Projekt i konstrukcja
51-stopowy projekt Valentijna został zbudowany przez amerykańską stocznię Endeavour Yacht Corporation z laminatu poliestrowo-szklanego. Zarówno kadłub, jak i pokład wykonano w technologii przekładkowej z rdzeniem z balsy, co według recenzji z tamtego okresu poprawiło komfort pod pokładem i klimat we wnętrzu. Użycie balsy jako materiału rdzeniowego wymaga, aby wszelkie prace prowadzone w strukturze przekładkowej były wykonywane tak, aby woda nie mogła dotrzeć do rdzenia. Jacht został zaprojektowany z płetwą sterową oraz kilu skrzydłowego, choć niektóre kadłuby posiadały tylko kil skrzydłowy. Opcje kilu obejmowały standardowe zanurzenie wynoszące 2,28 m (7 stóp 6 cali), płytki kil skrzydłowy o zanurzeniu 1,52 m (5 stóp) oraz kil skrzydłowy o zanurzeniu 1,73 m (5 stóp 8 cali) wprowadzony w 1989 roku. Recenzja wspomina również o wariantach z finkilem lub kilem skrzydłowym, których zanurzenie decyduje o możliwościach cumowania w marinach. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Endeavour 51 to slup topowy, którego powierzchnia żagli w pełnym ożaglowaniu wynosi 1238 stóp kwadratowych, podzielona na grot o powierzchni 523 stóp kwadratowych oraz przedni trójkąt o powierzchni 714 stóp kwadratowych. Wskaźniki to: I = 66 stóp, J = 21 stóp 67 cali, P = 57 stóp 5 cali oraz E = 18 stóp. Przy standardowym żaglu referencyjnym ISO stosunek SA/D wynosi 15,4, a przy zastosowaniu genui na 135% wzrasta do 18,5. Stosunek wyporności do długości (D/L) wynoszący 222 plasuje go wśród umiarkowanie regatowych jednostek według tego parametru, a wskaźnik wywrotności na poziomie 1,79 sam w sobie uprawniałby go do udziału w regatach oceanicznych. Teoretyczna prędkość kadłubowa wynosi 8,7 węzła, a wskaźnik komfortu wynoszący 34,8 wskazuje na jacht stabilny na fali. (1)
Wnętrze i kabiny
Pod pokładem Endeavour 51 oferowany był w układach czarterowych oraz dla prywatnych właścicieli. Wersja czarterowa posiadała dwie kabiny rufowe, każda z własną toaletą, podczas gdy w układzie prywatnym zastąpiono je pojedynczą kabiną armatorską na rufie oraz toaletą. Na dziobie tradycyjna koja V była poprzedzona dwiema kojami rufowymi – jedną na lewej burcie, a drugą na prawej. Jacht wyposażony jest w kabiny 3/4 i 6/8 z kambuzem, a jego wysokość w kabinie wynosząca 7 stóp plasuje się powyżej średniej dla tej klasy.
Wyposażenie i napęd
Standardowym silnikiem pomocniczym był Perkins 4-236 o mocy 85 KM z przełożeniem redukcyjnym 1,9:1 i alternatorem 62 A, choć w recenzji wspomina się, że niektóre jednostki mogą być wyposażone w stacjonarny silnik wysokoprężny Yanmar. Pojemność zbiornika paliwa wynosi 100 galonów (ok. 378 l) w specyfikacji producenta oraz 159 galonów (ok. 604 l) w recenzji, natomiast pojemność zbiornika wody wynosi 300 galonów (ok. 1130 l) z ciepłą i zimną wodą w specyfikacji oraz 399 galonów (ok. 1530 l) w recenzji.
Werdykt
Endeavour 51 to solidny jacht turystyczny z centralnym kokpitem, którego projekt Valentijna oraz konstrukcja z laminatu z rdzeniem z balsy zapewniają przestronną, stabilną platformę z wieloma opcjami kilu i układu wnętrza do dalekiej żeglugi. Podział między układem czarterowym a armatorskim, duża szerokość i wysoki plan ożaglowania czynią go dzielnym oceanicznie jachtem, choć rdzeń z balsy wymaga dyscypliny przy prace pod pokładem.
Zalety
- Trzy lub cztery kabiny z 6 do 8 miejscami do spania i przekraczającą średnią wysokością w kabinie wynoszącą 7 stóp
- Opcje z kilem skrzydłowym i małym zanurzeniem zmniejszają głębokość dla łatwiejszego wpływania do szerszych marin
- Balast o wadze 17 300 funtów i wskaźnik komfortu wynoszący 34,8 zapewniają stabilną żeglugę
Wady
- Balsa jako rdzeń przekładkowy jest podatna na uszkodzenia podczas prac przy okuciach pokładowych
- Rozbieżne dane dotyczące pojemności zbiorników paliwa i wody w różnych źródłach
- Zanurzenie z finkilem ogranicza dostęp do wielu marin
