Projekt i konstrukcja
Cechą definiującą model 23.5 jest balast wodny: 125 galonów (1000 funtów) zlokalizowanych bezpośrednio poniżej linii wodnej w objętości około 16 stóp sześciennych, który można spuścić, aby odciążyć zestaw transportowy. Jacht, silnik i przyczepa razem ważą 2450 funtów, a żeglarz może usunąć 1000 funtów balastu przed drogą. Podnoszony miecz, uchylny ster oraz maszt, który jest dość łatwy w kładzeniu i stawianiu, dodatkowo ułatwiają transport na przyczepie, podczas gdy w konstrukcji zastosowano wystarczającą ilość pianki zapewniającej dodatnią pływalność. Konstrukcja jest prosta jak na tamte czasy – rdzeń z balsy w kadłubie i sklejka w pokładzie, z modyfikowanym połączeniem pokładu z kadłubem w kształcie pudełka na buty, zalaminowanym i zamocowanym przez listwę odbojową. Półperty wykonane są na aluminiowych płytach podkładkowych, które są zalaminowane i bardzo solidne, a antypoślizgowy laminat jest formowany bezpośrednio w pokładzie. Proces projektowania stoczni Hunter obejmował stworzenie makiety, a następnie szeroko testowanego prototypu przed ostatecznym sfinalizowaniem projektu. Pisząc w magazynie Practical Sailor, inspektorzy kadłuba numer 8 zwrócili uwagę na staranne dopasowanie szczegółów i wykończenia nawet w trudno dostępnych zakamarkach. Stocznia oferowała pięcioletnią gwarancję na osmozę podwodzia dla modelu 23.5. (1)
Takielunek i obsługa
Takielunek jest konstrukcją B&R z masztem Z. Spar o długości 28 stóp, z takielunkiem ułamkowym i salingami odchylonymi do tyłu, co eliminuje potrzebę stosowania achtersztagu. Nie ma również wózka szotów grota ani systemu topowania topu przedniego. Fały grota i foka są wewnętrzne i sprowadzone do kokpitu, a napęd zapewniają w pełni listwowany grot o powierzchni 128 stóp kwadratowych oraz fok o powierzchni 108 stóp kwadratowych i stopniu pokrycia 110%, co daje łącznie 236 stóp kwadratowych powierzchni żagli i stosunek powierzchni żagli do wyporności (SA/D) na poziomie 18,9. Żeglarze testujący stwierdzili, że lekki kadłub o płaskim dnie szybko nabiera prędkości przy słabym wietrze, wysoko ostrzy bez wyraźnego przechyłu i łatwo przesuwa się baksztagiem oraz na kursach z wiatrem. Jacht dobrze żegluje na wszystkich kursach względem wiatru przy słabym wietrze i radzi sobie dobrze na kursach pełnych przy silniejszym wietrze, jednak przy wietrze o sile 15–20 węzłów przy jednym refie stale wywija się i traci siłę, co jest tendencją związaną z bardzo wysokim profilem miecza, powszechnie kojarzonym z szybkim traceniem ciągu. Załogi miały również pewne trudności ze znalezieniem optymalnego trymu po zwrocie przez sztag, a żeglarze testujący zauważyli, że knagę szczękową szotu grota umieszczono blisko podłogi kokpitu, gdzie trudno do niej dosięgnąć przy silnym wietrze podczas halsowania. Praca pod wiatr przy wietrze powyżej 15 węzłów oceniona została jako słaba. (1)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem kabina rozciąga się aż do relingu bez jakichkolwiek półpokładów, więc aby dotrzeć na pokład dziobowy, trzeba przeskoczyć nad burtą. Kabina główna jest spora, oferując większą wysokość wnętrza niż to typowe dla jachtu o długości 23 stóp, a podnoszony dach (pop-top) pozwala osobom pod pokładem stać w jego środku; stocznia Hunter umieściła odpływy wokół tego dachu, choć jego wodoszczelność nie była gwarantowana. Trzy bulaje z każdej burty, podstawowa kremowa wkładka wnętrza oraz szarawy materiał o cienkiej tkaninie na części nadwodzia dopełniają przestrzeń. Na rufie po lewej burcie znajduje się kambuz z jednopalnikowym kuchenką alkoholową, zlewem i składanym stołem z miejscem na schowek; przed nim znajduje się koja-kanapa o rozmiarze dziecięcym z wycięciem na przenośną lodówkę, a naprzeciwko – dłuższa koja-kanapa o długości poniżej sześciu stóp. W osi symetrii umieszczono mały stolik, który można również postawić w kokpicie. Toaleta turystyczna jest schowana na prawej burcie za zasłoną pod koją V na dziobie, a pod kokpitem na rufie znajduje się podwójna koja. W kokpicie centralny wał służy jako podnóżek, oparcia foteli mają piankowe wypełnienie, a lukry na obu burtach zapewniają miejsce do przechowywania na pokładzie. Kabestan Barient nr 8 po każdej stronie dachu kabiny obsługuje szoty.
