Projekt i konstrukcja
22-stopowy projekt Einara Ohlsona jest zbudowany z litego laminatu poliestrowo-szklanego z żeliwnym finkilem, a stocznia oferowała go w dwóch różnych konfiguracjach wnętrza. Najwcześniejsze jachty posiadały lekkie mahoniowe wnętrze, które ważyło co najmniej 300 kg mniej niż późniejsza wersja z 1971 roku, która przyjęła formowaną wewnętrzną konstrukcję z laminatu. Wyporność wynosi 3527 funtów, a balast żeliwny – 1213 funtów, co daje stosunek balastu do wyporności na poziomie 34,39%. Szerokość wynosząca 8,04 stopy daje stosunek długości do szerokości (L/B) na poziomie 2,65. Przy zanurzeniu wynoszącym 4,10 stopy pod typowym obciążeniem kadłub ma na tyle małe zanurzenie, że bez trudu wpływa do płytkich marin. Powierzchnia zmoczona wynosi około 172 stóp kwadratowych, a współczynnik zanurzenia (immersion rate) na poziomie 542 funtów na cal wskazuje na sztywny, płytki kadłub, który wyraźnie reaguje na ciężar załogi i sprzętu. (1)
Takielunek i obsługa
Ohlson 22 to slup topowy niosący 270 stóp kwadratowych żagli. Przy standardowym żaglu referencyjnym ISO 8666 stosunek powierzchni żagli do wyporności wynosi 15,3, a po dodaniu genui na 135% rośnie do 18,2. Stosunek wyporności do długości (D/L) wynoszący 216,99 plasuje go mocno wśród ciężkich jachtów turystycznych tej wielkości. Teoretyczna prędkość kadłubowa wynosi 5,9 węzła. Specyfikacja techniczna szczegółowo opisuje olinowanie stałe i olinowanie ruchome – fały grota, foka/genui oraz spinakera mają łącznie 67,4 stopy liny o średnicy 5/16 cala, natomiast szoty mają średnicę 10 mm i biegną na odcinkach od 21,3 do 53,3 stopy w zależności od przeznaczenia. Wskaźnik wywrotności wynoszący 2,09 oznacza, że jacht nie zostałby dopuszczony do udziału w regatach oceanicznych, a wskaźnik komfortu wynoszący 17,0 sugeruje stabilną żeglugę na krótkiej, stromej fali. Pomocą przy manewrach portowych jest zazwyczaj silnik zaburtowy o mocy 3 do 4 KM lub silnik elektryczny generujący uciąg od 73 do 87 funtów.
Wnętrze i kabiny
Pod pokładem Ohlson 22 oferuje dwie kabiny z czterema miejscami do spania, kambuz oraz toaletę. Wnętrze wykończone jest mahoniem, co jest spójne ze świetlią zabudową drewnianą wczesnych wersji, podczas gdy późniejsze jachty zastępowały te powierzchnie formowanym laminatem poliestrowo-szklanym (GRP). Kompaktowy przestrzeń jest typowa dla 21-stopowego jachtu turystycznego z tamtej epoki, a liczba czterech miejsc do spania odzwierciedla przeznaczenie jednostki dla par mieszkających na weekendy lub małych rodzin, a nie do długodystansowej żeglugi mieszkalnej.
Werdykt
Ohlson 22 to skromny, dobrze zdefiniowany produkt wczesnych lat laminatowych biura projektowego Ohlson: jacht żaglowy typu slup z finkilem o małym zanurzeniu i solidnej konstrukcji, z wyraźną historią wnętrza obejmującą dwie generacje oraz konserwatywnymi proporcjami turystycznymi. Jego parametry klasyfikują go jako jacht do żeglugi przybrzeżnej po wodach osłoniętych, a nie jako oceaniczny ścigacz; ponadto lekkie, surowe wnętrze wczesnych lat wiąże się dla kupującego ze znaczną stratą masy w porównaniu z późniejszymi formowanymi wykończeniami.
Zalety
- Solidny kadłub z laminatu poliestrowo-szklanego z żeliwnym finkilem i zanurzeniem 4,10 stopy ułatwiającym wchodzenie do marin
- Wczesna wersja z mahoniowym wnętrzem waży co najmniej 300 kg mniej niż jachty z wnętrzem z GRP z 1971 roku
- Cztery miejsca do spania, kambuz i toaleta w 21-stopowym kadłubie
Wady
- Wskaźnik wywrotności wynoszący 2,09 (według oceny z yachtdatabase) wyklucza go z regat oceanicznych
- Stosunek wyporności do długości (D/L) na poziomie 216,99 ogranicza przyspieszenie przy słabym wietrze
- Napęd pomocniczy to silnik zaburtowy lub elektryczny, a nie stacjonarny
