Projekt i rozwój
Geneza LE 111 plasuje się w szerszej historii jachtów typu Lemsteraak, gdzie konstrukcja kadłuba przechodziła od drewna na początku XX wieku do nitowanych, a później spawanych żelaznych i stalowych elementów. Alderaast LE111 został zbudowany zimą 2015–2016 przez stocznię SRF w Harlingen, przy koncepcji Chrisa Beukera, który nadzorował proces budowy. Sam projekt pochodzi od Martijna van Schaika, związanej ze studiem Hoek Design – pracowni, która od wczesnych lat 80. XX wieku wykańcza ponad 250 jachtów typu Lemsteraak przy użyciu własnych narzędzi do prognozowania prędkości. Przy długości 12,85 metra ten jacht Visserman jest o 60 cm dłuższy od projektów van Schaika o długości 12,25 m, takich jak Eb en Vloed, co stanowi świadome przedłużenie ugruntowanej proporcji.
Budowa
Zamiast zastosować jednolitą blachę stalową o grubości 5 mm, Alderaast LE111 był składany z płyt o różnych grubościach – decyzja ta pozwala dopasować materiał do konkretnych wymagań konstrukcyjnych, zamiast stosowania jednego standardu. Profil miecza jest wyraźnie smukły, co można zaobserwować podczas żeglugi w przechyle. Konstrukcja pozostała ze spawanej stali, co jest spójne z późniejszym okresem budowy jachtów stoczni Lemsteraak.
Takielunek i prowadzenie
Koncepcja projektowa LE 111 kładła nacisk na szybką, zwrotną jacht, który dobrze reaguje przy słabym wietrze. Cel ten był realizowany poprzez analizę: dziewięć wariantów konstrukcyjnych zostało przeanalizowanych za pomocą oprogramowania Multisurf i Winpower pod kątem oporu, zachowania na fali i właściwości nautycznych, a następnie trzy modele przeszły dodatkowe badania metodami numerycznej mechaniki płynów (CFD) w celu wizualizacji oporu kadłuba. W rezultacie powstał kadłub o stosunkowo smukłej części podwodnej i małej powierzchni zmoczonej. Testowani odnotowali niższą stabilność początkową obok dużego zwrotnego momentu. Na wodzie aak bardzo szybko przyspiesza w szkwałach, natychmiast rozpędzając się, gdy tylko wiatr tężeje. Smukła część podwodna kadłuba o małej powierzchni zmoczonej dobrze tłumaczy szybkość reakcji i przyspieszenie przy słabym wietrze. (1)
Remonty i właściciele
Alderaast LE111 przeszedł z rąk Jellesma Beheer B.V. z Lemmer, które posiadało go w latach 2016–2025, do Wallisuma B.V. z Naarden od 2025 roku. Historia własności jest ciągła i niedawna, przy czym jedyną odnotowaną nieprawidłowością poza samym przejściem własności był nadzór nad budową przez Beuker. Zróżnicowana grubość poszycia i smukły miecz to cechy projektowe tego kadłuba.
Werdykt
Lemsteraak LE 111 Visserman Uitvoering to przystosowany do celowej żeglugi, dopracowany technologicznie wariant otwartego jachtu rybackiego typu aak, który poświęca część stabilności początkowej na rzecz smukłego kadłuba o małej powierzchni zmoczonej, który szybko przyspiesza i świetnie sprawdza się przy słabym wietrze. Zbudowana ze spawanej stali z użyciem blach o różnych grubościach konstrukcja pokazuje nowoczesne podejście inżynieryjne zastosowane do tradycyjnego układu wnętrza.
Zalety
- Smukły kadłub o małej powierzchni zmoczonej z udokumentowanym przyspieszeniem w słabych wiatrach
- Nowoczesny proces projektowania oparty na CFD i VPP obejmujący dziewięć wariantów
- Otwarty kokpit Visserman wierny dziedzictwu jachtów roboczych
- Ciągła, niedawna historia własności od 2016 roku
Wady
- Niższa stabilność początkowa w porównaniu do pełniejszych kształtów Lemsteraak
- Brak opublikowanych szczegółowych specyfikacji wnętrza czy instalacji