Znane problemy
Przekładkowy rdzeń pokładu niesie ryzyko podtopienia w przypadku przecieku na jego powierzchni. Niska pozycja knaga szotów grota blisko podłogi kokpitu stanowi słaby punkt przy praktycznym prowadzeniu jachtu przy silnym wietrze z wiatrem. Uszczelnienie podnoszonego dachu nie zostało zweryfikowane przez recenzentów, a w kadłubie nie ma wyznaczonej linii wodnej ani wycięcia na płetwę – co jest dziwnym pominięciem w przypadku jachtu seryjnego. (1)
Remonty i eksploatacja
Jacht dostarczany jest w zestawie z Cruise Pac, który obejmuje praktycznie wszystko, czego klient może potrzebować – w tym żagle, silnik, przyczepę, relingi, kotwicę i kamizelkę ratunkową. Balast wodny można załadować na pokład w około dwie minuty poprzez podniesienie pokrywy u podstawy zejściówki, otwarcie wentylu i zakręcenie zaworu T, co opuszcza okrągłą stalową płytę ze stali nierdzewnej za kil, odsłaniając cztery otwory w kadłubie. Półka rufowa z rurą rumplem z matowego aluminium wychyla się nad otwartą rufę, gdzie standardowo znajduje się drabinka kąpielowa. Opcjonalna plandeka typu camper zapewnia ochronę przed warunkami atmosferycznymi, a pomocne uzupełnienia obejmują automatyczną pompę zęzową oraz panele dostępowe pod kabestanami w kokpicie.
Werdykt
Hunter 23.5 to sprytnie zaprojektowany jacht na przyczepę, który rezygnuje z tradycyjnego balastu na rzecz odcedzonej wody i oferuje zaskakującą przestrzeń w kabinie w niskim, pełnym kadłubie. Zachowanie przy słabym wietrze i łatwość transportu to jego prawdziwe atuty, natomiast osiągi pod wiatr przy silniejszym wietrze oraz kilka detalów ergonomii kokpitu wymagają tolerancji kupującego.
Zalety
- Balast wodny pozwala na odpompowanie 1000 funtów przed transportem; całkowita masa drogowa wynosi 2450 funtów
- Łatwe stawianie masztu, miecz obrotowy, ster uchylny, dodatnia pływalność
- Wysokość w kabinie dzięki podnoszonemu dachowi; przestronna kabina jak na 23-stopowy jacht z podwójną koją na rufie
- Ułamkowy takielunek B&R z fałami wewnętrznymi i brakiem achtersztagu upraszcza przygotowanie do żeglugi
Wady
- Przeciąga się i traci prędkość przy wietrze 15–20 węzłów z refusem; słabe osiągi pod wiatr powyżej 15 węzłów
- Sklejkowy rdzeń pokładu niesie ryzyko wnikania wody w przypadku pojawienia się przecieku
- Klamra szotów grota jest trudno dostępna w pobliżu dna kokpitu; brak wyznaczonej linii wodnej
