Design i konstrukcja
Projekt Andersona z 1966 roku łączy monolityczny kadłub i pokład z laminatu poliestrowo-szklanego z finkilem i sterem wolnonośnym. Jacht plasuje się na solidnej granicy w zakresie wyporności: całkowita masa wynosi 4000 funtów przy balastzie 2300 funtów, co daje stosunek balastu do wyporności na poziomie około 57,6% (źródła różnią się nieznacznie, jedno podaje 59%). Tak wysoki udział balastu, znacznie przekraczający zwykły próg 40% dla jachtu sztywnego na żaglach, jest źródłem potężnego momentu prostującego i doskonałej stabilności początkowej. Stosunek wyporności do długości (D/L) wynoszący 363 plasuje go mocno wśród ultraciężkich jachtów turystycznych, co oznacza bardzo solidnie zbudowaną jednostkę jak na jej rozmiar. Wskaźnik wywrotności bliski 1,9 sugeruje, że jest to solidny kandydat do żeglugi oceanicznej. Ze wskaźnikiem komfortu na poziomie około 23 oferuje on rodzaj wygody załogi kojarzony raczej z jachtem turystycznym niż z typowym, lekkim dayseajlerem. (1)
Takielunek i prowadzenie
Hurley 22 to slup topowy niosący 240 stóp kwadratowych powierzchni żagli roboczych, podzielonej między grot o powierzchni 118 stóp kwadratowych oraz fok roboczy o powierzchni 122 stóp kwadratowych. Stosunek powierzchni żagli do wyporności (SA/D) wynoszący 15,3 plasuje go w kategorii jachtów niedożaglowanych, co oznacza, że potrzebuje on solidnego, silnego wiatru, aby rozwijać przyzwoite prędkości pod żaglami. Teoretyczna prędkość kadłubowa wynosi 5,52 węzła. Stosunek długości do szerokości (L/B) na poziomie 3,00 sprawia, że jest on smuklejszy niż większość porównywalnych konstrukcji, a wersja z kilami bocznymi – układem dwóch kilów dzielących ten sam kadłub i formy pokładu powyżej linii wodnej co wersja z finkilem – pozwala na bezpieczne osiadanie jachtu w pionie lub jego osiadanie na dnie, co jest ogromną zaletą na akwenach pływowych. (1)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem układ jest prosty i funkcjonalny: koja V na dziobie, koja rufowa na prawej burcie oraz kambuz na lewej burcie. W całym wnętrzu zastosowano drewniane wykończenia w stylu tekowym, a wysokość w kabinie wynosi około 4 stóp i 6 cali (ok. 1,37 m), co recenzenci tamtych lat uznawali za wartość poniżej średniej dla tej klasy. Wczesne egzemplarze nie posiadały osobnej toalety, choć późniejsze wersje, takie jak Hurley 22R, próbowały wygospodarować taki przedział – podobno w tej wersji się to udało. Standardowo nie montowano zbiornika wody, choć przewidziano miejsce na kanistry, a jacht zazwyczaj korzystał z silnika zaburtowego w studni zamiast stałego zbiornika paliwa.
Znane problemy
Wersje z kilami bocznymi i finkilem dzielą identyczne formy nad linią wodną, więc różnice w stanie wynikają z wykończenia wnętrza, długości masztu, materiału balastu oraz eksperymentu z przedziałem toaletowym, a nie z integralności kadłuba. Brak standardowych zbiorników i ograniczona wysokość w kabinie to praktyczne ograniczenia, z którymi musi się zmierzyć kupujący.
Remonty i eksploatacja
Po zaprzestaniu działalności przez Hurley Marine Ltd. w 1974 roku, produkcję modelu 22 przejęły stocznie South Coast Marine oraz Ravensail, która oznaczyła swój jacht jako Hurley 22R z osobną kabiną toaletową. W latach 1988–1990 stocznia Hurlwind zbudowała kilka egzemplarzy, a niektóre powstały na licencji w Holandii pod nazwą Hurley 700. W tych różnych wersjach podstawowe różnice ograniczały się do drobnych zmian wykończenia wnętrza, długości masztu i materiału balastu. Dla właściciela układ z silnikiem zaburtowym w studni sprawia, że napęd jest prosty, a solidny kadłub sprzyja długoterminowej eksploatacji.
Werdykt
Hurley 22 to solidnie zbudowany, bardzo stabilny jacht turystyczny do żeglugi przybrzeżnej o prawdziwym rodowodzie oceanicznym w odpowiednich rękach. Jest wąski, sztywny na żaglach i daje poczucie bezpieczeństwa dzięki swojej masie, choć jest wolny przy słabym wietrze i ciasny pod pokładem. Dla żeglarza, który ceni dzielność morską i prostotę ponad prędkość oraz przestrzeń, pozostaje on rozsądnym wyborem.
Zalety
- Wyjątkowo wysoki stosunek balastu do wyporności jak na jacht o długości 22 stóp, zapewniający dużą stateczność początkową
- Konstrukcja o ultratężkiej wyporności z udokumentowaną historią oceanicznych przejść
- Opcja z kilami bocznymi pozwala na bezpieczne osiadanie w pionie na mieliźnie przy cumowaniu pływowych
- Prosty napęd z studnią silnika zaburtowego ułatwia eksploatację
Wady
- Zbyt mała powierzchnia żagli wymaga silniejszego wiatru do dobrych osiągów
- Przeciętna wysokość w kabinie i wczesne modele bez wydzielonej toalety
- Brak standardowych zbiorników wody i paliwa
