Design i konstrukcja
11 Metre One Design to kadłub z laminatu poliestrowo-szklanego z finkilem z bulbem, a sam kil wykonany jest z ołowiu. Stosunek wyporności do długości (D/L) wynoszący 81 plasuje jacht mocno wśród ultralekkich jednostek regatowych, podczas gdy stosunek balastu do wyporności na poziomie 44% oraz stosunek długości do szerokości (L/B) wynoszący 3,99 opisują wąski, lekki kadłub nastawiony na prędkość, a nie na przestrzeń mieszkalną. Powierzchnia zmoczona wynosi około 290 stóp kwadratowych, a zanurzenie wahające się między 5,9 a 6,2 stopy zmienia się wraz z obciążeniem – jest ono na tyle głębokie, że umożliwia wejście jedynie do głównych marin. Nie są to proporcje turystyczne; to fundamenty monotypu regatowego typu ślizgowego.
Ożaglowanie i prowadzenie
Tym, co wyróżnia ten projekt na tle konkurencji, jest jego ożaglowanie. Jacht został zbudowany z takielunkiem ułamkowym i niesie więcej żagli niż 100% wszystkich podobnych łodzi, co oznacza, że jest znacznie zbyt mocno ożaglowany jak na swój rozmiar kotwiczny. Stosunek powierzchni żagli do wyporności wynosi 27,9 przy standardowym żaglu referencyjnym ISO i wzrasta do 31,9 przy genui 135%, przy wskaźniku komfortu wynoszącym zaledwie 10,9 oraz wskaźniku wywrotności na poziomie 2,22 – co dyskwalifikuje go z regat oceanicznych według tych standardów. Teoretyczna prędkość kadłubowa wynosi 7,0 węzła. Olinowanie stałe i olinowanie ruchome są określone na długości i średnicach regatowych: fały grota, foka i spinakera mają długość 94,2 stopy przy średnicy 3/8 cala, podczas gdy szoty mają średnicę 1/2 cala, a sam szot grota osiąga długość 84,1 stopy. Do manewrów portowych zazwyczaj używa się silnika zaburtowego o mocy od 3 do 4 KM. (1)
Warunki mieszkalne
11 Metre One Design jest wyposażony w jedną kabinę. Źródła opisują go jako jacht regatowy, a nie jacht weekendowy, a układ z jedną kabiną odzwierciedla kadłub zbudowany wokół przepisów i tras regatowych, a nie liczby miejsc do spania czy wielkości kambuza.
Werdykt
11 Metre One Design to celowo zaprojektowany monotyp regatowy z partnerstwa Holland-Gyhlenius, budowany przez stocznię Precision Boat Works od 1990 roku. Jego ultralekka wyporność, mocno przeskalowany takielunek ułamkowy i ołowiany kil z płetwą sprawiają, że jest to szybki jacht do regat klubowych z silną strukturą klasową za plecami, ale te same parametry, które czynią go szybkim – niski wskaźnik komfortu, wysoki wskaźnik wywrotności, zbyt głęboki zanurzenie ograniczające manewrowanie w marinach – potwierdzają, że nie jest to jacht oceaniczny ani rodzinny.
Zalety
- Wyraźnie przewymiarowany takielunek ułamkowy zapewniający maksymalną prędkość na kotwicy
- Ołowiany kil z płetwą na kadłubie z laminatu poliestrowo-szklanego
- Aktywna klasa monotypowa z udokumentowanymi regatami flotowymi
- Ultralekkie proporcje regatowe (DL-ratio 81) (1)
Wady
- Wskaźnik wywrotności wynoszący 2,22 wyklucza żeglugę regatową oceaniczną
- Zanurzenie wynoszące 5,9–6,2 stopy ogranicza jacht do głównych marin
- Jedna kabina; minimalne warunki mieszkalne dla żeglarstwa turystycznego
- Niski wskaźnik komfortu (10,9)
