Design i konstrukcja
Długość całkowita wynosząca 30 stóp przekłada się na długość linii wodnej (LWL) na poziomie 25,66 stopy, a stosunek wyporności do długości (D/L) na poziomie 164 plasuje ten jacht w kategorii, którą recenzenci określają jako „lekkie jednostki regatowe”, a nie ciężkie jachty turystyczne. Ołowiany finkil z balastem i ster wolnonośny zapewniają nowoczesną część podwodną kadłuba, jednak stocznia oferowała prawdziwy wybór: budowano zarówno standardowy finkil, jak i wersję z bulbem oraz kil skrzydłowy. Zanurzenie zmienia się odpowiednio – finkil ma około 6,23 do 6,53 stopy zanurzenia przy obciążeniu i nadaje się tylko do większych marin, podczas gdy wersje z finkilem z bulbem ograniczają je do około 4,59 do 4,89 stopy, a kil skrzydłowy do około 3,77 do 4,07 stopy, co pozwala wersjom o małym zanurzeniu wpływać do płytkich portów niedostępnych dla głębokiego finkila. Powierzchnia zmoczona wynosi około 312 stóp kwadratowych, a współczynnik wyporności (immersion) bliski 853 funtów na cal kwadratowy odpowiada lekko obciążonemu kadłubowi, który szybko reaguje na ruchy załogi i trymowanie. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Ułamkowe ożaglowanie niesie powierzchnię żagli roboczą wynoszącą około 458 stóp kwadratowych (ok. 42,5 m²) na grot i fok, a wymiary szotów są jednolite i wynoszą 12 mm średnicy: szoty foka i genui mają 30,3 stopy długości, szot grota 75,9 stopy, a szot spinakera 66,8 stopy. Wskaźnik wywrotności na poziomie 1,95 oraz wskaźnik komfortu (Motion Comfort Ratio) wynoszący 19,6 opisują sztywną, żywą platformę, która bardziej ceni prędkość niż łagodne tłumienie każdej fali. Teoretyczna prędkość maksymalna kadłuba przy wyporności wynosi 6,9 węzła, a wskaźnik osiągów prędkości względnej (Relative Speed Performance) na poziomie 85 podkreśla, że jacht został zbudowany do żeglugi, a nie do bezczynnego stania w wodzie.
Napęd i osiągi na silniku
W dokumentacji znajdują się dwie opcje napędu Diesla. Mniejszy Volvo Penta 2001 oferuje 9 KM i maksymalnie 5,0 węzła, podczas gdy późniejszy model 2002 osiąga 18 KM i około 6,2 węzła – co wciąż jest krótko pod teoretyczne 6,9 węzła kadłuba pod żaglami. Pojemność zbiornika paliwa wynosi skromne 9 galonów amerykańskich, co jest odpowiednie dla jachtu, którego silnik ma charakter pomocniczy, a nie główny.
Wnętrze i komfort
Pod pokładem Sunwind 30 wyposażony jest w kambuz oraz toaletę – co stanowi minimalną infrastrukturę turystyczną do weekendowego i przybrzeżnego pływania. Lekka konstrukcja i regatowe parametry wskazują na wnętrze zaprojektowane pod kątem funkcjonalności w ograniczonym kadłubie o długości 30 stóp, a nie pod kątem przestronnego mieszkania.
Werdykt
Sunwind 30 to rzadki, lekko zbudowany skandynawski projekt, który nagradza żeglarza ceniącego reaktywność i prędkość na małym jachcie turystycznym bardziej niż przestrzeń we wnętrzu czy uniwersalność małego zanurzenia. Liczne opcje kilu to główny atut tego modelu, pozwalający kupującemu dopasować zanurzenie do planowanych akwenów, podczas gdy ułamkowy takielunek i niska wyporność sprawiają, że jacht chętnie wykonuje manewry. Skromne osiągi silnika i zużycie paliwa potwierdzają jego charakter jako jachtu żaglowego przede wszystkim.
Zalety
- Lekki kadłub typu „regatowy” z 45-procentowym stosunkiem balastu i żywą prowadnością
- Trzy opcje kilu o zanurzeniu od 1,15 do 1,98 m
- Takielunek ułamkowy ze specyfikacją szotów ułatwiającą łatwe przerabianie takielunku
Wady
- Zbudowano mniej niż 100 sztuk – rzadkość na rynku wtórnym
- Wersja z głębokim finkilem ograniczona do głównych marin ze względu na zanurzenie
- Minimalne warunki mieszkalne poza kambuzem i toaletą
