Tasarım ve İnşa
391, iç mekan iklimini iyileştiren sandviç yapıda fiberglas gövde ve güverteye sahiptir. Salması kurşundan imal edilmiş, torpil bulunan bir standart salma tipindedir; dümen ise modelin üretim sürecindeki değişiklikler sırasında modifiye edilmiştir. 39,27 fitlik tam boyu (LOA) ve 11,61 fitlik genişliği ile 3,38'lik boy-genişlik oranı, modern hacim odaklı standartlara göre nispeten dar bir gövdeye işaret ederken; %42'lik balast oranı ve 14.330 poundluk deplasman üzerindeki 6.067 poundluk kurşun balast, tekneyi sağlam bir şekilde balastlandırılmış bir yelkenli olarak tanımlar. 1990 yılındaki güncelleme; yeni ve geliştirilmiş bir güverte, modifiye edilmiş bir arma, revize edilmiş salma ve dümen ile daha da geliştirilmiş bir iç mekan getirmiştir. Bu nedenle alıcılar, üretim süresi boyunca iki farklı nesil güverte ve donanımın mevcut olduğunu unutmamalıdır. (1)
Arma ve Kullanım
Fraksiyonel armalı bir sloop olarak inşa edilmiştir ve karşılaştırılabilir yelkenlilerin %86'sının demirde tuttuğundan daha fazla arma taşıyarak önemli ölçüde aşırı donatılmıştır. ISO 8666 referans yelkeniyle yelken alanı/deplasman oranı 20,2'dir; %135 cenova ile bu oran 23,3'e yükselir. 233 olan deplasman-boy oranı (D/L) onu orta seviye yarışçılar arasına yerleştirir. Teorik gövde hızı 7,4 knot, alabora direnci (CSF) değeri 1,91 ve konfor oranı 25,5'tir. Islak alan yaklaşık 38 metrekare olup, batma oranı santimetrekare başına yaklaşık 218 kilogramdır; bu da teknenin suya derin oturduğu ve batmış her santimetre için ağır yük bindirdiği anlamına gelir. Su çekimi yüke bağlı olarak yaklaşık 1,95 ila 2,05 metre arasında değiştiğinden, büyük marinalarla sınırlıdır. (1)
Konaklama ve İç Yerleşim
391'in iç mekanı, 1990 yılındaki güverte ve donanım revizyonunun ardından üretim süreci boyunca geliştirilmiş ve daha da mükemmelleştirilmiştir. Gövde ve güvertenin sandviç yapısı, kabinin iç iklimini iyileştirir; bu durum, estetik bir detaydan ziyade, inşa yönteminin sunduğu somut bir sürekli yaşam avantajıdır.
Refit ve Sahiplik
1990 yılındaki değişiklikler, belgelenmiş en önemli evrimdir: yeni ve geliştirilmiş bir güverte, modifiye edilmiş arma, değiştirilmiş salma ve dümen ile sürekli geliştirilen bir iç mekan demiri. Bu modeli inceleyen alıcılar, temel Södergren gövde konsepti aynı kalmış olsa da, 1990 öncesi ve sonrası tekneleri güverte ve sistem açısından birbirinden oldukça farklı olarak değerlendirmeli ve her biri için ayrı sörvey beklentilerine sahip olmalıdır. (1)
Karar
Finngulf 391; derin balastlı kurşun torpil salmasına, olağanüstü güçlü fraksiyonel armasına ve daha iyi bir kamara iklimi sağladığı kaydedilen sandviç gövde yapısına sahip, düşük üretim adetlerindeki bir Södergren performans gezi teknesidir. Dar genişliği ve yüksek su çekimi oranı, marinadan marinaya kolayca geçmek yerine teknenin sertliğine ve orta seviye yarış soyuna önem veren denizcilere uygundur; 1990 yılındaki revizyonlar ise her bir teknenin hangi nesle ait olduğunu dikkatlice incelemeyi gerektirir.
Avantajları
- Cenova altında 23,3'e kadar çıkan SA/D oranına sahip, ciddi şekilde fazla armalı fraksiyonel sloop
- Sağlam 14.330 lb deplasman üzerinde %42 balast oranı sunan kurşun torpil salma
- İç mekandaki iklimi iyileştirdiği bilinen sandviç gövde ve güverte yapısı
- 1990 yılındaki revizyon sayesinde kesintisiz devam eden iç mekan ve güverte geliştirmeleri
Dezavantajları
- 1,95–2,05 m'lik su çekimi onu büyük marinalarla sınırlar
- 100'den az üretildiği için yedek parça ve benzer tekneler bulunması zordur
- Yüksek batma oranı (218 kg/cm), yüklü gezi koşullarında dezavantaj yaratır
