Projekt i charakter klasowy
Tym, co definiuje H-Boat, jest jego dyscyplinarny system monotypowy (one-design). Linie projektowe Groopa z 1967 roku dały 27-stopowy jacht balastowy z Baltyku o długości całkowitej (LOA) wynoszącej 8,28 metra, szerokości 2,18 metra (znacznie poniżej limitów do transportu drogowego) oraz zanurzeniu 1,3 metra. Stosunek balastu do wyporności na poziomie 50 procent i wyporność 1450 kilogramów przy długości klasowej (LHT) wynoszącej 8,28 m sprawiają, że jacht łatwo się transportuje na przyczepie, choć niektóre źródła podają inne dane – około 1,45 tony (3190 funtów). Jachty budowane są przez dwie stocznie posiadające licencję World Sailing i utrzymywane są w wysokim standardzie wykończenia. Ożaglowanie na papierze jest skromne – 14,8 metra kwadratowego żagli roboczych w tym 10,2 metra kwadratowego foka – jednak symetryczny spinaker o powierzchni 36 metrów kwadratowych świadczy o regatowym przeznaczeniu jednostki. H-Boat żegluje w trzech lub czterech osobach i jest uważany za łatwy w prowadzeniu, co pomaga wytłumaczyć jego trwanie jako bardzo konkurencyjnej klasy monotypowej. (2)
Takielunek i obsługa
H-Boat posiada maszt stawiany na pokładzie, który jest łatwy w wyciąganiu i demontażu, połączony z pojedynczym przednim żaglem oraz opisanym wyżej symetrycznym spinakerem. Wówczas recenzenci opisywali duży grot i mocny fok z listwami, a układ pokładu jest hojny jak na te rozmiary: duży pokład dziobowy i szerokie półpokłady sprawiają, że obsługa jachtu to przyjemność, a nie udręka. Głęboki finkil i krótka linia wodna pozwalają mu szybko obracać się na sterze w porcie, choć ta sama recenzja zauważa, że obecne układy napędowe nie ułatwiają kontroli nad nim w tym miejscu. Na wodzie jest niezwykle bezpieczny – stabilny na zafalowaniu, przy silnym wietrze, a nawet sztormie, bez ryzyka wywrócenia. Jeden z właścicieli prowadził swojego Eidera przy wietrze o sile 50 węzłów z trzema refami i sztormowym fokiem, a jacht sprawnie płynie nawet przy zaledwie 5 węzłach wiatru, co czyni go atrakcyjnym na słabowiatrowe jeziora w południowych Niemczech, Austrii i Szwajcarii. Magazyn Yachting Monthly przypisał mu rzadkie połączenie elegancji, emocji i dzielności morskiej znacznie większego jachtu.
Budowa i kokpit
Konstrukcja skupia się na samoodpływowym kokpicie oraz wykończonym według najwyższych standardów kadłubie od stoczni Artekno z Finlandii. Sam kokpit daje poczucie bezpieczeństwa nawet przy dużych przechyłach, co jest ważną cechą biorąc pod uwagę żywe zachowanie jachtu przy nadmiarze wiatru. Dla bezpieczeństwa załogi i ułatwienia balastowania zamontowano półki stopowe, co podkreśla regatowy charakter jednostki. Szerokie półpokłady i duży pokład dziobowy już wcześniej wspomniane przyczyniają się do bezpiecznego środowiska pracy, a formy pokładu przeznaczone na windę kotwiczną i rurę baksztagową pokazują oryginalne przeznaczenie dla doposażenia w nowoczesne systemy kotwiczne, nawet jeśli standardowy układ się różni.
Warunki mieszkalne
Pod pokładem H-Boat jest bezkompromisowo spartański i bardziej przypomina biwak niż przybrzeżny caravaning. Mała pokładówka i niska wolna burta zapewniają wysokość siedzącą, ale nie pozwalają stać w pełnej wysokości, a wykończenie wnętrza nie spełnia współczesnych standardów nowych jachtów. Mimo to duże iluminatory kabiny i duża luka dziobowa sprawiają, że wnętrze jest jasne i przestronne, a na pokładzie znajduje się wszystko, co potrzebne do wygodnej krótkiej rejsu. Jedynym elementem wyposażenia sanitarnego jest toaleta z kubłem i szafką oraz zasłoną osłonową. Przestrzeń ta wystarczy dla pary lub grupy przyjaciół na weekendowy wyjazd, choć deszczowy dzień na kotwicy z czterema osobami na pokładzie mocno wystawi cierpliwość załogi, która będzie musiała na zmiany przemieszczać się po jachcie.
Znane problemy i remonty
Kilka słabych punktów wyróżnia jachty H-Boat. Obsługa silnika zaburtowego jest niewygodna, brak rolowanego żagla przedniego, a jacht charakteryzuje się dużym zanurzeniem, co oznacza mokrą żeglugę. Kotwiczenie wymaga pewnych manewrów: duża kotwica Danforth mieszka w bakisie na rufie, podczas gdy łańcuch jest przenoszony w zęzie w celu równomiernego rozłożenia masy. Według opinii żadne z tych problemów nie ma charakteru konstrukcyjnego ani krytycznego dla bezpieczeństwa, a wszystkie można wyeliminować przy umiarkowanym nakładzie finansowym.
Werdykt
H-Boat to jacht przetrwałej klasy, ponieważ radzi sobie wyjątkowo dobrze w dwóch obszarach: rywalizuje zaciekle jako kontrolowany monotyp i zapewnia bezpieczną żeglugę dla małej załogi w warunkach pogodowych, które przy mniejszych jednostkach byłyby nie do opanowania. Warunki mieszkalne są minimalne, ale jeśli chodzi o regaty klubowe i szybkie weekendowe przejścia, jest to spójny, solidnie zbudowany pakiet z szeroką siecią wsparcia.
Zalety
- Przetrwała klasa monotypowa z międzynarodowym statusem World Sailing i aktywnymi flotami w 12 krajach
- Bezpieczna i niepodatna na wywrotkę w warunkach sztormowych, a zarazem żywa przy 5 węzłach wiatru
- Łatwa w transporcie na przyczepie, pozbawianiu masztu oraz obsłudze przez trzy- lub czteroosobową załogę
- Samoodpływowy kokpit i bezpieczne, szerokie pokłady ułatwiające pracę w kokpicie
Wady
- Spartańskie wnętrze z wysokością siedzącą i toaletami w kabinie typu „koza”
- Niewygodna obsługa silnika zaburtowego w porcie oraz brak rolowanego żagla przedniego
- Mokra żegluga i skomplikowane ustawienie kotwiczenia
