tarafından mürettebat edilir. Bu yüksek yelken alanı/ağırlık oranı ve planing gövde yapısı, onu tüm kıtalardan gelen farklı vücut ağırlıklarındaki yelkenciler için yüksek performanslı bir dingi haline getirir. Olimpik rekorlar da tasarımın tek bir baskın ülke yerine çok geniş bir uluslararası alana ödül verdiğini göstermektedir. 13 m²'lik bir uçurtması olan bu hareketli salmalı tekne aktif bir mürettebat çalışması gerektirir; ancak arma sınıf kuralları gereği sabittir, bu nedenle değişkenler ekipman seçimi değil, ayar ve kullanımdır. (1)
İnşa ve Özelleştirme
Vanguard, 470'i Pewaukee, Wisconsin'de inşa etti ve ilk teknelerin etrafında oluşan tekne sahibi kültürü olağandışı derecede pratikti. Yelkenciler, sınıf kuralları dahilinde perdeleri biraz hareket ettirebiliyor ve güverte gövdeye oturtulmadan önce kendi boyutlarına ve kontrol tercihlerine uygun güverte ekipmanlarını yerleştirebiliyorlardı. Temel yapısal felsefe, baş bodoslama takımından direk tabanına, çarmıh ayaklarından direk tabanına ve bir çarmıh ayağından diğerine kadar güçlü bir yük aktarım yolunun, geri kalan her yerde son derece ince bir kabuk kullanılmasına olanak tanımasıydı. Tersane tarafından sunulan önemli bir öneri, direk deliği etrafındaki güverte elyafının baş-kıç yönlü değil, 45 derecelik açılarla hizalanmasıydı; bu, çevredeki laminatın minimumda kalmasını sağlayan yerel bir takviye yöntemiydi.
Bilinen Sorunlar
Sınıfın sahibi tarafından yapılan değişikliklere gösterdiği tolerans, en çok dikkat edilmesi gereken noktadır. Perdeler kurallar dahilinde yerlerinden oynatılabilir ve güverte ekipmanları yeniden konumlandırılabilirdi; bu nedenle tek tek teknelerde kritik yük üçgenlerinin ne kadar iyi uygulandığı farklılık gösterir. Hafif görünen bir gövde, takviye edilmiş omurgadan uzaklaştıkça çok fazla gövde kalınlığından ödün vermiş olabilir. Sınırlı sayıdaki sahip deneyimleri elde edilen minimum gövde kalınlığını nicel olarak belirtmekten uzaktır; ancak tasarım mantığı, baş bodoslama ile direk tabanı ve çarmıh ayağı ağının dışında kağıt gibi ince bir gövdeye izin verir. Bu sürekliliğin herhangi bir yerindeki kopukluk, kozmetik bir yıpranma değil gerçek bir kusurdur.
Refit ve Sahiplik
Vanguard'ın yaklaşık 1.500 teknelik üretim geçmişi ve sınıfın küresel filosu, ikinci el bir Vanguard 470'in genellikle özel bir yeniden inşa projesi değil, tek tasarım (one-design) restorasyon projesi olduğu anlamına gelir: Sınıf kuralları değiştirilebilecek unsurları kısıtlar ve Pewaukee'de inşa edilen bu tekneler, 1980'lerin başında onların yerini alan yurtdışı yapım örneklerinden daha eskidir. Erken dönem Vanguard dönemine aşina olan sahipler, gövdeyi kapatmadan önce güverte düzenini kişiselleştirme imkanının değerini biliyorlardı; bu nedenle iyi belgelenmiş bir tekne, genel bir güverte yerine bilinen bir yelkencinin ağırlığına ve tarzına uygun hazırlanmış bir donanım planıyla satılabilir.
Karar
Vanguard 470, katı bir tek tasarım gövdeye ve rüzgar aralıklarının tamamında atletik mürettebat çalışmasını ödüllendiren trapez ve spinnaker armaya sahip, gerçek bir Olimpik miras planing yelkenlisidir. Pewaukee'de inşa edilen örnekleri tarihsel olarak ilk Amerikan 470'leridir; ancak onları ilginç kılan bu kullanıcı odaklı özelleştirmeler, her bir gövdenin yapısal bütünlüğünün takviyeli yük aktarım güzergahlarına uyulup uyulmadığına bağlı olduğu anlamına gelir.
Avantajları
- Entegre batmazlık tanklarına sahip, katı tek tasarım 4,70 m Olimpik dingi
- Yüksek yelken alanı/ağırlık oranı; kolayca planing yapar; geniş hava koşulu aralığı
- İlk ABD yapımı 470; Vanguard tarafından yaklaşık 1.500 adet üretildi
Dezavantajları
- Takviye edilmiş yük taşıma hatlarının dışındaki ince gövde kabuğu, modifikasyon durumunda gizli zayıflıklara yol açabilir
- Sahibi tarafından izin verilen perde ve donanım değişiklikleri gövdeden göreve değişir
- 1980'lerin başında okyanus aşırı tekneler tarafından geride bırakıldı; Pewaukee üretimi 1986'da sona erdi
